گره مذاکرات هسته ای در کجاست؟ دکتر علی سرزعیم منتشره در روزنامه جهان صنعت، 16 آبان 1393 چندی است که مذاکرات هسته ای به کندی پیش می رود و در تبلیغاتی که رسانه های غربی در آن دست بالا را دارند چنین وانمود می شود که مسئله اصلی مذاکرات آنست که ایران در مورد تعداد سانتریفیوژها و میزان محدودیتی که بر برنامه غنی سازی و دوره زمانی آن انعطاف نشان نمی دهد. متاسفانه برخی از افراد داخلی نیز در همین زمین بازی که رسانه های غربی طراح آن هستند بازی می کنند و از این زاویه یا به تیم هسته ای حمله می کنند یا مقاومت آنها را مورد ستایش قرار می دهند در حالیکه واقعیت امر آنست که مشکل اصلی نه در سمت ایران بلکه در سمت آمریکاست و حوزه اصلی مناقشه در حال حاضر نه در مورد میزان غنی سازی بلکه در مورد نحوه لغو تحریم هاست. اظهارات اخیر مسئولین ایران و خصوصا اظهارنظر مسئولین کمیسیون سیاست خارجی مجلس در دیدار با همتایان فرانسوی خود تایید کننده این ادعا است. در حال حاضر آمریکا به دنبال کسب این امتیاز است که تحریم ها لغو نشوند بلکه تعلیق شوند. این خواست خود را نیز اینگونه توجیه می کنند که اگر ایران بعدا بخواهد تخلفی از قرارهای گذاشته شده داشته باشد بتوان به سرعت آن را تحریم کرد و با این تهدید انگیزه تخلف را از بین برد. چیزی که آمریکایی ها به صراحت بیان نمی کنند ولی از اصرار آنها بر عدم لغو تحریم ها می توان فهمید این است که ایجاد اجماع علیه ایران بر سر تحریم اقتصادی و حفظ این ائتلاف تا کنون به تعبیر خاویر سولانا چیزی شبیه به یک معجزه بود. این معجزه ممکن نبود مگر با حضور شخصی مثل احمدی نژاد که امکان تبلیغ علیه ایران و بسیج مخالفان را فراهم می کرد. این امکان دیگر از دست دشمنان ایران خارج شده و دیگر به راحتی نمی توانند سیاست مداران ایرانی را سمبل رفتارهای غیرقابل پیش بینی و غیرمتعارف و تهدیدکننده برای صلح جهانی جلوه دهند. از دیگر سو نیز رابطه روسیه و آمریکا خراب و رابطه ایران و روسیه رو به بهبود روزافزون است. همچنین اتحادیه اروپا نیز متوجه این واقعیت شده که در پی همراهی با آمریکا بر سر تحریم ایران کلاه بزرگی بر سرش رفته است. از یک سو بازار ایران را از دست داده و ایران اینک با بی میلی با ورود مجدد شرکت هایی که ایران را در روزهای سخت رها کردند برخورد می کند. از سوی دیگر با حل بحران هسته ای این شرکت های آمریکایی هستند که وارد بازار ایران خواهند شد. شرکت های اروپایی که در بازار ایران همواره از رقابت با شرکت های آمریکایی در امان بودند اینک با رقبای سخت تر روبرو خواهند شد. لذا خیلی بعید است که یک بار دیگر اتحادیه اروپا به دعوت آمریکا برای تحریم ایران پاسخ مثبت دهد. مذاکره کنندگان هسته ای با علم به این موضوع به خوبی می دانند و بر این قضیه پافشاری می کنند که اگر قرار است توانمندی هسته ای به طور برگشت ناپذیری در یک بازه زمانی کنار گذاشته شود تحریم ها هم باید از اساس لغو شوند نه تعلیق تا توازن برقرار شود. اگر آمریکایی ها نگرانی از تخلف ایران را اظهار می کنند ایران هم نگرانی از رفتار رئیس جمهور بعدی آمریکا یا کنگره را مطرح می کند. لذا باید هوشیار بود تا در زمینی که رسانه های غربی تعریف می کنند بازی نکنیم و بر صحت موضع گیری تیم هسته ای پافشاری کنیم و افکار عمومی را نسبت به آن توجیه نماییم. https://telegram.me/ali_sarzaeem

گره مذاکرات هسته ای در کجاست؟
دکتر علی سرزعیم
منتشره در روزنامه جهان صنعت، 16 آبان 1393
چندی است که مذاکرات هسته ای به کندی پیش می رود و در تبلیغاتی که رسانه های غربی در آن دست بالا را دارند چنین وانمود می شود که مسئله اصلی مذاکرات آنست که ایران در مورد تعداد سانتریفیوژها و میزان محدودیتی که بر برنامه غنی سازی و دوره زمانی آن انعطاف نشان نمی دهد. متاسفانه برخی از افراد داخلی نیز در همین زمین بازی که رسانه های غربی طراح آن هستند بازی می کنند و از این زاویه یا به تیم هسته ای حمله می کنند یا مقاومت آنها را مورد ستایش قرار می دهند در حالیکه واقعیت امر آنست که مشکل اصلی نه در سمت ایران بلکه در سمت آمریکاست و حوزه اصلی مناقشه در حال حاضر نه در مورد میزان غنی سازی بلکه در مورد نحوه لغو تحریم هاست. اظهارات اخیر مسئولین ایران و خصوصا اظهارنظر مسئولین کمیسیون سیاست خارجی مجلس در دیدار با همتایان فرانسوی خود تایید کننده این ادعا است.
در حال حاضر آمریکا به دنبال کسب این امتیاز است که تحریم ها لغو نشوند بلکه تعلیق شوند. این خواست خود را نیز اینگونه توجیه می کنند که اگر ایران بعدا بخواهد تخلفی از قرارهای گذاشته شده داشته باشد بتوان به سرعت آن را تحریم کرد و با این تهدید انگیزه تخلف را از بین برد. چیزی که آمریکایی ها به صراحت بیان نمی کنند ولی از اصرار آنها بر عدم لغو تحریم ها می توان فهمید این است که ایجاد اجماع علیه ایران بر سر تحریم اقتصادی و حفظ این ائتلاف تا کنون به تعبیر خاویر سولانا چیزی شبیه به یک معجزه بود. این معجزه ممکن نبود مگر با حضور شخصی مثل احمدی نژاد که امکان تبلیغ علیه ایران و بسیج مخالفان را فراهم می کرد. این امکان دیگر از دست دشمنان ایران خارج شده و دیگر به راحتی نمی توانند سیاست مداران ایرانی را سمبل رفتارهای غیرقابل پیش بینی و غیرمتعارف و تهدیدکننده برای صلح جهانی جلوه دهند. از دیگر سو نیز رابطه روسیه و آمریکا خراب و رابطه ایران و روسیه رو به بهبود روزافزون است. همچنین اتحادیه اروپا نیز متوجه این واقعیت شده که در پی همراهی با آمریکا بر سر تحریم ایران کلاه بزرگی بر سرش رفته است. از یک سو بازار ایران را از دست داده و ایران اینک با بی میلی با ورود مجدد شرکت هایی که ایران را در روزهای سخت رها کردند برخورد می کند. از سوی دیگر با حل بحران هسته ای این شرکت های آمریکایی هستند که وارد بازار ایران خواهند شد. شرکت های اروپایی که در بازار ایران همواره از رقابت با شرکت های آمریکایی در امان بودند اینک با رقبای سخت تر روبرو خواهند شد. لذا خیلی بعید است که یک بار دیگر اتحادیه اروپا به دعوت آمریکا برای تحریم ایران پاسخ مثبت دهد.
مذاکره کنندگان هسته ای با علم به این موضوع به خوبی می دانند و بر این قضیه پافشاری می کنند که اگر قرار است توانمندی هسته ای به طور برگشت ناپذیری در یک بازه زمانی کنار گذاشته شود تحریم ها هم باید از اساس لغو شوند نه تعلیق تا توازن برقرار شود. اگر آمریکایی ها نگرانی از تخلف ایران را اظهار می کنند ایران هم نگرانی از رفتار رئیس جمهور بعدی آمریکا یا کنگره را مطرح می کند. لذا باید هوشیار بود تا در زمینی که رسانه های غربی تعریف می کنند بازی نکنیم و بر صحت موضع گیری تیم هسته ای پافشاری کنیم و افکار عمومی را نسبت به آن توجیه نماییم.
https://telegram.me/ali_sarzaeem