حسن آنکه چین دست بردار نیست! علی سرزعیم منتشره در روزنامه جهان صنعت، 12 بهمن 1394 http://jahanesanat.ir/?newsid=43297 چند روز قبل تیتر روزنامه جهان صنعت چنین بود: چین دست بردار نیست! این تیتر این معنا را به مخاطبان القا می‏کرد که حضور رئیس جمهور چین و برنامه همکاری‏های بلندمدتی که تنظیم شد برای کشور مفید نیست. در پس این نگاه ذهنیتی است که کالاهای چینی را نامرغوب می‏داند و گمان می‏کند که رهایی از کالاهای نامرغوب در گرو کاهش روابط اقتصادی با چین است. واقعیت امر آنست که چین اقتصاد بزرگی است که شاید اولین و در برخی تخمین‏ها دومین اقتصاد جهان به شمار می‏رود. حجم صادرات چین به همه کشورهای دنیا از آمریکا و اروپا گرفته تا آفریقا خیره‏کننده است. از اینرو همه نوع کالا در این اقتصاد تولید می‏شود؛ هم کالاهای با کیفیت و هم کالاهای بی‏کیفیت. اینکه کدام کالا وارد یک کشور می‏شود محصول درآمد سرانه هر کشور و قدرت خرید مردم آنجاست! مشتریان هستند که از این ویترین بزرگ کالای با کیفیت یا کالای بی‏کیفیت را انتخاب می‏کنند و فروشنده کالای خاصی را تحمیل نکرده است. قدرت خرید بالا در آمریکا و اروپا موجب شده که کالاهای با کیفیت چینی به آنجا صادر شود ولی قدرت خرید پایین مردم آفریقا موجب می‏شود تا محصولات بی‏کیفیت روانه کشورهای توسعه نیافته آفریقا گردد. شوربختانه همین مقایسه امروزه در مورد کشور عزیز ما ایران نیز در حال شکل‏گیری است. از آنجا که درآمد سرانه مردم عراق و افغانستان پایین است، محصولات بی‏کیفیت اما ارزان ایران روانه این کشورها شده و به همین دلیل متاسفانه این ذهنیت ایجاد شده که ایرانیان نمی‏توانند کالای باکیفیت تولید کنند! واقعیت مهمی که در رابطه اقتصادی با چین مغفول مانده آنست که این بار قرار نیست ایران بازار مصرف کالاهای چینی باشد بلکه قرار است چین در ایران سرمایه‏گذاری کند! امروزه رقابت شدیدی میان کشورهای دنیا وجود دارد که مقصد سرمایه‏های چینی باشند. پرهیز از قبول چنین سرمایه‏گذاری هوشمندانه نیست. امروزه چین در برخی عرصه‏ها اگر مهمترین مدعی نباشد جزو مهمترین مدعیان جهانی است. به عنوان مثال، در عرصه قطارهای پرسرعت اگر چین کشور اول در جهان نباشد جزو 3 کشور برتر است و چه چیزی از این بهتر که خطوط پرسرعت قطار با تکنولوژی و سرمایه چینی در ایران راه‏اندازی شود؟ به نظر می‏آید این باور عمیقا در میان مردم ما ریشه دارد که حسن و پیشرفت را در غرب عالم است اما واقعیت امر آنست که دیری است مرکز عالم از غرب به سمت شرق حرکت کرده است. وجود ژاپن، کره، چین، هند و روسیه و همچنین اقتصادهای مهمی چون اندونزی، پاکستان، کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس در مجموع وزن بزرگی از اقتصاد جهانی را تشکیل می‏دهند که غفلت از این بازار بزرگ ابداً قابل قبول و قابل دفاع نیست. واقعیت امر آنست که در عرصه روابط سیاسی بین‏الملل شرق نتوانسته جایگاهی متناسب با وزن اقتصادی خود پیدا کند و هنوز آمریکا در این عرصه ترکتازی می‏کند اما این وضعیت یک تعادل مانا نیست و دیر یا زود تعادل جدیدی در عرصه سیاست بین‏الملل حاکم خواهد شد که در آن تعادل کشورهای شرقی وزن ممتازی خواهند داشت. بنابراین عقلایی است که از هم اکنون خود را برای تعادل جدید آماده کنیم. https://telegram.me/ali_sarzaeem

حسن آنکه چین دست بردار نیست!
علی سرزعیم
منتشره در روزنامه جهان صنعت، 12 بهمن 1394
http://jahanesanat.ir/?newsid=43297

چند روز قبل تیتر روزنامه جهان صنعت چنین بود: چین دست بردار نیست! این تیتر این معنا را به مخاطبان القا می‏کرد که حضور رئیس جمهور چین و برنامه همکاری‏های بلندمدتی که تنظیم شد برای کشور مفید نیست. در پس این نگاه ذهنیتی است که کالاهای چینی را نامرغوب می‏داند و گمان می‏کند که رهایی از کالاهای نامرغوب در گرو کاهش روابط اقتصادی با چین است. واقعیت امر آنست که چین اقتصاد بزرگی است که شاید اولین و در برخی تخمین‏ها دومین اقتصاد جهان به شمار می‏رود. حجم صادرات چین به همه کشورهای دنیا از آمریکا و اروپا گرفته تا آفریقا خیره‏کننده است. از اینرو همه نوع کالا در این اقتصاد تولید می‏شود؛ هم کالاهای با کیفیت و هم کالاهای بی‏کیفیت. اینکه کدام کالا وارد یک کشور می‏شود محصول درآمد سرانه هر کشور و قدرت خرید مردم آنجاست! مشتریان هستند که از این ویترین بزرگ کالای با کیفیت یا کالای بی‏کیفیت را انتخاب می‏کنند و فروشنده کالای خاصی را تحمیل نکرده است. قدرت خرید بالا در آمریکا و اروپا موجب شده که کالاهای با کیفیت چینی به آنجا صادر شود ولی قدرت خرید پایین مردم آفریقا موجب می‏شود تا محصولات بی‏کیفیت روانه کشورهای توسعه نیافته آفریقا گردد. شوربختانه همین مقایسه امروزه در مورد کشور عزیز ما ایران نیز در حال شکل‏گیری است. از آنجا که درآمد سرانه مردم عراق و افغانستان پایین است، محصولات بی‏کیفیت اما ارزان ایران روانه این کشورها شده و به همین دلیل متاسفانه این ذهنیت ایجاد شده که ایرانیان نمی‏توانند کالای باکیفیت تولید کنند!
واقعیت مهمی که در رابطه اقتصادی با چین مغفول مانده آنست که این بار قرار نیست ایران بازار مصرف کالاهای چینی باشد بلکه قرار است چین در ایران سرمایه‏گذاری کند! امروزه رقابت شدیدی میان کشورهای دنیا وجود دارد که مقصد سرمایه‏های چینی باشند. پرهیز از قبول چنین سرمایه‏گذاری هوشمندانه نیست. امروزه چین در برخی عرصه‏ها اگر مهمترین مدعی نباشد جزو مهمترین مدعیان جهانی است. به عنوان مثال، در عرصه قطارهای پرسرعت اگر چین کشور اول در جهان نباشد جزو 3 کشور برتر است و چه چیزی از این بهتر که خطوط پرسرعت قطار با تکنولوژی و سرمایه چینی در ایران راه‏اندازی شود؟
به نظر می‏آید این باور عمیقا در میان مردم ما ریشه دارد که حسن و پیشرفت را در غرب عالم است اما واقعیت امر آنست که دیری است مرکز عالم از غرب به سمت شرق حرکت کرده است. وجود ژاپن، کره، چین، هند و روسیه و همچنین اقتصادهای مهمی چون اندونزی، پاکستان، کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس در مجموع وزن بزرگی از اقتصاد جهانی را تشکیل می‏دهند که غفلت از این بازار بزرگ ابداً قابل قبول و قابل دفاع نیست. واقعیت امر آنست که در عرصه روابط سیاسی بین‏الملل شرق نتوانسته جایگاهی متناسب با وزن اقتصادی خود پیدا کند و هنوز آمریکا در این عرصه ترکتازی می‏کند اما این وضعیت یک تعادل مانا نیست و دیر یا زود تعادل جدیدی در عرصه سیاست بین‏الملل حاکم خواهد شد که در آن تعادل کشورهای شرقی وزن ممتازی خواهند داشت. بنابراین عقلایی است که از هم اکنون خود را برای تعادل جدید آماده کنیم.
https://telegram.me/ali_sarzaeem