goo.gl/fM4X1C علم میان ستاره‌ای- قسمت اول 🔸قصد داریم از این به بعد در مورد مسائل علمی فیلم میان ستاره‌ای حرف بزنیم. امروز در مورد سیاره میلر و کندی زمان در این سیاره حرف می زنیم. در میان همه مدارهای دایره ای و پایدار اطراف سیاهچاله گارگانچوا در فیلم میان ستاره‌ای، مدار سیاره میلر نزدیکترین مدار ممکن به سیاهچاله است. این امر نشان می دهد که مدار آن شاهد بیشترین مقدار کاهش روند گذر زمان خواهد بود. یعنی ۷ سال بر روی زمین تنها معادل یک ساعت روی این سیاره است. در این سیاره زمان ۶۰ هزار برابر آهسته تر از زمین سپری می شود. 🔹وقتی یک سیاره در چنین فاصله نزدیکی از سیاهچاله قرار داشته باشد، شاهد گرانش عظیمی خواهد بود. به قدری که نیروهای کشندی سیاهچاله تقریبا سیاره را تا مرز از هم دریدن پیش می برد. در واقع به جای اینکه این نیروها سیاره را ازهم پاره کند، آن را آشکارا تغییر شکل می دهد. 🔸اگر از فاصله دور و برای مثال از سطح سیاره «مان» به سیاره میلر نگاه کنید، براساس قوانین اینشتین این سیاره مدار میلیارد کیلومتری خود را در هر 1.7 ساعت یک بار دور می زند. این عدد تقریبا معادل نصف سرعت نور است، اما به دلیل اتساع زمان، خدمه سفینه رنجر تناوب مداری سیاره را 60 هزار برابر کمتر از این مقدار اندازه می گیرند؛ یعنی چیزی در حدود یک دهم ثانیه، یعنی ده بار گردش به دور سیاهچاله در هر ثانیه.سرعت واقعا زیادی است، اما آیا از سرعت نور سریع تر است؟ 🔹خیر. دلیل آن هم گردابه فضای ایجاد شده در اثر گردش سریع سیاهچاله به دور خود است. سیاره میلر در قفل گرانشی با سیاهچاله قرار دارد و همیشه یک سمتش به سوی سیاهچاله است. اما چگونه چنین موج های عظیمی در این سیاره شکل می گیرد؟ در واقع در اثر گرانش کشندی و فشار سیاهچاله به سیاره به وجود می آیند. توضیح دوم در مورد این موج های عظیم هم چیزی شبیه سونامی است، یعنی حرکت نوسانی سیاره میلر باعث تغییر و اعوجاج در آن می شود.ابتدا در جهتی به آن نیرو وارد می کند و سپس در جهتی دیگر و این اتفاق هر یک ساعت یک بار تکرار می شود و این تغییر شکل ها به سادگی و براحتی می توانند عامل زلزله و سپس سونامی با امواجی عظیم شوند. 🆔 @big_bangpage
goo.gl/fM4X1C

علم میان ستاره‌ای- قسمت اول

🔸قصد داریم از این به بعد در مورد مسائل علمی فیلم میان ستاره‌ای حرف بزنیم. امروز در مورد سیاره میلر و کندی زمان در این سیاره حرف می زنیم. در میان همه مدارهای دایره ای و پایدار اطراف سیاهچاله گارگانچوا در فیلم میان ستاره‌ای، مدار سیاره میلر نزدیکترین مدار ممکن به سیاهچاله است. این امر نشان می دهد که مدار آن شاهد بیشترین مقدار کاهش روند گذر زمان خواهد بود. یعنی ۷ سال بر روی زمین تنها معادل یک ساعت روی این سیاره است. در این سیاره زمان ۶۰ هزار برابر آهسته تر از زمین سپری می شود.

🔹وقتی یک سیاره در چنین فاصله نزدیکی از سیاهچاله قرار داشته باشد، شاهد گرانش عظیمی خواهد بود. به قدری که نیروهای کشندی سیاهچاله تقریبا سیاره را تا مرز از هم دریدن پیش می برد. در واقع به جای اینکه این نیروها سیاره را ازهم پاره کند، آن را آشکارا تغییر شکل می دهد.

🔸اگر از فاصله دور و برای مثال از سطح سیاره «مان» به سیاره میلر نگاه کنید، براساس قوانین اینشتین این سیاره مدار میلیارد کیلومتری خود را در هر 1.7 ساعت یک بار دور می زند. این عدد تقریبا معادل نصف سرعت نور است، اما به دلیل اتساع زمان، خدمه سفینه رنجر تناوب مداری سیاره را 60 هزار برابر کمتر از این مقدار اندازه می گیرند؛ یعنی چیزی در حدود یک دهم ثانیه، یعنی ده بار گردش به دور سیاهچاله در هر ثانیه.سرعت واقعا زیادی است، اما آیا از سرعت نور سریع تر است؟

🔹خیر. دلیل آن هم گردابه فضای ایجاد شده در اثر گردش سریع سیاهچاله به دور خود است. سیاره میلر در قفل گرانشی با سیاهچاله قرار دارد و همیشه یک سمتش به سوی سیاهچاله است. اما چگونه چنین موج های عظیمی در این سیاره شکل می گیرد؟ در واقع در اثر گرانش کشندی و فشار سیاهچاله به سیاره به وجود می آیند. توضیح دوم در مورد این موج های عظیم هم چیزی شبیه سونامی است، یعنی حرکت نوسانی سیاره میلر باعث تغییر و اعوجاج در آن می شود.ابتدا در جهتی به آن نیرو وارد می کند و سپس در جهتی دیگر و این اتفاق هر یک ساعت یک بار تکرار می شود و این تغییر شکل ها به سادگی و براحتی می توانند عامل زلزله و سپس سونامی با امواجی عظیم شوند.

🆔 @big_bangpage
goo.gl/fM4X1C

علم میان ستاره‌ای- قسمت اول

🔸قصد داریم از این به بعد در مورد مسائل علمی فیلم میان ستاره‌ای حرف بزنیم. امروز در مورد سیاره میلر و کندی زمان در این سیاره حرف می زنیم. در میان همه مدارهای دایره ای و پایدار اطراف سیاهچاله گارگانچوا در فیلم میان ستاره‌ای، مدار سیاره میلر نزدیکترین مدار ممکن به سیاهچاله است. این امر نشان می دهد که مدار آن شاهد بیشترین مقدار کاهش روند گذر زمان خواهد بود. یعنی ۷ سال بر روی زمین تنها معادل یک ساعت روی این سیاره است. در این سیاره زمان ۶۰ هزار برابر آهسته تر از زمین سپری می شود.

🔹وقتی یک سیاره در چنین فاصله نزدیکی از سیاهچاله قرار داشته باشد، شاهد گرانش عظیمی خواهد بود. به قدری که نیروهای کشندی سیاهچاله تقریبا سیاره را تا مرز از هم دریدن پیش می برد. در واقع به جای اینکه این نیروها سیاره را ازهم پاره کند، آن را آشکارا تغییر شکل می دهد.

🔸اگر از فاصله دور و برای مثال از سطح سیاره «مان» به سیاره میلر نگاه کنید، براساس قوانین اینشتین این سیاره مدار میلیارد کیلومتری خود را در هر 1.7 ساعت یک بار دور می زند. این عدد تقریبا معادل نصف سرعت نور است، اما به دلیل اتساع زمان، خدمه سفینه رنجر تناوب مداری سیاره را 60 هزار برابر کمتر از این مقدار اندازه می گیرند؛ یعنی چیزی در حدود یک دهم ثانیه، یعنی ده بار گردش به دور سیاهچاله در هر ثانیه.سرعت واقعا زیادی است، اما آیا از سرعت نور سریع تر است؟

🔹خیر. دلیل آن هم گردابه فضای ایجاد شده در اثر گردش سریع سیاهچاله به دور خود است. سیاره میلر در قفل گرانشی با سیاهچاله قرار دارد و همیشه یک سمتش به سوی سیاهچاله است. اما چگونه چنین موج های عظیمی در این سیاره شکل می گیرد؟ در واقع در اثر گرانش کشندی و فشار سیاهچاله به سیاره به وجود می آیند. توضیح دوم در مورد این موج های عظیم هم چیزی شبیه سونامی است، یعنی حرکت نوسانی سیاره میلر باعث تغییر و اعوجاج در آن می شود.ابتدا در جهتی به آن نیرو وارد می کند و سپس در جهتی دیگر و این اتفاق هر یک ساعت یک بار تکرار می شود و این تغییر شکل ها به سادگی و براحتی می توانند عامل زلزله و سپس سونامی با امواجی عظیم شوند.

🆔 @big_bangpage
goo.gl/hrpwpT

علم میان ستاره‌ای- قسمت دوم: سیاهچالۀ گارگانچوا

🔸سیاهچاله فیلم «میان ستاره ای» دقیق ترین شبیه سازی از یک سیاهچاله است. این شبیه سازی محصول یک سال کار مشترک 30 نفر و هزاران کامپیوتر با تولید 800 ترابایت داده است. کیپ تورن فیزیکدان برنده جایزه نوبل چندین صفحه از معادلات نظری را در اختیار متخصصان قرار داد، که آن‌ها بر پایهٔ آن، برنامهٔ کامپیوتری جدیدی برای ایجاد تصاویر نوشتند تا شبیه‌سازی همگرایی گرانشی رخ داده بر اثر این پدیده‌ها با دقت بیشتری صورت گیرد.

🔹سیاهچاله ناحیه ای از فضا-زمان است که جرم در آن فشرده شده است. سیاهچاله ها هیچ نوری از خود نمی تابانند، بنابراین تنها راهی که برای دیدن سیاهچاله گارگانچوا وجود دارد، تاثیر آن بر نور اجرام دیگر است. در فیلم میان ستاره ای این اجرام دیگر، یکی قرص برافزایشی سیاهچاله است و دیگری کهکشانی که درون آن سحابی ها و انبوهی از ستاره های دیگر وجود دارند. در واقع گارگانچوا سایه تاریکی بر میدان ستاره ها ایجاد می کند و در عین حال مسیر نور همه ستارگان را خمیده می کند و در نتیجه الگوهای ستاره ای که دوربین ثبت می کند به هم می ریزد. این جابجایی و تغییر در محل ستاره های دیگر به اثر همگرایی گرانشی معروف است.

🔸جرم سیاهچالۀ گارگانچوا 100 میلیون برابر خورشید می باشد، محیط افق رویداد این سیاهچاله در حدود 1 میلیارد کیلومتر است. سایه گارگانچوا کاملا سیاه است. بلافاصله بعد از لبۀ این سایه نوار نازکی از نور ستاره ها است که حلقۀآتش نامیده می شود و کیپ تورن در طرح اولیه آن را کمی برجسته تر نشان داد تا لبۀ سایه بهتر مشخص شود. بیرون این حلقه، شاهد رگه هایی از ستاره ها با الگوهای دارندۀ پوسته های دایره ای هم مرکز هستیم که در اثر پدیدۀ همگرایی گرانشی ایجاد شده اند. در ابتدای شروع تولید فیلم، تورن دو قانون گذاشت: «نخست، هیچ‌کدام از قوانین فیزیکی نباید نقض شوند. دوم، تمامی حدسیات باید از علم سرچشمه بگیرند، نه ذهن فیلم‌نامه‌نویس.» نولان این‌ها را به شرط آن که سدی بر سر تولید فیلم نباشند، پذیرفت.

🆔 @big_bangpage