یمارانی که بیس‌فسفونات دریافت می‌کنند گزارش شده است. دنوسوماب در طبقه‌بندی مصرف اداره غذا و داروی ایالات متحده (FDA) در بارداری در گروه C قرار می‌گیرد. تحمل‌پذیری دارو درد پشت، درد اندام، هیپرکلسترولمی، درد عضلانی- اسکلتی، و سیستیت در بیش از 5% زنان دریافت کننده پرولیا رخ می‌دهد، و از دارونما شایع‌تر است. در کارآزمایی‌های بالینی، قطع مصرف دارو به دلیل عوارض جانبی، بین بیماران درمان شده و دریافت کننده دارونما مشابه بوده است. اثربخشی دارو در مقایسه با تجویز هفتگی آلندرونات، دنوسوماب به طور قابل‌توجهی غلظت مواد معدنی استخوان را در زنان یائسه دچار توده استخوانی کاهش‌یافته افزایش می‌دهد. در میان زنان یائسه که به مدت حداقل 6 ماه آلندرونات دریافت کرده بودند، کسانی که درمانشان به دنوسوماب تغییر یافت، پس از یک سال غلظت مواد معدنی استخوانشان در مقایسه با کسانی که درمان با آلندرونات در آن‌ها ادامه یافته بود افزایش یافت. خطر شکستگی هیپ پس از سه سال درمان با دنوسوماب در زنان یائسه پرخطر در مقایسه با کسانی که درمان جایگزینی کلسیم و ویتامین D دریافت کرده بودند مختصری کاهش یافت (800-400 واحد ویتامینD ؛ 7/0% در مقابل 1/1% ؛ 04/0= p ) میانگین سنی شرکت‌کنندگان در مطالعه 72 سال بود، و میانگین نمره سنجش تراکم استخوان (اسکن DEXA) در مهره کمری یا کل هیپ 5/2- تا 4- بود؛ در حدود یک زن از هر چهار زن دارای حداقل یک مهره از پیش شکسته بود. درمان در مورد کاهش احتمال سایر شکستگی‌های غیر‌مهره‌ای (5/6% در مقابل 8%) و شکستگی‌های مهره‌ای جدید از نظر رادیوگرافیک (3/2% در مقابل 2/7%) موثرتر بود، گرچه شکستگی‌های آشکار از نظر بالینی مهره‌ای به میزان کمتری کاهش داشت (8/0% در مقابل 6/2%). دنوسوماب به طور مستقیم با بیس‌فسفونات‌های خوراکی یا داخل وریدی یا با دوزهای درمانی کلسیم و ویتامینD برای پیشگیری از شکستگی مقایسه نشده است. همچنین این دارو در ترکیب با سایر داروهای استئوپروز مورد مطالعه قرار نگرفته است. سهولت مصرف دوز پیشنهادی پرولیا 60 میلی‌گرم زیرجلدی هر 6 ماه است. در بیماران مبتلا به نارسایی کلیه یا کبد نیاز به تنظیم دوز ندارد. بیماران دریافت کننده پرولیا همچنین باید روزانه حداقل 1000میلی‌گرم کلسیم و 400 واحد ویتامین D دریافت کنند. دنوسوماب باید در یخچال نگهداری شود و پیش از تزریق به دمای اتاق برسد. تولید کننده، تزریق آن توسط فرد مجرب و متخصص را توصیه می‌کند. کلسیم، فسفر و منیزیم باید در زنان دریافت‌کننده پرولیا پایش شوند.

یمارانی که بیس‌فسفونات دریافت می‌کنند گزارش شده است. دنوسوماب در طبقه‌بندی مصرف اداره غذا و داروی ایالات متحده (FDA) در بارداری در گروه C قرار می‌گیرد.

تحمل‌پذیری دارو

درد پشت، درد اندام، هیپرکلسترولمی، درد عضلانی- اسکلتی، و سیستیت در بیش از 5% زنان دریافت کننده پرولیا رخ می‌دهد، و از دارونما شایع‌تر است. در کارآزمایی‌های بالینی، قطع مصرف دارو به دلیل عوارض جانبی، بین بیماران درمان شده و دریافت کننده دارونما مشابه بوده است.

اثربخشی دارو

در مقایسه با تجویز هفتگی آلندرونات، دنوسوماب به طور قابل‌توجهی غلظت مواد معدنی استخوان را در زنان یائسه دچار توده استخوانی کاهش‌یافته افزایش می‌دهد. در میان زنان یائسه که به مدت حداقل 6 ماه آلندرونات دریافت کرده بودند، کسانی که درمانشان به دنوسوماب تغییر یافت، پس از یک سال غلظت مواد معدنی استخوانشان در مقایسه با کسانی که درمان با آلندرونات در آن‌ها ادامه یافته بود افزایش یافت.

خطر شکستگی هیپ پس از سه سال درمان با دنوسوماب در زنان یائسه پرخطر در مقایسه با کسانی که درمان جایگزینی کلسیم و ویتامین D دریافت کرده بودند مختصری کاهش یافت (800-400 واحد ویتامینD ؛ 7/0% در مقابل 1/1% ؛ 04/0= p ) میانگین سنی شرکت‌کنندگان در مطالعه 72 سال بود، و میانگین نمره سنجش تراکم استخوان (اسکن DEXA) در مهره کمری یا کل هیپ 5/2- تا 4- بود؛ در حدود یک زن از هر چهار زن دارای حداقل یک مهره از پیش شکسته بود. درمان در مورد کاهش احتمال سایر شکستگی‌های غیر‌مهره‌ای (5/6% در مقابل 8%) و شکستگی‌های مهره‌ای جدید از نظر رادیوگرافیک (3/2% در مقابل 2/7%) موثرتر بود، گرچه شکستگی‌های آشکار از نظر بالینی مهره‌ای به میزان کمتری کاهش داشت (8/0% در مقابل 6/2%).

دنوسوماب به طور مستقیم با بیس‌فسفونات‌های خوراکی یا داخل وریدی یا با دوزهای درمانی کلسیم و ویتامینD برای پیشگیری از شکستگی مقایسه نشده است. همچنین این دارو در ترکیب با سایر داروهای استئوپروز مورد مطالعه قرار نگرفته است.

سهولت مصرف

دوز پیشنهادی پرولیا 60 میلی‌گرم زیرجلدی هر 6 ماه است. در بیماران مبتلا به نارسایی کلیه یا کبد نیاز به تنظیم دوز ندارد. بیماران دریافت کننده پرولیا همچنین باید روزانه حداقل 1000میلی‌گرم کلسیم و 400 واحد ویتامین D دریافت کنند. دنوسوماب باید در یخچال نگهداری شود و پیش از تزریق به دمای اتاق برسد. تولید کننده، تزریق آن توسط فرد مجرب و متخصص را توصیه می‌کند. کلسیم، فسفر و منیزیم باید در زنان دریافت‌کننده پرولیا پایش شوند.