چرا پروژه مارس وان برنامه ای علمی نیست؟ این روزها به بهانه های مختلف نام پروژه ای به نام مریخ – ۱ یا Mars-One شنیده می شود، به خصوص پس از انتخاب فهرست ۱۰۰ نفره نهایی که سه تن از آنها ایرانی هستند و جزء کاندید ِ این سفر بی بازگشت به مریخ میباشند. در این پروژه که در قالب یک نهاد غیر دولتی مطرح شده بود در ابتدا عنوان شد که هدف پروژه ساخت نخستین مهاجر نشین ها روی مریخ است. به گفته مدیران این پروژه( در سال ۲۰۱۱ که این پروژه اعلام شد) همه فناوری های لازم برای چنین سفری آماده است و تنها نیاز به یک هماهنگی و تامین منابع وجود دارد و به همین دلیل این پروژه اعلام کرد در قالب یک طرح تجاری تلویزیونی این سرمایه را جمع و نخستین مهاجران را به مریخ خواهد فرستاد. براساس این طرح در ابتدا قرار بود اولین گروه از شهروندان آینده مریخ در سال ۲۰۲۳ بر سطح مریخ فرود آیند. در طول چند سال بعد چندین بار این تاریخ تغییر کرده است و حالا مدیران پروژه وعده سال ۲۰۲۷ را می دهند. این چهار فضانورد بعد از فرود باید کار تکمیل بناهایی که پیش تر به طور خودکار و پیش ساخته به مریخ رفته است را کامل کنند و دو سال بعد دومین گروه به مریخ خواهند رسید. بدین ترتیب هر دو سال یک بار انسان هایی بدون امید به بازگشت به مریخ می روند تا آنجا را مسکونی کنند. البته بخش عمده ای از برنامه به طور زنده و در قالب یک نمایش تلویزیونی بزرگ برای زمین پخش می شود. این کار بخشی از هزینه های این ماموریت را نیز تامین خواهد کرد. با وجود علاقه ای که رسانه ها به این پروژه نشان دادند از همان ابتدا نقدهای جدی به آن وارد بود. هیچ نهاد علمی ادعاهای این پروژه را تایید نمی کرد و حتی به طور آشکار از آن انتقاد کردند. این روزها که به بهانه پیدا شدن آب مایع روی مریخ و از سوی دیگر مطرح شدن دوباره طرح اعزام انسان به مریخ ایده های مختلفی درباره سفر به مریخ به گوش می رسد بد نیست نگاهی به چرایی نقص های این طرح بیندازیم.... مطالعه مقاله در اینجا به قلم پوریا ناظمی::: http://bigbangpage.com/?p=36701
کانال علمی بیگ بنگ

چرا پروژه مارس وان برنامه ای علمی نیست؟

این روزها به بهانه های مختلف نام پروژه ای به نام مریخ – ۱ یا Mars-One شنیده می شود، به خصوص پس از انتخاب فهرست ۱۰۰ نفره نهایی که سه تن از آنها ایرانی هستند و جزء کاندید ِ این سفر بی بازگشت به مریخ میباشند.

در این پروژه که در قالب یک نهاد غیر دولتی مطرح شده بود در ابتدا عنوان شد که هدف پروژه ساخت نخستین مهاجر نشین ها روی مریخ است. به گفته مدیران این پروژه( در سال ۲۰۱۱ که این پروژه اعلام شد) همه فناوری های لازم برای چنین سفری آماده است و تنها نیاز به یک هماهنگی و تامین منابع وجود دارد و به همین دلیل این پروژه اعلام کرد در قالب یک طرح تجاری تلویزیونی این سرمایه را جمع و نخستین مهاجران را به مریخ خواهد فرستاد.

براساس این طرح در ابتدا قرار بود اولین گروه از شهروندان آینده مریخ در سال ۲۰۲۳ بر سطح مریخ فرود آیند. در طول چند سال بعد چندین بار این تاریخ تغییر کرده است و حالا مدیران پروژه وعده سال ۲۰۲۷ را می دهند. این چهار فضانورد بعد از فرود باید کار تکمیل بناهایی که پیش تر به طور خودکار و پیش ساخته به مریخ رفته است را کامل کنند و دو سال بعد دومین گروه به مریخ خواهند رسید. بدین ترتیب هر دو سال یک بار انسان هایی بدون امید به بازگشت به مریخ می روند تا آنجا را مسکونی کنند. البته بخش عمده ای از برنامه به طور زنده و در قالب یک نمایش تلویزیونی بزرگ برای زمین پخش می شود. این کار بخشی از هزینه های این ماموریت را نیز تامین خواهد کرد.

با وجود علاقه ای که رسانه ها به این پروژه نشان دادند از همان ابتدا نقدهای جدی به آن وارد بود. هیچ نهاد علمی ادعاهای این پروژه را تایید نمی کرد و حتی به طور آشکار از آن انتقاد کردند. این روزها که به بهانه پیدا شدن آب مایع روی مریخ و از سوی دیگر مطرح شدن دوباره طرح اعزام انسان به مریخ ایده های مختلفی درباره سفر به مریخ به گوش می رسد بد نیست نگاهی به چرایی نقص های این طرح بیندازیم....

مطالعه مقاله در اینجا به قلم پوریا ناظمی::: http://bigbangpage.com/?p=36701