درباره ی سوئد قسمت اول مهاجرت به سوئد درحال حاضر حدود ۹ و نیم میلیون نفر در سوئد زندگی می کنند. حدود دو میلیون نفر از آنها در سه شهر بزرگ کشور زندگی می کنند: استکهلم، یوتبوری و مالمو . حدود ۱۵ درصد از جمعیت سوئد، متولد خارج از کشور هستند. در قرن بیستم شمار زیادی به سوئد مهاجرت کردند. از زمان جنگ دوم جهانی تاکنون، سوئد نزدیک به یک میلیون و ۴۵۰ هزار مهاجر و پناهنده پذیرفته است. در دهه های ۱۹۵۰ و ۶۰ سوئد به نیروی کار نیاز داشت. مردمانی از کشورهای همجوار سوئد برای کار به اینجا آمدند. بسیاری حتا از کشورهای ایتالیا، یونان، یوگسالوی و ترکیه به سوئد آمدند. در دهه ۱۹۸۰ کسانی از آمریکای جنوبی، ایران، عراق، لبنان، سوریه، ترکیه و اریتره از سوئد درخواست پناهندگی کردند. چندی پس از آن مردم از سومالی و اروپای شرقی نیز به سوئد آمدند. درسال ۱۹۹۹ شورای اروپا تصمیم گرفت که اتحادیه اروپا ) EU ) باید یک سیاست مشترک مهاجرتی و پناهنده پذیری تدوین کند. این سیاست مشترک ِ همکاری ش ِنگن نامیده می شود. سوئد در سال ۲۰۰۱ به همکاری شینگن پیوست. معنای این پیوستن این است که تمام کسانی که به صورت قانونی در منطقه شنگن به سرمی برند، می توانند آزادانه و بدون نشان دادن گذرنامه از مرزهای این کشورها بگذرند. قرارداد همکاری شنگن باعث افزایش پناهندگی در آغاز سال های ۲۰۰۰ شد. در سوئد، مهاجرت بر مبنای قانون اتباع بیگانه تنظیم شده است که مقررات مربوط به درخواست پناهندگی، اجازه اقامت و پیوند خانوادگی را دربرمی گیرد.

درباره ی سوئد قسمت اول

مهاجرت به سوئد

درحال حاضر حدود ۹ و نیم میلیون نفر در سوئد زندگی می کنند. حدود
دو میلیون نفر از آنها در سه شهر بزرگ کشور زندگی می کنند: استکهلم،
یوتبوری و مالمو . حدود ۱۵ درصد از جمعیت سوئد، متولد خارج از کشور
هستند.

در قرن بیستم شمار زیادی به سوئد مهاجرت کردند. از زمان جنگ دوم
جهانی تاکنون، سوئد نزدیک به یک میلیون و ۴۵۰ هزار مهاجر و پناهنده
پذیرفته است.

در دهه های ۱۹۵۰ و ۶۰ سوئد به نیروی کار نیاز داشت. مردمانی
از کشورهای همجوار سوئد برای کار به اینجا آمدند. بسیاری حتا از
کشورهای ایتالیا، یونان، یوگسالوی و ترکیه به سوئد آمدند.

در دهه ۱۹۸۰ کسانی از آمریکای جنوبی، ایران، عراق، لبنان، سوریه، ترکیه
و اریتره از سوئد درخواست پناهندگی کردند. چندی پس از آن مردم از
سومالی و اروپای شرقی نیز به سوئد آمدند.

درسال ۱۹۹۹ شورای اروپا تصمیم گرفت که اتحادیه اروپا ) EU ) باید
یک سیاست مشترک مهاجرتی و پناهنده پذیری تدوین کند. این سیاست
مشترک ِ همکاری ش ِنگن نامیده می شود.

سوئد در سال ۲۰۰۱ به همکاری شینگن پیوست. معنای این پیوستن این است که تمام کسانی که به صورت
قانونی در منطقه شنگن به سرمی برند، می توانند آزادانه و بدون نشان
دادن گذرنامه از مرزهای این کشورها بگذرند. قرارداد همکاری شنگن
باعث افزایش پناهندگی در آغاز سال های ۲۰۰۰ شد.
در سوئد، مهاجرت بر مبنای قانون اتباع بیگانه تنظیم شده است که
مقررات مربوط به درخواست پناهندگی، اجازه اقامت و پیوند خانوادگی را
دربرمی گیرد.