🔷🔹استقلال سیاسی بدون استقلال اقتصادی حرفی بیش نیست. 🔵 بعد از جنگ جهانی دوم سرمایه گذاری خارجی در ژاپن از سوی دولت آن کشور بشدت محدود گردید تا استقلال اقتصادی کشور حفظ شود. این در حالی است که در فضای به اصطلاح پساتحریم، دولت تدبیر و امید بشدت بدنبال جذب سرمایه گذاران خارجی است. کشوری که طعم تلخ بدعهدی خارجی ها از جمله بدعهدي توتال در پارس جنوبی را چشیده است چرا بار دیگر باید اجازه نفوذ به شل و توتال و ... بدهد؟؟ 🔵 در ژاپن اجازه داده نمی شد که یک شرکت خارجی بیش از شرکت ژاپنی سهم داشته باشد، در واقع با این کار توان تصمیم گیرنده نهایی بودن از شرکت خارجی سلب می شد. و اجازه نفوذ در راهبردهای اساسی آن کشور توسط شرکت خارجی کاهش پیدا میکرد. اما در ایران در قراردادهای نفتی شرکت ملی نفت در قرارداد با خارجی ها ریسک را نمی پذیرد، یعنی اینکه حرف نهایی را شرکت ايراني نمی تواند بزند چون شرکت خارجی همه ریسک را می پذیرد، خود را در معرض سود و زبان میبیند و به شرکت ایرانی اجازه مداخله در تصمیم گیری ها را نمی دهد. 🔵 نتیجه این سیاست در ژاپن منجر به این شد که بین سالهای 1950-1990 خارجیان تنها 16 میلیارد دلار سرمایه گذاری مستقیم در ژاپن داشتند اما طی همین سالها ژاپنی ها توانستند 254 میلیارد دلار در خارج از ژاپن سرمایه گذاری کنند این در حالی است که در ایران پس از صد سال نفتی بودن هنوز بدنبال جذب سرمایه گذار خارجی در این بخش هستیم. 🔴 شرکت ژاپنی فوجیتسو در رقابت با یک شرکت آمریکایی، قرارداد کامپیوتری کردن سیستم توزیع آب آشامیدنی شهر هیروشیما را با اختلاف تنها یک ین در مناقصه برنده شد. تا این مناقصه ها اخطاری باشد به خارجیان برای اینکه وقت و هزینه خود را برای سرمایه گذاری در ژاپن هدر ندهند. #سیدسجادپادام #کپي بدون نام کانال و نويسنده مجاز ميباشد. Telegram.me/sspadam
🔷🔹استقلال سیاسی بدون استقلال اقتصادی حرفی بیش نیست.

🔵 بعد از جنگ جهانی دوم سرمایه گذاری خارجی در ژاپن از سوی دولت آن کشور بشدت محدود گردید تا استقلال اقتصادی کشور حفظ شود. این در حالی است که در فضای به اصطلاح پساتحریم، دولت تدبیر و امید بشدت بدنبال جذب سرمایه گذاران خارجی است.
کشوری که طعم تلخ بدعهدی خارجی ها از جمله بدعهدي توتال در پارس جنوبی را چشیده است چرا بار دیگر باید اجازه نفوذ به شل و توتال و ... بدهد؟؟

🔵 در ژاپن اجازه داده نمی شد که یک شرکت خارجی بیش از شرکت ژاپنی سهم داشته باشد، در واقع با این کار توان تصمیم گیرنده نهایی بودن از شرکت خارجی سلب می شد. و اجازه نفوذ در راهبردهای اساسی آن کشور توسط شرکت خارجی کاهش پیدا میکرد. اما در ایران در قراردادهای نفتی شرکت ملی نفت در قرارداد با خارجی ها ریسک را نمی پذیرد، یعنی اینکه حرف نهایی را شرکت ايراني نمی تواند بزند چون شرکت خارجی همه ریسک را می پذیرد، خود را در معرض سود و زبان میبیند و به شرکت ایرانی اجازه مداخله در تصمیم گیری ها را نمی دهد.

🔵 نتیجه این سیاست در ژاپن منجر به این شد که بین سالهای 1950-1990 خارجیان تنها 16 میلیارد دلار سرمایه گذاری مستقیم در ژاپن داشتند اما طی همین سالها ژاپنی ها توانستند 254 میلیارد دلار در خارج از ژاپن سرمایه گذاری کنند این در حالی است که در ایران پس از صد سال نفتی بودن هنوز بدنبال جذب سرمایه گذار خارجی در این بخش هستیم.

🔴 شرکت ژاپنی فوجیتسو در رقابت با یک شرکت آمریکایی، قرارداد کامپیوتری کردن سیستم توزیع آب آشامیدنی شهر هیروشیما را با اختلاف تنها یک ین در مناقصه برنده شد. تا این مناقصه ها اخطاری باشد به خارجیان برای اینکه وقت و هزینه خود را برای سرمایه گذاری در ژاپن هدر ندهند.

#سیدسجادپادام
#کپي بدون نام کانال و نويسنده مجاز ميباشد.
Telegram.me/sspadam