بسمه تعالی یامَن اَظهَرَ الجَمیل مختصری از زندگينامه حاج محمد اسماعيل دولابی حاج محمّداسماعیل دولابی در سال 1282 شمسی برابر با 1321 هجری قمری در یكی از محلات جنوب‌ شرق تهران به نام دولاب به دنيا آمد. خانوادهْ ايشان اهل معرفت، كرم و دلدادۀ اهل بیت (علیهم‌السلام) و همواره مورد احترام، اعتماد و رجوع مردم بودند. پدر بزرگوارشان نيز، بزرگتر و معتمد محل و منزلشان مأمن مردم و پذیرای اهل علم و معرفت بوده ‌است. حاج محمّد اسماعیل دولابی از كودكی با مجالس ذكر آل‌الله بالاخص حضرت اباعبدالله الحسین (علیه‌السلام) بسیار مأنوس بوده و از همین روی، مردم او را مایۀ خیر و بركت دانسته، به صفا و خلوص باطنش توسل جسته و در سختی‌ها، وی را واسطۀ فیض الهی قرار می‌دادند. ایشان در جوانی به كشاورزی اشتغال داشته و از همان زمان آثار توجه و عنایت حضرت حق در وی نمایان بوده است؛ به ‌نحوی كه در سیر انفسی از شدّت طلب و محبّت، مورد جذبه و لطف حضرت حق قرارگرفته و مجذوب سالك می شود. حاج محمداسماعيل دولابی با اشخاص بسياری از اهل معنويت و معرفت دوستی داشته و با بزرگانی مانند حضرات آیات سیّد محمد شریف‌ شیرازی، محمد علی شاه‌آبادی، محمدتقی بافقی‌یزدی، محمدجواد انصاری مجالست و مؤانست داشته‌اند. شیفتگان و تشنگان زلال حقیقت از دور ونزدیک، روزها، ماه ها و حتی سالیانی از عمر خویش را بر گرد وجودش حلقه زدند تا از او درباره خداوند رحیم، محبت، جذبه الهی، شوق بندگی و هزاران دیگر بشنوند. كلام این بزرگوار به دور از اصطلاحات پیچیدۀ رایج ودر عين ساده و بی پيرايه بودن برای طبقات مختلف جامعه بسیار عمیق و راهگشاست و دل هر صاحبدلی را نورانیت می‌بخشد. اين كلام در آثاری به نام #طوبای_محبت منتشر مي شود كه مجالس آن بزرگوار را به علاقمندان بی هيچ كم و كاستی تقديم ميدارد. كتاب اول از اين آثار با نظر و تاييد ايشان تنظيم و منتشر شد. منش آن ولي خدا آن بود كه علی رغم داشتن دوستان و شيفتگان بسيار زياد هيچگاه در بند مريد پروری ها و سلسله بازی های رايج گرفتار نيامد و به همين خاطر هيچ كس نمی تواند داعيه دار برپايی مجالس ايشان باشد. حاج محمداسماعيل دولابی در هشتم بهمن 1381 شمسی برابر با بیست ‌و پنجم ذیقعدۀ 1423 هجری قمری در روز موسوم به دحوالارض عالم ظاهر را ترك نمود و بدن مطهرش در صحن عتیق مجاور حرم حضرت معصومه(سلام الله علیها) مأوا گرفت. @toobayemohabat
بسمه تعالی

یامَن اَظهَرَ الجَمیل

مختصری از زندگينامه حاج محمد اسماعيل دولابی

حاج محمّداسماعیل دولابی در سال 1282 شمسی برابر با 1321 هجری قمری در یكی از محلات جنوب‌ شرق تهران به نام دولاب به دنيا آمد. خانوادهْ ايشان اهل معرفت، كرم و دلدادۀ اهل بیت (علیهم‌السلام) و همواره مورد احترام، اعتماد و رجوع مردم بودند. پدر بزرگوارشان نيز، بزرگتر و معتمد محل و منزلشان مأمن مردم و پذیرای اهل علم و معرفت بوده ‌است.

حاج محمّد اسماعیل دولابی از كودكی با مجالس ذكر آل‌الله بالاخص حضرت اباعبدالله الحسین (علیه‌السلام) بسیار مأنوس بوده و از همین روی، مردم او را مایۀ خیر و بركت دانسته، به صفا و خلوص باطنش توسل جسته و در سختی‌ها، وی را واسطۀ فیض الهی قرار می‌دادند.

ایشان در جوانی به كشاورزی اشتغال داشته و از همان زمان آثار توجه و عنایت حضرت حق در وی نمایان بوده است؛ به ‌نحوی كه در سیر انفسی از شدّت طلب و محبّت، مورد جذبه و لطف حضرت حق قرارگرفته و مجذوب سالك می شود.

حاج محمداسماعيل دولابی با اشخاص بسياری از اهل معنويت و معرفت دوستی داشته و با بزرگانی مانند حضرات آیات سیّد محمد شریف‌ شیرازی، محمد علی شاه‌آبادی، محمدتقی بافقی‌یزدی، محمدجواد انصاری مجالست و مؤانست داشته‌اند.

شیفتگان و تشنگان زلال حقیقت از دور ونزدیک، روزها، ماه ها و حتی سالیانی از عمر خویش را بر گرد وجودش حلقه زدند تا از او درباره خداوند رحیم، محبت، جذبه الهی، شوق بندگی و هزاران دیگر بشنوند.

كلام این بزرگوار به دور از اصطلاحات پیچیدۀ رایج ودر عين ساده و بی پيرايه بودن برای طبقات مختلف جامعه بسیار عمیق و راهگشاست و دل هر صاحبدلی را نورانیت می‌بخشد. اين كلام در آثاری به نام #طوبای_محبت منتشر مي شود كه مجالس آن بزرگوار را به علاقمندان بی هيچ كم و كاستی تقديم ميدارد. كتاب اول از اين آثار با نظر و تاييد ايشان تنظيم و منتشر شد.

منش آن ولي خدا آن بود كه علی رغم داشتن دوستان و شيفتگان بسيار زياد هيچگاه در بند مريد پروری ها و سلسله بازی های رايج گرفتار نيامد و به همين خاطر هيچ كس نمی تواند داعيه دار برپايی مجالس ايشان باشد.

حاج محمداسماعيل دولابی در هشتم بهمن 1381 شمسی برابر با بیست ‌و پنجم ذیقعدۀ 1423 هجری قمری در روز موسوم به دحوالارض عالم ظاهر را ترك نمود و بدن مطهرش در صحن عتیق مجاور حرم حضرت معصومه(سلام الله علیها) مأوا گرفت.

@toobayemohabat