Renard Français 
عنوان گروه یا کانال:

Renard Français


توضیحات: Le Petit Prince شازده کوچولو L'Étranger بیگانه ?Musique française موسیقی فرانسوی و موزیک ویدئو Textes littéraires متون ادبی @renardfrancais Admin: @renard7
شناسه: [email protected]
تعداد اعضا: 2493
Renard Français

متن آهنگ Dernière dance

Ô ma douce souffrance
Pourquoi s'acharner tu recommences
Je ne suis qu'un être sans importance
Sans lui je suis un peu paro'
Je déambule seule dans le métro
Une dernière danse
Pour oublier ma peine immense
Je veux m'enfuir que tout recommence
Oh ma douce souffrance


Je remue le ciel le jour, la nuit
Je danse avec le vent la pluie
Un peu d'amour, un brin de miel
Et je danse, danse, danse, danse, danse, danse
Et dans le bruit, je cours et j'ai peur
Est ce mon tour ?
Vient la douleur
Dans tout Paris, je m’abandonne
Et je m'envole, vole, vole, vole, vole


Que d’espérance
Sur ce chemin en ton absence
J'ai beau trimer, sans toi ma vie n'est qu'un décor qui brille, vide de sens

Je remue le ciel le jour, la nuit
Je danse avec le vent la pluie
Un peu d'amour, un brin de miel
Et je danse, danse, danse, danse, danse, danse
Et dans le bruit, je cours et j'ai peur
Est ce mon tour ?
Vient la douleur
Dans tout Paris, je m’abandonne
Et je m'envole, vole, vole, vole, vole


Dans cette douce souffrance
Dont j'ai payé toutes les offenses
Écoute comme mon cœur est immense
Je suis une enfant du monde


Je remue le ciel le jour, la nuit
Je danse avec le vent la pluie
Un peu d'amour un brin de miel
Et je danse, danse, danse, danse, danse, danse
Et dans le bruit, je cours et j'ai peur
Est ce mon tour?
Vient la douleur...
Dans tout paris, je m’abandonne
Et je m'envole, vole, vole, vole, vole

@renardfrancais

Admin: @renard7
Renard Français

🍁🍂Automne

L'automne arrive encore...
Tu vois? Ce mot lui-même est mélancolique...
Sais-tu donc?
En tout pas, le bruit des feuilles, s'écrasant sous mes pieds indécis, te rappellent à moi...
Tu t'en allais devant mes yeux...
Je n'ai pas vu si tu pleurais...
Je me souviens...
Tu m'avais déjà dit...
Tu t'en es allée mais tu as oublié ton couteau dans mon coeur...
Je le garderai pour jamais, pour me souvenir de toi...
Tu vois?
Je prononce des mots que je ne sais même pas s'ils sont justes...
Tu vois?
On m'appelle Le Fou après toi...
Où es-tu donc? Toi qui détéstais cela?
Je ne me suis pas encore entendu avec ta place vide dans mes rêves...

POÈTE: 🐱Renard🐱

@renardfrancais

Admin: @renard7
Renard Français

🍁🍂Automne

L'automne arrive encore...
Tu vois? Ce mot lui-même est mélancolique...
Sais-tu donc?
En tout pas, le bruit des feuilles, s'écrasant sous mes pieds indécis, te rappellent à moi...
Tu t'en allais devant mes yeux...
Je n'ai pas vu si tu pleurais...
Je me souviens...
Tu m'avais déjà dit...
Tu t'en es allée mais tu as oublié ton couteau dans mon coeur...
Je le garderai pour jamais, pour me souvenir de toi...
Tu vois?
Je prononce des mots que je ne sais même pas s'ils sont justes...
Tu vois?
On m'appelle Le Fou après toi...
Où es-tu donc? Toi qui détéstais cela?
Je ne me suis pas encore entendu avec ta place vide dans mes rêves...

POÈTE: 🐱Renard🐱

@renardfrancais

Admin: @renard7
بنا به قانون انسانیت خواهش میکنم بدون ذکر شاعر، بدون ذکر منبع کپی نکنید.
شعر از خودمه🖋.
مرسی از همراهی همگی🌹

Ne recopiez pas, s'il vous plaît, sans mentionner le poète et la source, selon conviction humaine.
C'est moi le poète ( @renard7 ).

Merci à vous mes camarades.🌹
Renard Français

❕ #Expression

S'en mordre les doigts

Signification:
Regretter
پشیمان شدن

Exemple:

Cécile a perdu son temps au lieu d'étudier et elle s'en mord les doigts maintenant, car elle a plusieurs mauvaises notes sur son bulletin.

سسیل بجای مطالعه وقتش را هدر داد و اکنون پشیمان است چون در کارنامه اش چندین نمره ی بد دارد.

@renardfrancais

Admin: @renard7
Renard Français

#citation

🐱 @renardfrancais 🐱
#citation

🐱 @renardfrancais 🐱
Renard Français

📖La République

🖋Platon

Extrait:

Les tout jeunes gens, lorsqu'ils goûtent pour la première fois aux échanges d'arguments, en font un usage pervers, comme d'un jeu, s'en servant toujours pour contredire, et qu'en imitant ceux qui réfutent, eux-mêmes en réfutent d'autres, prenant plaisir, comme de jeunes chiens, à tirer et à déchiqueter par la parole quiconque se trouve près d'eux.

@renardfrancais

Admin: @renard7
Renard Français

دوره های آموزش زبان فرانسه

۲۰٪ تخفیف تا پایان مرداد ماه

برای ثبت نام با این آیدی تماس بگیرید:
@renard7
دوره های آموزش زبان فرانسه

۲۰٪ تخفیف تا پایان مرداد ماه

برای ثبت نام با این آیدی تماس بگیرید:
@renard7
Renard Français

🎊🎉 دوستای عزیز یه سورپریز دارم براتون:

به ۵۰۰ نفر که برسیم خوندن کتاب 🐱شازده کوچولو رو به دو زبان 🇮🇷فارسی و 🇫🇷فرانسه شروع می کنیم.😍

یه معرفی کوچولو میکنم این کتاب رو و بهتون توصیه میکنم به هیچ عنوان خوندن این کتاب رو از دست ندید.

👇👇👇🐱
این داستان از معروف‌ترین داستان‌های کودکان و سومین داستان پرفروش قرن بیستم در جهان است. در این داستان اگزوپری به شیوه‌ای سورئالیستی و به بیان فلسفه خود از دوست داشتن و عشق و هستی می‌پردازد. طی این داستان اگزوپری از دیدگاه یک کودک، که از سیارکی به نام ب۶۱۲ آمده، پرسشگر سوالات بسیاری را از آدم‌ها وکارهای آن‌ها مطرح می‌کند. این اثر به ۱۵۰ زبان مختلف ترجمه شده‌است. مجموع فروش این کتاب به زبان‌های مختلف از هشتاد میلیون نسخه گذشته‌است. این کتاب در سال ۲۰۰۷ به عنوان کتاب سال فرانسه برگزیده شده‌است.
👆👆👆🐱

@renardfrancais

Admin: @renard7
Renard Français

متن آهنگ Je veux


Donnez-moi une suite au Ritz, je n'en veux pas!
Des bijoux de chez Chanel, je n'en veux pas!
Donnez-moi une limousine, j'en ferais quoi, papalapapapala
Offrez-moi du personnel, j'en ferais quoi?
Un manoir à Neufchatel, ce n'est pas pour moi
Offrez-moi la Tour Eiffel, j'en ferais quoi, papalapapapala

Je veux d'l'amour, d'la joie, de la bonne humeur
Ce n'est pas votre argent qui f'ra mon bonheur
Moi j'veux crever la main sur le cœur, papalapapapala
Allons ensemble, découvrir ma liberté
Oubliez donc tous vos clichés, bienvenue dans ma réalité

J'en ai marre de vos bonnes manières, c'est trop pour moi!
Moi je mange avec les mains et j'suis comme ça!
J'parle fort et je suis franche, excusez-moi!
Finie l'hypocrisie moi j'me casse de là!
J'en ai marre des langues de bois!
Regardez-moi, toute manière j'vous en veux pas
Et j'suis comme ça (j'suis comme ça) papalapapapala

Je veux d'l'amour, d'la joie, de la bonne humeur
Ce n'est pas votre argent qui f'ra mon bonheur
Moi j'veux crever la main sur le cur, papalapapapala
Allons ensemble, découvrir ma liberté
Oubliez donc tous vos clichés, bienvenue dans ma réalité

Je veux d'l'amour, d'la joie, de la bonne humeur
Ce n'est pas votre argent qui f'ra mon bonheur
Moi j'veux crever la main sur le cœur, papalapapapala
Allons ensemble, découvrir ma liberté
Oubliez donc tous vos clichés, bienvenue dans ma réalité

Je veux d'l'amour, d'la joie, de la bonne humeur
Ce n'est pas votre argent qui f'ra mon bonheur
Moi j'veux crever la main sur le cœur, papalapapapala
Allons ensemble, découvrir ma liberté
Oubliez donc tous vos clichés, bienvenue dans ma réalité

@renardfrancais

Admin: @renard7
Renard Français

📖Le Marchand de Venise

🖋William Shakespeare

Extrait:

Un Juif n'a-t-il pas des yeux ? un Juif n'a-t-il pas des mains, des organes, des proportions, des sens, des affections, des passions ? ne se nourrit-il pas des mêmes aliments ? n'est-il pas blessé des mêmes armes, sujet aux mêmes maladies, guéri par les même remèdes, réchauffé par le même été et glacé par le même hiver qu'un chrétien ? si vous nous piquez, ne saignons-nous pas ? si vous nous chatouillez, ne rions-nous pas ? si vous nous empoisonnez, ne mourons-nous pas ? et si vous nous outragez, ne nous vengerons-nous pas ? si nous sommes semblables à vous dans tout le reste, nous vous ressemblerons aussi en ce point. Si un Juif outrage un chrétien, quelle est la modération de celui-ci ? La vengeance. Si un chrétien outrage un Juif, comment doit-il le supporter, d'après l'exemple du chrétien ? En se vengeant. Je mettrai en pratique les scélératesses que vous m'apprenez ; et il y aura malheur si je ne surpasse pas mes maîtres.

#livre
@renardfrancais

Admin: @renard7
Renard Français

📖Le Marchand de Venise

🖋William Shakespeare

Extrait:

Un Juif n'a-t-il pas des yeux ? un Juif n'a-t-il pas des mains, des organes, des proportions, des sens, des affections, des passions ? ne se nourrit-il pas des mêmes aliments ? n'est-il pas blessé des mêmes armes, sujet aux mêmes maladies, guéri par les même remèdes, réchauffé par le même été et glacé par le même hiver qu'un chrétien ? si vous nous piquez, ne saignons-nous pas ? si vous nous chatouillez, ne rions-nous pas ? si vous nous empoisonnez, ne mourons-nous pas ? et si vous nous outragez, ne nous vengerons-nous pas ? si nous sommes semblables à vous dans tout le reste, nous vous ressemblerons aussi en ce point. Si un Juif outrage un chrétien, quelle est la modération de celui-ci ? La vengeance. Si un chrétien outrage un Juif, comment doit-il le supporter, d'après l'exemple du chrétien ? En se vengeant. Je mettrai en pratique les scélératesses que vous m'apprenez ; et il y aura malheur si je ne surpasse pas mes maîtres.

#livre
@renardfrancais

Admin: @renard7
Glossaire:

Proportions: تشابهات، تناسبات
Blesser: زخمی کردن
Être blessé(es): زخمی شدن
Saigner: خون از دست دادن، خون اومدن
Chatouiller: قلقک دادن
Empoisonner: مسموم کردن
Outrager: لکه دار کردن شرف, توهین کردن
Se venger: انتقام گرفتن
Modération: ملایمت، رفتار دور از افراط
Mettre en pratique: به کار گرفتن
Scélératesse: جنایت
Surpasser: برتری یافتن بر کسی، بهتر بودن از کسی

اینجا ینی من اگه از اونا بهتر و بزرگوارتر نباشم بدبختی به بار میاد...

@renardfrancais

Admin: @renard7
Renard Français

#Citatin

🐱 @renardfrancais 🐱
#Citatin

🐱 @renardfrancais 🐱
Renard Français

❕ #Expression

Rire dans sa barbe

Signification:
Rire sans le montrer
زیر زیرکی خندیدن، پنهانی خندیدن

Exemple:
Jérémie riait dans sa barbe en écoutant l'orateur se perdre dans ses idées.

ژرمی وقتی داشت به سخنران، که تو ایده هاش گم شده بود، گوش میداد زیر زیرکی می خندید.

@renardfrancais

Admin: @renard7
Renard Français

دوستای عزیز!
همونطور که قول داده بودم خوندن شاهکار Sainte-Exupéry رو از فردا شب شروع میکنیم.

برای خوندن بهترین کتاب قرن 20 و پرفروش ترین کتاب دنیا (Le Petit Prince) تردید نکنید و دوستاتون رو دعوت کنید که با هم شازده کوچولو رو به دو زبون 🇮🇷فارسی و 🇫🇷فرانسه بخونیم.

حتی اگر فرانسوی هم بلد نیستید در خوندن این کتاب همراه ما باشید. این کتاب دید زیبایی از زندگی بهتون میده.
با ما همراه باشید...
🐱RENARD

@renardfrancais

Admin: @renard7
Renard Français

متن آهنگ
La mer

qu'on voit danser le long des golfes clairs

a des reflets d'argent,

la mer,

des reflets changeants

sous la pluie.

 

La mer

au ciel d'été confond

ses blancs moutons

avec les anges si purs,

la mer bergère d'azur

infinie.

 

Voyez,

près des étangs,

ces grands roseaux mouillés.

Voyez,

ces oiseaux blancs

et ces maisons rouillées.

 

La mer

les a bercés

le long des golfes clairs

et d'une chanson d'amour,

la mer

a bercé mon cœur pour la vie.

@renardfrancais

Admin: @renard7
Renard Français

ترجمه انگلیسی
The sea,

We see dancing along the shores of clear bays,

Shimmers with silver

The sea

Changing shimmers

Under the rain

 

The sea

With the summer sky

Mix up her white horses

With the angels so pure

The infinite azure shepherdess

Sea

 

Sea

By the ponds

Those big wet reeds

See

Those white birds

And those rusty houses

 

The sea

Has cradled them

Along the shores of clear bays

And with a love song

The sea

Has rocked my heart for life

@renardfrancais

Admin: @renard7
Renard Français

اینجا سیاره ی شازده کوچولوه👇

کسایی که ادبیات فرانسه رو دوس دارن عضو شن:

https://t.me/joinchat/Bv-u4ERm7EqrCjPi6VQw6w
Renard Français

#Citation

🐱 @renardfrancais
#Citation

🐱 @renardfrancais
Renard Français

📖Substance Mort

🖋Philip K. Dick · 1977

Extrait:

L'abus des drogues n'est pas une maladie ; c'est une décision, au même titre que la décision de traverser la rue devant une voiture lancée à vive allure. On n'appelle pas cela une maladie, mais une erreur de jugement. Et quand un certain nombre de gens s'y mettent, cela devient un style de vie - dont la devise, dans la cas présent, serait : "Prends du bonheur maintenant parce que demain tu seras mort." Seulement la mort commence à vous ronger presque aussitôt, et le bonheur n'est plus qu'un souvenir. Il ne s'agit en somme que d'une accélération, d'une intensification de la vie telle qu'elle est vécue ordinairement. Cette existence ne diffère pas de votre propre style de vie ; elle va simplement plus vite. Tout arrive en quelques jours, en quelques semaines, en quelques mois au lieu de quelques années.

@renardfrancais

Admin: @renard7
Renard Français

ماده ی مرگ

اثر فیلیپ ک. دیک

قسمتی از اثر:
زیاده روی در مصرف مواد یه بیماری نیست؛ یه تصمیمه، درست مثل تصمیم رد شدن از خیابون از جلوی ماشینی که با سرعت داره رد میشه. به این نمیگن بیماری. بلکه یک خطای قضاوتی. و وقتی یه تعدادی از آدما اینکارو شروع میکنن، این یه جور سبک زندگی میشه. که پندش در مورد فعلی میتونه این باشه:
"الان خوشبختی رو دریاب چون فردا خواهی مرد." فقط مرگ تقریبا بلافاصله شروع میکنه به بلعیدنتون، و خوشبختی دیگه چیزی جز یه خاطره نیست. در مجموع قضیه فقط یه شتابه، تشدید زندگی مثل اینکه عادی سپری شده باشه. این حیات با سبک زندگی بخصوص شما متفاوت نیست؛ فقط سریع تر میگذره. همه چیز طی چند روز، طی چند هفته، طی چند ماه اتفاق میفته بجای چند سال.

ترجمه از: روباه
Traduit par 🐱 @renard7

@renardfrancais
Renard Français

Renard Français

#LePetitPrince

Dédicace:

A LÉON WERTH.

Je demande pardon aux enfants d'avoir dédié ce livre à une grande personne. J'ai une excuse sérieuse : cette grande personne est le meilleur ami que j'ai au monde. J'ai une autre excuse : cette grande personne peut tout comprendre, même les livres pour enfants. J'ai une troisième excuse : cette grande personne habite la France où elle a faim et froid. Elle a besoin d'être consolée. Si toutes ces excuses ne suffisent pas, je veux bien dédier ce livre à l'enfant qu'a été autrefois cette grande personne. Toutes les grandes personnes ont d'abord été des enfants. (Mais peu d'entre elles s'en souviennent.) Je corrige donc ma dédicace :

A LÉON WERTH
QUAND IL ÉTAIT PETIT GARÇON

@renardfrancais

Admin: @renard7
Renard Français

#شازده_کوچولو

اهدانامچه
به لئون ورث Werth Leon
از بچه ها عذر میخواهم که این کتاب را به یکی از بزرگترها هدیه کردهام. برای این کار یک دليل حسابی دارم:
این «بزرگتر» بهترین دوست من تو همه دنيا است. یک دليل دیگرم هم آن که این «بزرگتر» همه چيز را
میتواند بفهمد حتا کتابهایی را که برای بچهها نوشته باشند. عذر سومم این است که این «بزرگتر» تو
فرانسه زندگی میکند و آنجا گشنگی و تشنگی میکشد و سخت محتاج دلجویی است. اگر همه ی این
عذرها کافی نباشد اجازه میخواهم این کتاب را تقدیم آن بچهای کنم که این آدمبزرگ یک روزی بوده. آخر هر
آدم بزرگی هم روزی روزگاری بچهای بوده (گيرم کمتر کسی از آنها این را به یاد میآورد). پس من هم
اهدانامچه ام را به این شکل تصحيح میکنم:
به لئون ورث
موقعی که پسربچه بود
آنتوان دو سنت اگزوپری

من هم برگردان فارسی این شعر بزرگ را به دو بچه ی دوست داشتنی دیگر تقدیم میکنم:

دکتر جهانگير کازرونی و دکتر محمدجواد گلبن

احمد شاملو

@renardfrancais

Admin: @renard7
Renard Français

همونطور که قول داده بودیم شازده کوچولو رو شروع کردیم از امشب. هر شب دنبال کنید این قصه ی قشنگو. خودمم باهاتون میخونم برای چندمین بار...
Renard Français

❕ #Expression

Avoir toute sa tête

Signification:
Être lucide, être enpleine possession de ses capacités intellectuelles.

عاقل و هوشیار بودن, در آگاهی کامل بودن از لحاظ عقلی

Exemple:
Malgré ces cent ans, elle a toute sa tête.
برخلاف صد سالگی اش، از عقل و فراست کامل برخوردار است.

@renardfrancais

Admin: @renard7
Renard Français

#Chapitre1

Lorsque j'avais six ans j'ai vu, une fois, une magnifique image, dans un livre sur la Forêt Vierge qui s'appelait"Histoires Vécues". Ça représentait un serpent boa qui avalait un fauve. Voilà la copie du dessin.(1)

On disait dans le livre :"Les serpents boas avalent leur proie tout entière, sans la mâcher. Ensuite ils ne peuvent plus bouger et ils dorment pendant les six mois de leur digestion."


J'ai alors beaucoup réfléchi sur les aventures de la jungle et, à mon tour, j'ai réussi, avec un crayon de couleur, à tracer mon premier dessin. Mon dessin numéro i. Il était comme ça :
(2)
J'ai montré mon chef-d'oeuvre aux grandes personnes et je leur ai demandé si mon dessin leur faisait peur.

Elles m'ont répondu :"Pourquoi un chapeau ferait-il peur ?"


Mon dessin ne représentait pas un chapeau. Il représentait un serpent boa qui digérait un éléphant. J'ai alors dessiné l'intérieur du serpent boa, afin que les grandes personnes puissent comprendre. Elles ont toujours besoin d'explications. Mon dessin numéro 2 était comme ça:
(3)

Les grandes personnes m'ont conseillé de laisser de côté les dessins de serpents boas ouverts ou fermés, et de m'intéresser plutôt à la géographie, à l'histoire, au calcul et à la grammaire. C'est ainsi que j'ai abandonné, à l'âge de six ans, une magnifique carrière de peintre. J'avais été découragé par l'insuccès de mon dessin numéro i et de mon dessin numéro 2. Les grandes personnes ne comprennent jamais rien toutes seules, et c'est fatigant, pour les enfants, de toujours et toujours leur donner des explications.


J'ai donc dû choisir un autre métier et j'ai appris à piloter des avions. J'ai volé un peu partout dans le monde. Et la géographie, c'est exact, m'a beaucoup servi. Je savais reconnaître, du premier coup d'oeil la Chine de l'Arizona. C'est très utile, si l'on est égaré pendant la nuit.


J'ai ainsi eu, au cours de ma vie, des tas de contacts avec des tas de gens sérieux. J'ai beaucoup vécu chez les grandes personnes. Je les ai vues de très près. Ça n'a pas trop amélioré mon opinion.


Quand j'en rencontrais une qui me paraissait un peu lucide, je faisais l'expérience sur elle de mon dessin numéro i que j'ai toujours conservé. Je voulais savoir si elle était vraiment compréhensive. Mais toujours elle me répondait :"C'e§t un chapeau."Alors je ne lui parlais ni de serpents boas, ni de forêts vierges, ni d'étoiles. Je me mettais à sa portée. Je lui parlais de bridge, de golf, de politique et de cravates. Et la grande personne était bien contente de connaître un homme aussi raisonnable.

@renardfrancais

Admin: @renard7
Renard Français

#بخش1

یک بار شش سالم که بود تو کتابی به اسم قصه های واقعی -که درباره ی جنگل بِکر نوشته شده بود- تصویر
محشری دیدم از یک مار بوآ که داشت حيوانی را میبلعيد. آن تصویر یک چنين چيزی بود: (تصویر1)

تو کتاب آمده بود که: «مارهای بوآ شکارشان را همين جور درسته قورت میدهند. بی این که بجوندش. بعد دیگر نمیتوانند از جا بجنبند و تمام شش ماهی را که هضمش طول میکشد میگيرند میخوابند».
این را که خواندم، راجع به چيزهایی که تو جنگل اتفاق میافتد کلی فکر کردم و دست آخر توانستم با یک مداد رنگی اولين نقاشيم را از کار درآرم. یعنی نقاشی شمارهی یکم را که این جوری بود: (تصویر2)

شاهکارم را نشان بزرگتر ها دادم و پرسيدم از دیدنش ترستان بر میدارد؟
جوابم دادند: -چرا کلاه باید آدم را بترساند؟
نقاشی من کلاه نبود، یک مار بوآ بود که داشت یک فيل را هضم میکرد. آن وقت برای فهم بزرگترها برداشتم
توی شکم بوآ را کشيدم. آخر هميشه باید به آنها توضيحات داد. نقاشی دومم این جوری بود: (تصویر3)
بزرگترها بم گفتند کشيدن مار بوآی باز یا بسته را بگذارم کنار و عوضش حواسم را بيشتر جمع جغرافی و تاریخ
و حساب و دستور زبان کنم. و این جوری شد که تو شش سالگی دور کار ظریف نقاشی را قلم گرفتم. از این که
نقاشی شمارهی یک و نقاشی شمارهی دو ام یخشان نگرفت دلسرد شده بودم. بزرگترها اگر به خودشان
باشد هيچ وقت نمیتوانند از چيزی سر درآرند. برای بچهها هم خسته کننده است که همين جور مدام هر
چيزی را به آنها توضيح بدهند.
ناچار شدم برای خودم کار دیگری پيدا کنم و این بود که رفتم خلبانی یاد گرفتم. بگویی نگویی تا حالا به همه
جای دنيا پرواز کرده ام و راستی راستی جغرافی خيلی بم خدمت کرده. میتوانم به یک نظر چين و آریزونا را از
هم تميز بدهم. اگر آدم تو دل شب سرگردان شده باشد جغرافی خيلی به دادش میرسد.
از این راه است که من تو زندگيم با گروه گروه آدمهای حسابی برخورد داشتهام. پيش خيلی از بزرگترها زندگی
کردهام و آنها را از خيلی نزدیک دیدهام گيرم این موضوع باعث نشده در بارهی آنها عقيدهی بهتری پيدا کنم.
هر وقت یکیشان را گير آوردهام که یک خرده روشن بين به نظرم آمده با نقاشی شمارهی یکم که هنوز هم
دارمش محکش زدهام ببينم راستی راستی چيزی بارش هست یا نه. اما او هم طبق معمول در جوابم در آمده
که: «این یک کلاه است». آن وقت دیگر من هم نه از مارهای بوآ باش اختلاط کردهام نه از جنگلهای بکر دست
نخورده نه از ستارهها. خودم را تا حد او آوردهام پایين و باش از بریج و گلف و سياست و انواع کرات حرف زدهام.
او هم از این که با یک چنين شخص معقولی آشنایی به هم رسانده سخت خوشوقت شده.

@renardfrancais

Admin: @renard7
Renard Français

Renard Français

Renard Français

Renard Français

فصل اول شازده کوچولو به همراه تصاویر👆👆👆
Renard Français

Chapitre I du Petit Prince.
Avec les dessins.
👆👆👆👆👆
Chapitre I du Petit Prince.
Avec les dessins.
👆👆👆👆👆
Renard Français

#Citation

🐱 @renardfrancais 🐱
#Citation

🐱 @renardfrancais 🐱
Renard Français

La Lettre

Ecris-moi une lettre de rupture
En m’expliquant toutes les raisons
Qui t’ont fait t’évanouir dans la nature
Qui m’font mélanger toutes les saisons
Choisis bien tes mots, choisis les justes
Comme un artisan prend
Son temps quand il ajuste

Ecris-moi une lettre de rupture
Envois-moi seulement le brouillon
Promis j’vais rien chercher dans tes ratures
Ecris-moi une lettre au crayon
Ecris-moi comme on écrit la musique
Sacrifies-moi aux dieux
Des amours amnésiques

[Refrain:]
Même si partir quand l’autre reste
Ça fait du mal aux sentiments
Ça peut quand même faire un beau geste
Sauf si bien sûr l’un des deux ment

Ecris-moi une lettre de rupture
Comme quand on s’laissait des mots à la maison
Je noterai pas les fautes d’écriture
J’verrai pas les fautes de liaisons
Et j’irai bien les chercher moi-même
Si j’n’étais pas si sûre
Pas si sûre que je t’aime

[au Refrain]

Pour nous toujours, pour nous peut-être
Comme laisser mes illusions
Quand tu me l’écrieras cette lettre
Ne signes pas ou d’un faux nom

[au Refrain]

Ecris-moi une lettre de rupture
En m’expliquant toutes les raisons
Qui t’ont fait t’évanouir…

@renardfrancais

Admin: @renard7
Renard Français

نامه

برایم نامه ی جدایی بنویس

همه ی دلایل را برایم توضیح بده

که باعث محو شدن گوهرت شد

که موجب شد تمام فصول را درهم آمیزم

کلماتت را عالمانه انتخاب کن،درست ها را برگزین

همچون یک صنعتگر که زمانش را صرف می کند

برای اصلاح همه چیز

برایم نامه ی جدایی بنویس

تنها پیش نویس را برایم بفرست

قول می دهم،آنهایی را که خط زده ای تفسیر نخواهم کرد

برایم نامه ای با مداد بنویس

آن را بنویس همچون وقتی که موسیقی می نویسی

قربانی من به خدایان

از مدت هاست کار عشق فراموش شده

[Refrain:]

حتی اگر ترک کند در حالی که دیگری می ماند

احساست را آسیب می زند

همچنین آن می توانست عمل محبت آمیز باشد

مگر آنکه یکی از ما دروغ بگوید

برایم نامه ی جدایی بنویس

همچون زمانی که کسی از بکارگیری کلمات ساده خسته می شود

اشتباه هایت را علامت نخواهم زد

اشتباه هایت را در ساختن لغات نخواهم دید

می خواستم بروم و خودم دنبال آنها بگردم

اگر آنقدر مطمئن نبودم

نه آنقدر مطمئن که عاشقت هستم

[au Refrain]

برای ما برای همیشه،برای ما شاید

برخی از توهمات(ابهامات)برطرف شدند

هنگامی که برایم این نامه را نوشتی

آن را امضا نکن یا از امضا اشتباه استفاده کن

[au Refrain]

برایم نامه ی جدایی بنویس

همه ی دلایل را برایم توضیح بده

که باعث محو شدن گوهرت شد

@renardfrancais

Admin: @renard7
Renard Français

بخش دوم شازده کوچولو

2e Chapitre du Petit Prince


(ادامه ی بخش 2 فردا شب روی کانال...)

(Suivez-nous à lire le reste du 2e chapitre)

👇👇👇
@renardfrancais

Admin: @renard7

👇👇👇
Renard Français

#Chapitre2


J'ai ainsi vécu seul, sans personne avec qui parler 'véritablement, jusqu'à une panne dans le désert du Sahara, il y a six ans. Quelque chose s'était cassée dans mon moteur. Et comme je n'avais avec moi ni mécanicien, ni passagers, je me préparai à essayer de réussir, tout seul, une réparation difficile. C'était pour moi une question de vie ou de mort. J'avais à peine de l'eau à boire pour huit jours,


Le premier soir je me suis donc endormi sur le sable à mille milles de toute terre habitée. J'étais bien plus isolé qu'un naufragé sur un radeau au milieu de l'Océan. Alors vous imaginez ma surprise, au lever du jour, quand une drôle de petite voix m'a réveillé. Elle disait :


- S'il vous plaît... dessine-moi un mouton !


- Dessine-moi un mouton...


J'ai sauté sur mes pieds comme si j'avais été frappé par la foudre. J'ai bien frotté mes yeux. J'ai bien regardé. Et j'ai vu un petit bonhomme tout à fait extraordinaire qui me considérait gravement. Voilà le meilleur portrait que, plus tard, j'ai réussi à faire de lui. Mais mon dessin, bien sûr, est beaucoup moins ravissant que le modèle. Ce n'est pas ma faute. J'avais été découragé dans ma carrière de peintre par les grandes personnes, à l'âge de six ans, et je n'avais rien appris à dessiner, sauf les boas fermés et les boas ouverts.(1)


Je regardai donc cette apparition avec des yeux tout ronds d'étonnement. N'oubliez pas que je me trouvais à mille milles de toute région habitée. Or mon petit bonhomme ne me semblait ni égaré, ni mort de fatigue, ni mort de faim, ni mort de soif, ni mort de peur. Il n'avait en rien l'apparence d'un enfant perdu au milieu du désert, à mille milles de toute région habitée. Quand je réussis enfin à parler, je lui dis :



- Mais... qu'est-ce que tu fais là ?


Et il me répéta alors, tout doucement, comme une chose très sérieuse :


- S'il vous plaît... dessine-moi un mouton...


Quand le mystère est trop impressionnant, on n'ose pas désobéir. Aussi absurde que cela me semblât à mille milles de tous les endroits habités et en danger de mort, je sortis de ma poche une feuille de papier et un stylographe. Mais je me rappelai alors que j'avais surtout étudié la géographie, l'histoire, le calcul et la grammaire et je dis au petit bonhomme (avec un peu de mauvaise humeur) que je ne savais pas dessiner. Il me répondit :


- ça ne fait rien. Dessine-moi un mouton.

❕à suivre...

@renardfrancais

Admin: @renard7
Renard Français

#بخش2

این جوری بود که روزگارم تو تنهایی میگذشت بی این که راستی راستی یکی را داشته باشم که باش دو
کلمه حرف بزنم، تااین که زد و شش سال پيش در کویر صحرا حادثهیی برایم اتفاق افتاد؛ یک چيز موتور
هواپيمایم شکسته بود و چون نه تعميرکاری همراهم بود نه مسافری یکه و تنها دست به کار شدم تا از پس
چنان تعمير مشکلی برآیم. مسالهی مرگ و زندگی بود. آبی که داشتم زورکی هشت روز را کفاف میداد.
شب اول را هزار ميل دورتر از هر آبادی مسکونی رو ماسهها به روز آوردم پرت افتادهتر از هر کشتی شکستهیی
که وسط اقيانوس به تخته پارهیی چسبيده باشد. پس لابد میتوانيد حدس بزنيد چه جور هاج و واج ماندم وقتی
کلهی آفتاب به شنيدن صدای ظریف عجيبی که گفت: «بی زحمت یک برّه برام بکش!» از خواب پریدم.
-ها؟
-یک برّه برام بکش...
چنان از جا جستم که انگار صاعقه بم زده. خوب که چشمهام را ماليدم و نگاه کردم آدم کوچولوی بسيار عجيبی
را دیدم که با وقار تمام تو نخ من بود. این بهترین شکلی است که بعد ها توانستم از او در آرم، گيرم البته آنچه
من کشيدهام کجا و خود او کجا! تقصير من چيست؟ بزرگتر ها تو شش سالگی از نقاشی دلسردم کردند و جز
بوآی باز و بسته یاد نگرفتم چيزی بکشم.
با چشمهایی که از تعجب گرد شده بود به این حضور ناگهانی خيره شدم. یادتان نرود که من از نزدیکترین
آبادی مسکونی هزار ميل فاصله داشتم و این آدمیزاد کوچولوی من هم اصلا به نظر نمیآمد که راه گم کرده
باشد یا از خستگی دم مرگ باشد یا از گشنگی دم مرگ باشد یا از تشنگی دم مرگ باشد یا از وحشت دم
مرگ باشد. هيچ چيزش به بچهیی نمیبُرد که هزار ميل دور از هر آبادی مسکونی تو دل صحرا گم شده باشد.
وقتی بالاخره صدام در آمد، گفتم:
-آخه... تو این جا چه میکنی؟
و آن وقت او خيلی آرام، مثل یک چيز خيلی جدی، دوباره در آمد که:
-بی زحمت واسهی من یک برّه بکش.
آدم وقتی تحت تاثير شدید رازی قرار گرفت جرات نافرمانی نمیکند. گرچه تو آن نقطهی هزار ميل دورتر از هر
آبادی مسکونی و با قرار داشتن در معرض خطر مرگ این نکته در نظرم بی معنی جلوه کرد باز کاغذ و
خودنویسی از جيبم در آوردم اما تازه یادم آمد که آنچه من یاد گرفتهام بيشتر جغرافيا و تاریخ و حساب و دستور
زبان است، و با کج خلقی مختصری به آن موجود کوچولو گفتم نقاشی بلد نيستم.
بم جواب داد: -عيب ندارد، یک بَرّه برام بکش.


...ادامه دارد

@renardfrancais

Admin: @renard7
Renard Français

(1)

@renardfrancais
(1)

@renardfrancais
Renard Français

#Citation 

🐱 @renardfrancais 🐱
#Citation

🐱 @renardfrancais 🐱
Renard Français

❕ #Expression

Être blanc comme neige

Signification:
Être innocent

بی گناه بودن

Exemple:
Le cour l'a proclamé blanc comme neigne.

دادگاه او را بی گناه اعلام کرد.

@renardfrancais

Admin: @renard7
Renard Français

📖Ainsi parlait Zarathoustra

🖋Friedrich Nietzsche · 1885

Extrait:

Je vais vous dire trois métamorphoses de l'esprit : comment l'esprit devient chameau, comment le chameau devient lion, et comme enfin le lion devient enfant.

@renardfrancais

Admin: @renard7
Renard Français

#chapitre2_2

#le_reste

Comme je n'avais jamais dessiné un mouton je refis, pour lui, l'un des deux seuls dessins dont j'étais capable. Celui du boa fermé. Et je fus stupéfait d'entendre le petit bonhomme me répondre :


- Non ! Non ! je ne veux pas d'un éléphant dans un boa. Un boa c'est très dangereux, et un éléphant c'est très encombrant. Chez moi c'est tout petit. J'ai besoin d'un mouton. Dessine-moi un mouton.


Alors j'ai dessiné. (1)


Il regarda attentivement, puis

- Non ! Celui-là est déjà très malade. Fais-en un autre.


Je dessinai: (2)


Mon ami sourit gentiment, avec indulgence :


- Tu vois bien... ce n'est pas un mouton, c'est un bélier. Il a des cornes...


Je refis donc encore mon dessin : (3)


Mais il fut refusé, comme les précédents :


- Celui-là est trop vieux. je veux un mouton qui vive longtemps.


Alors, faute de patience, comme j'avais hâte de commencer le démontage de mon moteur, je griffonnai ce dessin-ci.


Et je lançai :


- ça c'est la caisse. Le mouton que tu veux est dedans.


Mais je fus bien surpris de voir s'illuminer le visage de mon jeune juge :


- C'est tout à fait comme ça que je le


Voulais ! Crois-tu qu'il faille beaucoup d'herbe à ce mouton ?


- Pourquoi ?


- Parce que chez moi c'est tout petit...


- Ça suffira sûrement. Je t'ai donné un tout petit mouton.


Il pencha la tête vers le dessin


- Pas si petit que ça... Tiens Il s'est endormi...


Et c'est ainsi que je fis la connaissance du petit prince.

@renardfrancais

Admin: @renard7
Renard Français

#ادامه

#بخش2_2

از آنجایی که هيچ وقت تو عمرم بَرّه نکشيده بودم یکی از آن دو تا نقاشیای را که بلد بودم برایش کشيدم. آن بوآی بسته را. ولی چه یکه ای خوردم وقتی آن موجود کوچولو در آمد که: -نه! نه! فيلِ تو شکم یک بوآ نمیخواهم. بوآ خيلی خطرناک است فيل جا تنگ کن. خانه ی من خيلی کوچولوست، من یک بره لازم دارم. برام یک بره بکش.
-خب، کشيدم.(1)
با دقت نگاهش کرد و گفت:
-نه! این که همين حالاش هم حسابی مریض است. یکی دیگر بکش.
-کشيدم.(2)
لبخند با نمکی زد و در نهایت گذشت گفت:
-خودت که میبينی... این بره نيست، قوچ است. شاخ دارد نه...
باز نقاشی را عوض کردم. (3)
آن را هم مثل قبلی ها رد کرد:
-این یکی خيلی پير است... من یک بره میخواهم که مدت ها عمر کند...
باری چون عجله داشتم که موتورم را پياده کنم رو بی حوصلگی جعبه ای کشيدم که دیوارهاش سه تا سوراخ
داشت، و از دهنم پرید که:
-این یک جعبه است. بره ای که میخواهی این تو است.
و چه قدر تعجب کردم از این که دیدم داور کوچولوی من قيافه اش از هم باز شد و گفت:
-آها... این درست همان چيزی است که میخواستم! فکر میکنی این بره خيلی علف بخواهد؟
-چطور مگر؟
-آخر جای من خيلی تنگ است...
-هر چه باشد حتماً بسش است. بره یی که بت داده ام خيلی کوچولوست.
-آن قدرهاهم کوچولو نيست... اِه! گرفته خوابيده...
و این جوری بود که من با شهریار کوچولو آشنا شدم.

@renardfrancais

Admin: @renard7
Renard Français

(1)

@renardfrancais
(1)

@renardfrancais
Renard Français

(2)

@renardfrancais
(2)

@renardfrancais
Renard Français

(3)

@renardfrancais
(3)

@renardfrancais
Renard Français

متن آهنگ

Oh ces yeux qui me dévorent 
La rage au ventre 
La colère est palpable 
Glissante est la pente 
Oh ce doigt qui me pointe 
Quand plus rien ne va 
On sait très bien comment ça finira 

Mais qui de nous 
Fera le premier pas 
Parfois j'ai peur de nous 
Quand on est aussi bas 
Quand un rien enflamme tout 
Me myself par dessus tout 
On ne lâche pas, lâche pas, lâche pas ... 

il y a comme une étincelle 
Dans le ciel se soir 
Je sens trembler la Terre 
L'apocalypse est se soir 
On semble parti pour la guerre, parti pour la guerre 
On devrait prendre le temps de se calmer ... 
Il y a comme une étincelle 
Dans le ciel se soir 
Je sens trembler la Terre 
L'apocalypse est se soir 
On semble parti pour la guerre, parti pour la guerre 
On devrait prendre le temps de se calmer 
Prendre le temps, d'aller prendre l'air 
D'aller prendre l'air 
D'aller prendre l'air, air, air, air, air 
L'air, air, air, air, air, air 

Oh ces mots qui me reviennent 
A ces rendez-vous 
Qui sera le plus mesquin 
Qui sera le plus fou 
Oh ces veines qui enflent 
Pour cracher le venin 
On sait pourtant que ça ne mène à rien 

Mais qui de nous 
Fera le premier pas 
Parfois j'ai peur de nous 
Quand on est aussi bas 
Quand un rien enflamme tout 
Me myself par dessus tout 
On ne lâche pas, lâche pas, lâche pas ... 

Il y a comme une étincelle 
Dans le ciel se soir 
Je sens trembler la Terre 
L'apocalypse est se soir 
On semble parti pour la guerre, parti pour la guerre 
On devrait prendre le temps de se calmer... 
Il y a comme une étincelle 
Dans le ciel se soir 
Je sens trembler la Terre 
L'apocalypse est se soir 
On semble parti pour la guerre, parti pour la guerre 
On devrait prendre le temps de calmer 
Prendre le temps, d'aller prendre l'air 
D'aller prendre l'air 
D'aller prendre l'air, air, air, air, air 
L'air, air, air, air, air, air 

On devrait prendre le temps de se calmer... 

Il y a comme une étincelle 
Dans le ciel se soir 
Je sens trembler la Terre 
L'apocalypse est se soir 
On semble parti pour la guerre, parti pour la guerre 
On devrait prendre le temps de se calmer... 
Il y a comme une étincelle 
Dans le ciel se soir 
Je sens trembler la Terre 
L'apocalypse est se soir 
On semble parti pour la guerre, parti pour la guerre 
On devrait prendre le temps de se calmer 
Prendre le temps, d'aller prendre l'air

@renardfrancais

Admin: @renard7
Renard Français

#Citation

@renardfrancais
#Citation

@renardfrancais
Renard Français

شازده کوچولو فصل 3
Le Petit Prince - Chapitre 3

👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇

🐱 @renardfrancais
شازده کوچولو فصل 3
Le Petit Prince - Chapitre 3

👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇

🐱 @renardfrancais
Renard Français

#chapitre3

Il me fallut longtemps pour comprendre d'où il venait.


Le petit prince, qui me posait beaucoup de questions, ne semblait jamais entendre les miennes. Ce sont des mots prononcés par hasard qui, peu à peu, m'ont tout révélé. Ainsi, quand il aperçut pour la première fois mon avion (je ne dessinerai pas mon avion, c'est un dessin beaucoup trop compliqué pour moi) il me demanda :


- Qu'est-ce que c'est que cette chose-là ?


- Ce n'est pas une chose. Ça vole. C'est un avion. C'est mon avion.


Et j'étais fier de lui apprendre que je volais. Alors il s'écria


- Comment ! Tu es tombé du ciel ?


- Oui, fis-je modestement.


- Ah ! ça c'est drôle...


Et le petit prince eut un très joli éclat de rire qui m'irrita beaucoup. Je désire que l'on prenne mes malheurs au sérieux. Puis il ajouta :


- Alors, toi aussi tu viens du ciel ? De quelle planète es-tu ?


J'entrevis aussitôt une lueur, dans le mystère de sa présence, et j'interrogeai brusquement :


- Tu viens donc d'une autre planète ?


Mais il ne me répondit pas. Il hochait la tête doucement tout en regardant mon avion :


- C'est vrai que, là-dessus, tu ne peux pas venir de bien loin...


Et il s'enfonça dans une rêverie qui dura longtemps. Puis, sortant mon mouton de sa poche, il se plongea dans la contemplation de son trésor.


Vous imaginez combien j'avais pu être intrigué par cette demi confidence sur"les autres planètes". Je m'efforçai donc d'en savoir plus long :


- D'où viens-tu, mon petit bonhomme ? Où est-ce"chez toi"? Où veux-tu emporter mon mouton ?


Il me répondit après un silence méditatif :


- Ce qui est bien, avec la caisse que tu m'as donnée, c'est que, la nuit, ça lui servira de maison.


- Bien sûr. Et si tu es gentil, je te donnerai aussi une corde pour l'attacher pendant le jour. Et un piquet.


La proposition parut choquer le petit prince.


- L'attacher ? Quelle drôle d'idée !


- Mais si tu ne l'attaches pas, il ira n'importe où, et il se perdra...


Et mon ami eut un nouvel éclat de rire:

- Mais où veux-tu qu'il aille ?

- N'importe où. Droit devant lui...

Alors le petit prince remarqua gravement:

- ça ne fait rien, c'est tellement petit, chez moi.

Et, avec un peu de mélancolie, peut-être, il ajouta:

- Droit devant soi on ne peut pas aller bien loin...

@renardfrancais

Admin: @renard7
Renard Français

#بخش3


خيلی طول کشيد تا توانستم بفهمم از کجا آمده. شهریار کوچولو که مدام مرا سوال پيچ میکرد خودش انگار
هيچ وقت سوالهای مرا نمی شنيد. فقط چيزهایی که جسته گریخته از دهنش میپرید کم کم همه چيز را به
من آشکار کرد. مثلا اول بار که هواپيمای مرا دید (راستی من هواپيما نقاشی نمیکنم، سختم است.) ازم
پرسيد:
-این چيز چيه؟
-این «چيز» نيست: این پرواز میکند. هواپيماست. هواپيمای من است.
و از این که بهاش می فهماندم من کسی ام که پرواز میکنم به خود میباليدم.
حيرت زده گفت: -چی؟ تو از آسمان افتاده ای؟
با فروتنی گفتم: -آره.
گفت: -اوه، این دیگر خيلی عجيب است!
و چنان قهقهه ی ملوسی سر داد که مرا حسابی از جا در برد. راستش من دلم می خواهد دیگران گرفتاری هایم
را جدی بگيرند.
خنده هایش را که کرد گفت: -خب، پس تو هم از آسمان میآیی! اهل کدام سيارهای؟...
بفهمی نفهمی نور مبهمی به معمای حضورش تابيد. یکهو پرسيدم:
-پس تو از یک سياره ی دیگر آمده ای؟
آرام سرش را تکان داد بی این که چشم از هواپيما بردارد.
اما جوابم را نداد، تو نخ هواپيما رفته بود و آرام آرام سر تکان میداد.
گفت: -هر چه باشد با این نباید از جای خيلی دوری آمده باشی...
مدت درازی تو خيال فرو رفت، بعد بره اش را از جيب در آورد و محو تماشای آن گنج گرانبها شد.

فکر می کنيد از این نيمچه اعتراف «سيارهی دیگرِ« او چه هيجانی به من دست داد؟ زیر پاش نشستم که حرف
بيشتری از زبانش بکشم:
-تو از کجا میآیی آقا کوچولوی من؟ خانه ات کجاست؟ بره ی مرا میخواهی کجا ببری؟
مدتی در سکوت به فکر فرورفت و بعد در جوابم گفت:
-حسن جعبه ای که بم داده ای این است که شبها میتواند خانه اش بشود.
-معلوم است... اما اگر بچه ی خوبی باشی یک ریسمان هم بِت میدهم که روزها ببندیش. یک ریسمان با یک
ميخ طویله...
انگار از پيشنهادم جا خورد، چون که گفت:
-ببندمش؟ چه فکر ها!
-آخر اگر نبندیش راه میافتد میرود گم میشود.
دوست کوچولوی من دوباره غش غش خنده را سر داد:
-مگر کجا میتواند برود؟
-خدا میداند. راستِ شکمش را میگيرد و میرود...
-بگذار برود...اوه، خانه ی من آنقدر کوچک است!
و شاید با یک خرده اندوه در آمد که:
-یکراست هم که بگيرد برود جای دوری نمیرود...

@renardfrancais

Admin: @renard7
Renard Français

شازده کوچولو فصل 3

Le Petit Prince - Chapitre 3
👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆

🐱 @renardfrancais
شازده کوچولو فصل 3

Le Petit Prince - Chapitre 3
👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆

🐱 @renardfrancais
Renard Français

❕ #Expression

Ne pas porter quelqu'un dans son coeur

Signification:

Ne pas aimer quelqu'un
کسی را در دل راه ندادن، کسی را دوست نداشتن

Exemple:

Après le mauvais coup qu'elle m'a fait, je ne le porte pas dans mon coeur.

بعد از ضربه ای که به من زد، در دلم جایی ندارد.

@renardfrancais

Admin: @renard7
Renard Français

📖Les Frères Karamazov

🖋Fedor Mikhaïlovitch Dostoïevski · 1880

Extraits:

J'aime, me disait-il, l'humanité, mais, à ma grande surprise, plus j'aime l'humanité en général, moins j'aime les gens en particulier, comme individus.
======
Je la contemplai avec une haine intense, celle qu'un cheveu seul sépare de l'amour ardent.
===Tome 2===
Dans les rêves, surtout durant les cauchemars qui proviennent d'un dérangement d'estomac ou d'autre chose, l'homme a parfois des visions si belles, des scènes de la vie réelle si compliquées, il traverse une telle succession d'événements aux péripéties inattendues, depuis les manifestations les plus hautes jusqu'aux moindres bagatelles, que, je te le jure, Léon Tolstoï lui-même ne parviendrait pas à les imaginer.
=====
Père, quand on m'enterrera, émiette du pain sur ma tombe, pour attirer les moineaux ; je les entendrai et cela me fera plaisir de ne pas être seul.

@renardfrancais

Admin: @renard7
Renard Français

#chapitre4

J'avais ainsi appris une seconde chose très importante : C'est que sa planète d'origine était à peine plus grande qu'une maison !
(1)

Ça ne pouvait pas m'étonner beaucoup. Je savais bien qu'en dehors des grosses planètes comme la Terre, Jupiter, Mars, Vénus, auxquelles on a donné des noms, il y en a des centaines d'autres qui sont quelquefois si petites qu'on a beaucoup de mal à les apercevoir au télescope. Quand un astronome découvre l'une d'elles, il lui donne pour nom un numéro. Il l'appelle par exemple :"l'astéroïde 3251".

(2)
J'ai de sérieuses raisons de croire que la planète d'où venait le petit prince est l'astéroïde B 612. Cet astéroïde n'a été aperçu qu'une fois au télescope, en 1909 par un astronome turc.


Il avait fait alors une grande démonstration de sa découverte à un Congrès International d'Astronomie. Mais personne ne l'avait cru à cause de son costume. Les grandes personnes sont comme ça.
(3)

Heureusement pour la réputation de l'astéroïde B 612 un dictateur turc imposa à son peuple, sous peine de mort, de s'habiller à l'européenne. L'astronome refit sa démonstration en 1920 dans un habit très élégant. Et cette fois-ci tout le monde fut de son avis.


Si je vous ai raconté ces détails sur l'astéroïde B 612 et si je vous ai confié son numéro, c'est à cause des grandes personnes. Les grandes personnes aiment les chiffres. Quand vous leur parlez d'un nouvel ami, elles ne vous questionnent jamais sur l'essentiel. Elles ne vous disent jamais:"Quel est le son de sa voix ? Quels sont les jeux qu'il préfère ? Est-ce qu'il collectionne les papillons ?"Elles vous demandent:"Quel âge a-t-il ? Combien a-t-il de frères ? Combien pèse-t-il ? Combien gagne son père ?"Alors seulement elles croient le connaître. Si vous dites aux grandes personnes :"J'ai vu une belle maison en briques roses, avec des géraniums aux fenêtres et des colombes sur le toit..."Elles ne parviennent pas à s'imaginer cette maison. Il faut leur dire :"J'ai vu une maison de cent mille francs."Alors elles s'écrient :"Comme c'est joli !"
(4)

Ainsi, si vous leur dites :"La preuve que le petit prince a existé c'est qu'il était ravissant, qu'il riait, et qu'il voulait un mouton. Quand on veut un mouton, c'est la preuve qu'on existe", elles hausseront les épaules et vous traiteront d'enfant! Mais si vous leur dites :"La planète d'où il venait est l'astéroïde B 612", alors elles seront convaincues, et elles vous laisseront tranquille avec leurs questions. Elles sont comme ça. Il ne faut pas leur en vouloir. Les enfants doivent être très indulgents envers les grandes personnes.


Mais, bien sûr, nous qui comprenons la vie, nous nous moquons bien des numéros ! J'aurais aimé commencer cette histoire à la façon des contes de fées. J'aurais aimé dire :


"Il était une fois un petit prince qui habitait une planète à peine plus grande que lui, et qui avait besoin d'un ami..."Pour ceux qui comprennent la vie, ça aurait eu l'air beaucoup plus vrai.


Car je n'aime pas qu'on lise mon livre à la légère. J'éprouve tant de chagrin à raconter ces souvenirs. Il y a six ans déjà que mon ami s'en est allé avec son mouton. Si j'essaie ici de le décrire, c'est afin de ne pas l'oublier. C'est triste d'oublier un ami. Tout le monde n'a pas eu un ami. Et je puis devenir comme les grandes personnes qui ne s'intéressent plus qu'aux chiffres. C'est donc pour ça encore que j'ai acheté une boîte de couleurs et des crayons. C'est dur de se remettre au dessin, à mon âge, quand on n'a jamais fait d'autres tentatives que celle d'un boa fermé et celle d'un boa ouvert, à l'âge de six ans ! J'essaierai, bien sûr, de faire des portraits le plus ressemblants possible. Mais je ne suis pas tout à fait certain de réussir. Un dessin va, et l'autre ne ressemble plus. Je me trompe un peu aussi sur la taille. Ici le petit prince est trop grand. Là il est trop petit. J'hésite aussi sur la couleur de son costume. Alors je tâtonne comme ci et comme ça, tant bien que mal. Je me tromperai enfin sur certains détails plus importants. Mais ça, il faudra me le pardonner.
Renard Français

Mon ami ne donnait j'amais d'explications. Il me croyait peut-être semblable à lui. Mais moi, malheureusement, je ne sais pas voir les moutons à travers les caisses. Je suis peut-être un peu comme les grandes personnes. J'ai dû vieillir.

@renardfrancais

Admin: @renard7
Renard Français

#بخش4

به این ترتيب از یک موضوع خيلی مهم دیگر هم سر در آوردم: این که سياره ی او کمی از یک خانه ی معمولی
بزرگتر بود.این نکته آنقدرها به حيرتم نينداخت. میدانستم گذشته از سياره های بزرگی مثل زمين و کيوان و
تير و ناهيد که هرکدام برای خودشان اسمی دارند، صدها سياره ی دیگر هم هست که بعضی شان از بس کوچکند با دوربين نجومی هم به هزار زحمت دیده می شوند و هرگاه اخترشناسی یکیشان را کشف کند به جای اسم شمارهای بهاش میدهد. مثلا اسمش را میگذارد «اخترک ٣٢۵١ .«
دلایل قاطعی دارم که ثابت میکند شهریار کوچولو از اخترک ب۶١٢ آمده بود. (1)

این اخترک را فقط یک بار به سال ١٩٠٩ یک اخترشناس ترک توانسته بود ببيند (2)
که تو یک کنگرهی بين المللی نجوم هم با کشفش هياهوی زیادی به راه انداخت اما واسه خاطر لباسی که تنش بود هيچ کس حرفش را باور نکرد. (3)
آدم بزرگها این جوری اند!
بختِ اخترک ب۶١٢ زد و، ترک مستبدی ملتش را به ضرب دگنک وادار به پوشيدن لباس اروپایی ها کرد.
اخترشناس به سال ١٩٢٠ دوباره، و این بار با سر و وضع آراسته برای کشفش ارائه ی دليل کرد و این بار همه جانب او را گرفتند. (4)
به خاطر آدم بزرگهاست که من این جزئيات را در باب اخترکِ ب۶١٢ برایتان نقل میکنم یا شمارهاش را
میگویم چون که آنها عاشق عدد و رقم اند. وقتی با آنها از یک دوست تازه تان حرف بزنيد هيچ وقت ازتان
درباره ی چيزهای اساسی اش سوال نمیکنند که هيج وقت نمیپرسند «آهنگ صداش چه طور است؟ چه
بازی هایی را بيشتر دوست دارد؟ پروانه جمع میکند یا نه؟» -میپرسند: «چند سالش است؟ چند تا برادر دارد؟
وزنش چه قدر است؟ پدرش چه قدر حقوق میگيرد؟» و تازه بعد از این سوالها است که خيال میکنند طرف را
شناخته اند.
اگر به آدم بزرگها بگویيد یک خانه ی قشنگ دیدم از آجر قرمز که جلو پنجره هاش غرقِ شمعدانی و بامش پر از
کبوتر بود محال است بتوانند مجسمش کنند. باید حتماً بهشان گفت یک خانه ی صد ميليون تومنی دیدم تا
صداشان بلند بشود که: -وای چه قشنگ!
یا مثلا اگر بهشان بگویيد «دليل وجودِ شهریارِ کوچولو این که تودلبرو بود و میخندید و دلش یک بره میخواست
و بره خواستن، خودش بهترین دليل وجود داشتن هر کسی است» شانه بالا می اندازند و باتان مثل بچه ها رفتار
میکنند! اما اگر بهشان بگویيد «سيارهای که ازش آمدهبود اخترک ب۶١٢ است» بی معطلی قبول میکنند و
دیگر هزار جور چيز ازتان نمیپرسند. این جوریاند دیگر. نباید ازشان دلخور شد. بچه ها باید نسبت به آدم
بزرگها گذشت داشته باشند.
اما البته ماها که مفهوم حقيقی زندگی را درک میکنيم میخندیم به ریش هرچه عدد و رقم است! چيزی که من دلم میخواست این بود که این ماجرا را مثل قصه ی پریا نقل کنم. دلم میخواست بگویم: «یکی بود یکی
نبود. روزی روزگاری یه شهریار کوچولو بود که تو اخترکی زندگی میکرد همه اش یه خورده از خودش بزرگتر و
واسه خودش پیِ دوستِ همزبونی میگشت...»، آن هایی که مفهوم حقيقی زندگی را درک کرده اند واقعيت
قضيه را با این لحن بيشتر حس میکنند. آخر من دوست ندارم کسی کتابم را سرسری بخواند. خدا میداند با
نقل این خاطرات چه بار غمی روی دلم مینشيند. شش سالی میشود که دوستم با بَرّهاش رفته. این که این جا میکوشم او را وصف کنم برای آن است که از خاطرم نرود. فراموش کردن یک دوست خيلی غم انگيز است.
همه کس که دوستی ندارد. من هم میتوانم مثل آدم بزرگها بشوم که فقط اعداد و ارقام چشمشان را
میگيرد. و باز به همين دليل است که رفته ام یک جعبه رنگ و چند تا مداد خریده ام. تو سن و سال من واسه کسی که جز کشيدنِ یک بوآی باز یا یک بوآی بسته هيچ کار دیگری نکرده -و تازه آن هم در شش سالگی-
دوباره به نقاشی رو کردن از آن حرفهاست! البته تا آنجا که بتوانم سعی میکنم چيزهایی که میکشم تا حد
ممکن شبيه باشد. گيرم به موفقيت خودم اطمينان چندانی ندارم. یکيش شبيه از آب در میآید یکيش نه. سرِ
قدّ و قوارهاش هم حرف است. یک جا زیادی بلند درش آوردهام یک جا زیادی کوتاه. از رنگ لباسش هم مطمئن
نيستم. خب، رو حدس و گمان پيش رفته ام؛ کاچی به زِ هيچی. و دست آخر گفته باشم که تو بعضِ جزئيات
مهمترش هم دچار اشتباه شدهام. اما در این مورد دیگر باید ببخشيد: دوستم زیر بار هيچ جور شرح و توصيفی
نمیرفت. شاید مرا هم مثل خودش میپنداشت. اما از بختِ بد، دیدن بره ها از پشتِ جعبه از من بر نمیآید.
نکند من هم یک خرده به آدم بزرگها رفتهام؟ «باید پير شده باشم».

@renardfrancais

Admin: @renard7
Renard Français

Renard Français

Renard Français

Renard Français

Renard Français

#Citation

🦊 @renardfrancais 🦊
#Citation

🦊 @renardfrancais 🦊
Renard Français

Chapitre 5 du Petit Prince
👇👇👇👇👇👇👇👇👇

🦊 @renardfrancais
Chapitre 5 du Petit Prince
👇👇👇👇👇👇👇👇👇

🦊 @renardfrancais
Renard Français

#Chapitre5

Chaque jour j'apprenais quelque chose sur la planète, sur le départ, sur le voyage. Ça venait tout doucement, au hasard des réflexions. C'est ainsi que, le troisième jour, je connus le drame des baobabs.


Cette fois-ci encore ce fut grâce au mouton, car brusquement le petit prince m'interrogea, comme pris d'un doute grave :


- C'est bien vrai, n'est-ce pas, que les moutons mangent les arbustes ?


- Oui. C'est vrai.


- Ah ! Je suis content.


Je ne compris pas pourquoi il était si important que les moutons mangeassent les arbustes. Mais le petit prince ajouta :


- Par conséquent ils mangent aussi les baobabs ?


Je fis remarquer au petit prince que les baobabs ne sont pas des arbustes, mais des arbres grands comme des églises et que, si même il emportait avec lui tout un troupeau d'éléphants, ce troupeau ne viendrait pas à bout d'un seul baobab.


L'idée du troupeau d'éléphants fit rire le petit prince


- Il faudrait les mettre les uns sur les autres...




Mais il remarqua avec sagesse :


- Les baobabs, avant de grandir, ça commence par être petit.


- C'est exact ! Mais pourquoi veux-tu que tes moutons mangent les petits baobabs ?


Il me répondit:"Ben! Voyons!"Comme s'il s'agissait là d'une évidence. Et il me fallut un grand effort d'intelligence pour comprendre à moi seul ce problème.


Et en effet, sur la planète du petit prince, il y avait comme sur toutes les planètes, de bonnes herbes et de mauvaises herbes. Par conséquent de bonnes graines de bonnes herbes et de mauvaises graines de mauvaises herbes. Mais les graines sont invisibles. Elles dorment dans le secret de la terre jusqu'à ce qu'il prenne fantaisie à l'une d'elles de se réveiller... Alors elle s'étire, et pousse d'abord timidement vers le soleil une ravissante petite brindille inoffensive. S'il s'agit d'une brindille de radis ou de rosier, on peut la laisser pousser comme elle veut. Mais s'il s'agit d'une mauvaise plante, il faut arracher la plante aussitôt, dès qu'on a su la reconnaître.


À suivre...

@renardfrancais

Admin: @renard7
Renard Français

#بخش5

هر روزی که می گذشت از اخترک و از فکرِ عزیمت و از سفر و این حرفها چيزهای تازهای دستگيرم میشد که
همه اش معلولِ بازتابهایِ اتفاقی بود. و از همين راه بود که روز سوم از ماجرایِ تلخِ بائوباب ها سردرآوردم.
این بار هم بَرّه باعثش شد، چون شهریار کوچولو که انگار سخت دودل مانده بود ناگهان ازم پرسيد:
-بَرّهها بته ها را هم میخورند دیگر، مگر نه؟
-آره. همين جور است.
-آخ! چه خوشحال شدم!
نتوانستم بفهمم این موضوع که بَرّهها بوته ها را هم میخورند اهميتش کجاست اما شهریار کوچولو درآمد که:
-پس لابد بائوباب ها را هم میخورند دیگر؟
من برایش توضيح دادم که بائوباب بُتّه نيست. درخت است و از ساختمان
یک معبد هم گنده تر، و اگر یک گَلّه فيل هم با خودش ببرد حتا یک درخت بائوباب را هم نمیتوانند بخورند.
از فکر یک گَلّه فيل به خنده افتاد و گفت: -باید چيدشان روی هم.
اما با فرزانگی تمام متذکر شد که: -بائوباب هم از بُتِّگی شروع میکند به بزرگ شدن.
-درست است. اما نگفتی چرا دلت میخواهد بره هایت نهالهای بائوباب را بخورند؟
گفت: -دِ! معلوم است!
و این را چنان گفت که انگار موضوع از آفتاب هم روشن تر است؛ منتها من برای این که به تنهایی از این راز سر
در آرم ناچار شدم حسابی کَلّه را به کار بيندازم.
راستش این که تو اخترکِ شهریار کوچولو هم مثل سيارات دیگر هم گياهِ خوب به هم میرسيد هم گياهِ بد.
یعنی هم تخمِ خوب گياههای خوب به هم میرسيد، هم تخمِ بدِ گياههایِ بد. اما تخم گياهها نامریی اند. آنها
تو حرمِ تاریک خاک به خواب میروند تا یکی شان هوس بيدار شدن به سرش بزند. آن وقت کش و قوسی می آید
و اول با کم رویی شاخکِ باریکِ خوشگل و بی آزاری به طرف خورشيد می دواند. اگر این شاخک شاخکِ تربچه ای
گلِ سرخی چيزی باشد می شود گذاشت برای خودش رشد کند اما اگر گياهِ بدی باشد آدم باید به مجردی که
دستش را خواند ریشه کنش کند.


ادامه دارد...
@renardfrancais

Admin: @renard7
Renard Français

Entre nous

Entre nous, c'est l'histoire

Qui commence au hasard

De nos yeux qui se cherchent

Entre nous

Entre nous,De nos bras

C'est le temps qui donnera

Un premier rendez-vous

Entre nous

 

Entre nous, c'est le temps qui s'enfuie qui s'en fout

C'est la vie qui me prend dans son pouls

C'est le cœur qui avoue

Entre nous,

Entre nous, C'est l'aveu qui nous brûle en dessous

De nos peaux que l'on frôle, jaloux,

De nos moindres secondes sans nous

Entre nous, C'est toujours

C'est le contraire D'un jour

Un voyage sans détour

Entre nous

 

Entre nous C'est le fort,

la raison et le tord

C'est l'envie qui nous mord dans le cou

 

Entre nous, c'est le temps qui s'enfuie qui s'en fout

C'est la vie qui me prend dans son pouls

C'est le cœur qui avoue

Entre nous.

Entre nous,

C'est l'aveu qui nous brûle en dessous

De nos peaux que l'on frôle, jaloux,

De nos moindres secondes sans nous

 

Entre nous, c'est l'amour qui nous brûle en dessous

De nos peaux que l'on frôle, jaloux

De la moindre seconde sans nous

 

Entre nous, c'est toujours

C'est le contraire d'un jour

Un voyage sans détour

Entre nous.

@renardfrancais

Admin: @renard7
Renard Français

Le Petit Prince

Chapitre 5

🦊 @renardfrancais
Le Petit Prince

Chapitre 5

🦊 @renardfrancais
Renard Français

#chapitre5_2

La suite...

Or il y avait des graines terribles sur la planète du petit prince... c'étaient les graines de baobabs. Le sol de la planète en était infesté. Or un baobab, si l'on s'y prend trop tard, on ne peut jamais plus s'en débarrasser. Il encombre toute la planète. Il la perfore de ses racines. Et si la planète est trop petite, et si les baobabs sont trop nombreux, ils la font éclater.



"C'est une question de discipline, me disait plus tard le petit prince. Quand on a terminé sa toilette du matin, il faut faire soigneusement la toilette de la planète. Il faut s'astreindre régulièrement à arracher les baobabs dès qu'on les distingue d'avec les rosiers auxquels ils ressemblent beaucoup quand ils sont très jeunes. C'est un travail très ennuyeux, mais très facile."


Et un jour il me conseilla de m'appliquer à réussir un beau dessin, pour bien faire entrer ça dans la tête des enfants de chez moi."S'ils voyagent un jour, me disait-il, ça pourra leur servir. Il est quelquefois sans inconvénient de remettre à plus tard son travail. Mais, s'il s'agit des baobabs, c'est toujours une catastrophe. J'ai connu une planète, habitée par un paresseux. Il avait négligé trois arbustes..."


Et, sur les indications du petit prince, j'ai dessiné cette planète-là. Je n'aime guère prendre le ton d'un moraliste. Mais le danger des baobabs est si peu connu, et les risques courus par celui qui s'égarerait dans un astéroïde sont si considérables, que, pour une fois, je fais exception à ma réserve. Je dis:"Enfants ! Faites attention aux baobabs !"C'est pour avertir mes amis d'un danger qu'ils frôlaient depuis longtemps, comme moi-même, sans le connaître, que j'ai tant travaillé ce dessin-là. La leçon que je donnais en valait la peine. Vous vous demanderez peut-être : Pourquoi n'y a-t-il pas, dans ce livre, d'autres dessins aussi grandioses que le dessin des baobabs ? La réponse est bien simple : J'ai essayé mais je n'ai pas pu réussir. Quand j'ai dessiné les baobabs j'ai été animé par le sentiment de l'urgence.

@renardfrancais

Admin: @renard7
Renard Français

#بخش5_2
ادامه...

باری، تو سيارهی شهریار کوچولو گياه تخمه های وحشتناکی به هم میرسيد. یعنی تخم درختِ بائوباب که
خاکِ سياره حسابی ازشان لطمه خورده بود. بائوباب هم اگر دیر بهاش برسند دیگر هيچ جور نمیشود حریفش
شد: تمام سياره را میگيرد و با ریشه هایش سوراخ سوراخش میکند و اگر سياره خيلی کوچولو باشد و
بائوباب ها خيلی زیاد باشند پاک از هم متلاشيش میکنند.
شهریار کوچولو بعدها یک روز به من گفت: «این، یک امر انضباطی است. صبح به صبح بعد از نظافتِ خود باید با دفت تمام به نظافتِ اخترک پرداخت. آدم باید خودش را مجبور کند که به مجردِ تشخيص دادن بائوباب ها از بته های گلِ سرخ که تا کوچولواَند عين هم اَند با دقت ریشه کنشان بکند. کار کسل کننده ای هست اما هيچ مشکل نيست.»
یک روز هم بم توصيه کرد سعی کنم هر جور شده یک نقاشی حسابی از کار درآرم که بتواند قضيه را به بچه های سيارهی من هم حالی کند. گفت اگر یک روز بروند سفر ممکن است به دردشان بخورد. پارهای وقتها پشت گوش انداختن کار ایرادی ندارد اما اگر پای بائوباب در ميان باشد گاوِ آدم میزاید. اخترکی را سراغ دارم که یک تنبل باشی ساکنش بود و برای کندن سه تا نهال بائوباب امروز و فردا کرد...».
آن وقت من با استفاده از چيزهایی که گفت شکل آن اخترک را کشيدم.

هيچ دوست ندارم اندرزگویی کنم. اما خطر بائوباب ها آنقدر کم شناخته شده و سر راهِ کسی که تو چنان اخترکی سرگیدان بشود آن قدر خطر به کمين نشسته که این مرتبه را از رویه ی هميشگی خودم دست بر
میدارم و میگویم: «بچه ها! هوای بائوباب ها را داشته باشيد!»
اگر من سرِ این نقاشی این همه به خودم فشار آوردهام فقط برای آن بوده که دوستانم را متوجه خطری کنم که
از مدتها پيش بيخ گوششان بوده و مثلِ خودِ من ازش غافل بوده اند. درسی که با این نقاشی داده ام به زحمتش میارزد. حالا ممکن است شما از خودتان بپرسيد: «پس چرا هيچ کدام از بقيه ی نقاشیهای این کتاب هيبتِ تصویرِ بائوبابها را ندارد؟» -خب، جوابش خيلی ساده است: من زور خودم را زده ام اما نتوانسته ام از کار درشان بياورم. اما عکس بائوبابها را که میکشيدم احساس میکردم قضيه خيلی فوریت دارد و به این دليل
شور بَرَم داشته بود.

@renardfrancais

Admin: @renard7
Renard Français

Le Petit Prince

Chapitre 5


🦊 @renardfrancais
Le Petit Prince

Chapitre 5


🦊 @renardfrancais
Renard Français

#Citation

🦊 @renardfrancais
#Citation

🦊 @renardfrancais
Renard Français

#Chapitre6

Ah ! Petit prince, j'ai compris, peu à peu, ainsi, ta petite vie mélancolique. Tu n'avais eu longtemps pour distraction que la douceur des couchers de soleil. J'ai appris ce détail nouveau, le quatrième jour au matin, quand tu m'a dit :


J'aime bien les couchers de soleil. Allons voir un coucher de soleil...


- Mais il faut attendre...


- Attendre quoi ?


- Attendre que le soleil se couche.


Tu as eu J'air très surpris d'abord, et puis tu as ri de toi-même. Et tu m'as dit :


- Je me crois toujours chez moi


En effet. Quand il est midi aux États-Unis, le soleil, tout le monde le sait, se couche sur la France. Il suffirait de pouvoir aller en France en une minute pour assister au coucher de soleil. Malheureusement la France est bien trop éloignée. Mais, sur ta si petite planète, il te suffisait de tirer ta chaise de quelques pas. Et tu regardais le crépuscule chaque fois que tu le désirais...


- Un jour, j'ai vu le soleil se coucher quarante-trois fois !


Et un peu plus tard tu ajoutais


Tu sais... quand on est tellement triste on aime les couchers de soleil...


- Le jour des quarante-trois fois tu étais donc tellement triste ?


Mais le petit prince ne répondit pas.

@renardfrancais

Admin: @renard7
Renard Français

#بخش6

آخ، شهریار کوچولو! این جوری بود که من کَم کَمَک از زندگیِ محدود و دلگير تو سر درآوردم. تا مدتها تنها
سرگرمیِ تو تماشای زیباییِ غروب آفتاب بوده. به این نکته ی تازه صبح روز چهارم بود که پی بردم؛ یعنی وقتی
که به من گفتی:
-غروب آفتاب را خيلی دوست دارم. برویم فرورفتن آفتاب را تماشا کنيم...

-هوم، حالاها باید صبر کنی...
-واسه چی صبر کنم؟
-صبر کنی که آفتاب غروب کند.
اول سخت حيرت کردی بعد از خودت خنده ات گرفت و برگشتی به من گفتی:
-همه اش خيال میکنم تو اخترکِ خودمم!
-راستش موقعی که تو آمریکا ظهر باشد همه میدانند تو فرانسه تازه آفتاب دارد غروب میکند. کافی است آدم
بتواند در یک دقيقه خودش را برساند به فرانسه تا بتواند غروب آفتاب را تماشا کند. متاسفانه فرانسه کجا اینجا
کجا! اما رو اخترک تو که به آن کوچکی است همينقدر که چند قدمی صندليت را جلو بکشی میتوانی هرقدر
دلت خواست غروب تماشا کنی.
-یک روز چهل و سه بار غروب آفتاب را تماشا کردم!
و کمی بعد گفت:
-خودت که میدانی... وقتی آدم خيلی دلش گرفته باشد از تماشای غروب لذت میبرد.
-پس خدا میداند آن روز چهل و سه غروبه چه قدر دلت گرفته بوده.
اما مسافر کوچولو جوابم را نداد.

@renardfrancais

Admin: @renard7
Renard Français

Chapitre 6 du Petit Prince

🦊 @renardfrancais
Chapitre 6 du Petit Prince

🦊 @renardfrancais
Renard Français

Tu es Fou

Magic System
On va déconner
Si tu es fou Nous aussi on est fous
C'est ça, on y va
Oublie tes problèmes et ton stress
Faut jamais baisser les bras
Donne toi la force d'aller plus loin
Il est temps pour toi de bouger
Alors ensemble on va danser pour oublier
Tous nos ennuis
Qu'est-ce que tu attends viens on va chanter
C'est parti pour durer
Tu es fou
Nous aussi on est fou
On va déconner on va s'enjayer
Oh oh oh oh oh oh oh oh oh
Oh oh oh oh oh oh oh oh oh
Tu es fou
Nous aussi on est fou
On va déconner on va s'enjayer
Oh oh oh oh oh oh oh oh oh
Oh oh oh oh oh oh oh oh oh Tu sais tu peux y arriver

Motive toi cesses de pleurer

Dis toi rien ne peut te stopper
T'as le monde à tes pieds
Alors ensemble on va danser pour oublier
Tous nos ennuis
Qu'est-ce que tu attends viens on va chanter
C'est parti pour durer
Tu es fou
Nous aussi on est fou
On va déconner on va s'enjayer
Oh oh oh oh oh oh oh oh oh
Oh oh oh oh oh oh oh oh oh
Tu es fou
Nous aussi on est fou
On va déconner on va s'enjayer
Oh oh oh oh oh oh oh oh oh
Oh oh oh oh oh oh oh oh oh

Pourquoi la mouna fâché
Fâché la mouna parti Parti la mouna calmé
Calmé la mouna veni Veni la mouna fanta
Fanta la mouna sauté
Sauté la mouna he
Sauté la mouna he
Sauté la mouna he
Sauté la mouna he
Sauté la mouna he
Sauté la mouna, sauté la mouna
Sauté la mouna he
Sauté la mouna he
Sauté la mouna, sauté la mouna
Sauté, sauté

Tu es fou
Nous aussi on est fou
On va déconner on va s'enjayer
Oh oh oh oh oh oh oh oh oh
Oh oh oh oh oh oh oh oh oh

Tu es fou
Nous aussi on est fou
On va déconner on va s'enjayer
Oh oh oh oh oh oh oh oh oh
Oh oh oh oh oh oh oh oh oh
Tu es fou

@renardfrancais

Admin: @renard7
Renard Français

🎊Une chanson gaie pour la matinée😉
یه آهنگ شاد برای شروع صبح😉
Renard Français

📖Le Parfum

🖋Patrick Süskind · 1985

Extraits:

Lorsqu'il l'eut sentie au point de la faner...

(Une phrase toute simple qui tourne autour du mot "faner" et qui pourtant est ma phrase préférée du livre)
=====
Le parfumeur tourne cette fâcheuse difficulté en liant les senteurs trop évanescentes par de senteurs tenaces qui leur mettent en quelque sorte des entraves et brident leur aspiration à la liberté, tout l'art consistant à laisser ces entraves assez lâches pour que l'odeur qui les subit paraisse conserver sa liberté, mais à les resserrer tout de même suffisamment pour qu'elle ne puisse s'enfuir.

@renardfrancais

Admin: @renard7
Renard Français

#Chapitre7


Le cinquième jour, toujours grâce au mouton, ce secret de la vie du petit prince me fut révélé. Il me demanda avec brusquerie, sans préambule, comme le fruit d'un problème longtemps médité en silence :

- Un mouton, s'il mange les arbustes, il mange aussi les fleurs ?

- Un mouton mange tout ce qu'il rencontre.

- Même les fleurs qui ont des épines ?

- Oui. Même les fleurs qui ont des épines.

- Alors les épines, à quoi servent-elles ?

Je ne le savais pas. J'étais alors très occupé à essayer de dévisser un boulon trop serré de mon moteur. J'étais très soucieux car ma panne commençait de m'apparaître comme très grave, et l'eau à boire qui s'épuisait me faisait craindre le pire.

- Les épines, à quoi servent-elles ?


Le petit prince ne renonçait jamais à une question, une fois qu'il l'avait posée. J'étais irrité par mon boulon et je répondis n'importe quoi :


- Les épines, ça ne sert à rien, c'est de la pure méchanceté de la part des fleurs


- Oh !


Mais après un silence il me lança, avec une sorte de rancune :


- Je ne te crois pas ! Les fleurs sont faibles. Elles sont naïves. Elles se rassurent comme elles peuvent. Elles se croient terribles avec leurs épines...


Je ne répondis rien. À cet instant-là je me disais :"Si ce boulon résiste encore, je le ferai sauter d'un coup de marteau."Le petit prince dérangea de nouveau mes réflexions :


- Et tu crois, toi, que les fleurs...


- Mais non ! Mais non ! Je ne crois rien ! J'ai répondu n'importe quoi. Je m'occupe, moi, de choses sérieuses !


Il me regarda stupéfait.


- De choses sérieuses


Il me voyait, mon marteau à la main, et les doigts noirs de cambouis, penché sur un objet qui lui semblait très laid.


- Tu parles comme les grandes personnes !


Ça me fit un peu honte. Mais, impitoyable, il ajouta


- Tu confonds tout... tu mélanges tout !


Il était vraiment très irrité. Il secouait au vent des cheveux tout dorés :


- Je connais une planète où il y a un Monsieur cramoisi. Il n'a jamais respiré une fleur. Il n'a jamais regardé une étoile. Il n'a jamais aimé personne. Il n'a jamais rien fait d'autre que des additions. Et toute la journée il répète comme toi :"Je suis un homme sérieux ! Je suis un homme sérieux !"et ça le fait gonfler d'orgueil. Mais ce n'est pas un homme, c'est un champignon!


- Un quoi ?


- Un champignon


Le petit prince était maintenant tout pâle de colère.


- Il y a des millions d'années que les fleurs fabriquent des épines. Il y a des millions d'années que les moutons mangent quand même les fleurs. Et ce n'est pas sérieux de chercher à comprendre pourquoi elles se donnent tant de mal pour se fabriquer des épines qui ne servent jamais à rien ? Ce n'est pas important la guerre des moutons et des fleurs ? Ce n'est pas plus sérieux et plus important que les additions d'un gros Monsieur rouge ? Et si je connais, moi, une fleur unique au monde, qui n'existe nulle part, sauf dans ma planète, et qu'un petit mouton peut anéantir d'un seul coup, comme ça, un matin, sans se rendre compte de ce qu'il fait, ce n'est pas important ça


Il rougit, puis reprit :


- Si quelqu'un aime une fleur qui n'existe qu'à un exemplaire dans les millions et les millions d'étoiles, ça suffit pour qu'il soit heureux quand il les regarde. Il se dit:"Ma fleur est là quelque part..."Mais si le mouton mange la fleur, c'est pour lui comme si, brusquement, toutes les étoiles s'éteignaient ! Et ce n'est pas important ça !


Il ne put rien dire de plus. Il éclata brusquement en sanglots. La nuit était tombée. J'avais lâché mes outils. Je me moquais bien de mon marteau, de mon boulon, de la soif et de la mort. Il y avait, sur une étoile, une planète, la mienne, la Terre, un petit prince à consoler ! Je le pris dans les bras. Je le berçai. Je lui disais :"La fleur que tu aimes n'est pas en danger... Je lui dessinerai une muselière, à ton mouton... Je te dessinerai une armure pour ta fleur... Je..."Je ne savais pas trop quoi dire. Je me sentais très maladroit. Je ne savais comment l'atteindre, où le rejoindre... C'est tellement mystérieux, le pays des larmes.
Renard Français

روز پنجم باز سرِ گوسفند از یک راز دیگر زندگی شهریار کوچولو سر در آوردم. مثل چيزی که مدتها تو دلش
به اش فکر کرده باشد یکهو بی مقدمه از من پرسيد:
-گوسفندی که بُتّه ها را بخورد گل ها را هم میخورد؟
-گوسفند هرچه گيرش بياید میخورد.
-حتا گل هایی را هم که خار دارند؟
-آره، حتی گل هایی را هم که خار دارند.
-پس خارها فایده شان چيست؟

من چه میدانستم؟ یکی از آن: سخت گرفتار باز کردن یک مهره ی سفتِ موتور بودم. از این که یواش یواش بو
میبردم خرابیِ کار به آن سادگیها هم که خيال میکردم نيست برج زهرمار شده بودم و ذخيره ی آبم هم که
داشت ته میکشيد بيشتر به وحشتم می انداخت.
-پس خارها فایده شان چسيت؟
شهریار کوچولو وقتی سوالی را میکشيد وسط دیگر به این مفتی ها دست بر نمیداشت. مهره پاک کلافه ام
کرده بود. همين جور سرسری پراندم که:
-خارها به درد هيچ کوفتی نمیخورند. آنها فقط نشانه ی بدجنسی گلها هستند.
-دِ!
و پس از لحظه ای سکوت با یک جور کينه درآمد که:
-حرفت را باور نمیکنم! گل ها ضعيفند. بی شيله پيله اند. سعی میکنند یک جوری تهِ دل خودشان را قرص
کنند. این است که خيال میکنند با آن خارها چيزِ ترسناکِ وحشت آوری میشوند...
لام تا کام بهاش جواب ندادم. در آن لحظه داشتم تو دلم میگفتم: «اگر این مهره ی لعنتی همين جور بخواهد لج
کند با یک ضربه ی چکش حسابش را میرسم.» اما شهریار کوچولو دوباره افکارم را به هم ریخت:
-تو فکر میکنی گلها...
من باز همان جور بی توجه گفتم:
-ای داد بيداد! ای داد بيداد! نه، من هيچ کوفتی فکر نمیکنم! آخر من گرفتار هزار مساله ی مهم تر از آنم!
هاج و واج نگاهم کرد و گفت:
-مساله ی مهم!
مرا میدید که چکش به دست با دست و بالِ سياه روی چيزی که خيلی هم به نظرش زشت می آمد خم
شده ام.

-مثل آدم بزرگ ها حرف میزنی!
از شنيدنِ این حرف خجل شدم اما او همين جور بیرحمانه میگفت:
-تو همه چيز را به هم می ریزی... همه چيز را قاتی میکنی!
حسابی از کوره در رفته بود.

موهای طلایی طلائيش تو باد می جنبيد.
-اخترکی را سراغ دارم که یک آقا سرخ روئه توش زندگی میکند. او هيچ وقت یک گل را بو نکرده، هيچ وقت یک
ستاره را تماشا نکرده هيچ وقت کسی را دوست نداشته هيچ وقت جز جمع زدن عددها کاری نکرده. او هم مثل
تو صبح تا شب کارش همين است که بگوید: «من یک آدم مهمم! یک آدم مهمم!» این را بگوید و از غرور به
خودش باد کند. اما خيال کرده: او آدم نيست، یک قارچ است!
-یک چی؟
-یک قارچ!
حالا دیگر رنگش از فرط خشم مثل گچ سفيد شده بود:

-کرورها سال است که گل ها خار میسازند و با وجود این، کرورها سال است که برّه ها گل ها را میخورند. آن وقت هيچ مهم نيست آدم بداند پس چرا گلها واسه ساختنِ خارهایی که هيچ وقتِ خدا به هيچ دردی نمیخورند این قدر به خودشان زحمت میدهند؟ جنگ ميان برّه ها و گل ها هيچ مهم نيست؟ این موضوع از آن
جمع زدن های آقا سرخروئه یِ شکم گنده مهم تر و جدی تر نيست؟ اگر من گلی را بشناسم که تو همه ی دنيا تک
است و جز رو اخترک خودم هيچ جای دیگر پيدا نميشه و ممکن است یک روز صبح یک برّه کوچولو، مفت و
مسلم، بی این که بفهمد چه کار دارد میکند به یک ضرب پاک از ميان ببردش چی؟ یعنی این هم هيچ اهميتی
ندارد؟ اگر کسی گلی را دوست داشته باشد که تو کرورها و کرورها ستاره فقط یک دانه ازش هست واسه احساس خوشبختی همين قدر بس است که نگاهی به آن همه ستاره بيندازد و با خودش بگوید: «گل من یک جایی ميان آن ستاره هاست»، اما اگر برّه گل را بخورد برایش مثل این است که یکهو تمام آن ستارهها پِتّی کنند
و خاموش بشوند. یعنی این هم هيچ اهميتی ندارد؟
دیگر نتوانست چيزی بگوید و ناگهان هِق هِق کنان زد زیر گریه.
حالا دیگر شب شده بود. اسباب و ابزارم را کنار انداخته بودم. دیگر چکش و مهره و تشنگی و مرگ به نظرم
مضحک می آمد. رو ستارهای، رو سيارهای، رو سياره ی من، زمين، شهریارِ کوچولویی بود که احتياج به دلداری
داشت! به آغوشش گرفتم مثل گهواره تابش دادم به اش گفتم: «گلی که تو دوست داری تو خطر نيست. خودم
واسه گوسفندت یک پوزه بند میکشم... خودم واسه گل ات یک تجير میکشم... خودم...» بيش از این
نمیدانستم چه بگویم. خودم را سخت چُلمَن و بی دست و پا حس میکردم. نمیدانستم چطور باید خودم را
بهاش برسانم یا به اش بپيوندم... چه دیار اسرارآميزی است دیار اشک!

@renardfrancais

@renard7
Renard Français

Chapitre 7 du Petit Prince

بخش 7 از شازده کوچولو
👆👆👆👆👆👆👆
@renardfrancais
Chapitre 7 du Petit Prince

بخش 7 از شازده کوچولو
👆👆👆👆👆👆👆
@renardfrancais
Renard Français

❕ #Expression

Se faire des cheveux blancs

Signification:

S'inquiéter, Se faire du souci.
نگران شدن، دلواپس شدن

Exemple:
Les parents se font des cheuveux blancs en regardant les jeunes agir.

والدین دلواپس میشوند وقتی می بینند جوان ها دست به کاری می زنند.

@renardfrancais

Admin: @renard7
Renard Français

Renard Français

🦊 🕑تا یک ساعت دیگه بخش ٨ شازده کوچولو میذارم رو کانال.
♥️ فوق العاده زیباست این قسمت.♥️

در این بخش دیدار شازده کوچولو و گلش رو میخونیم.🌹🦊

😍دیالوگ های این قسمت رو در بسیاری از تصاویر و کانال ها دیدید...

😎اگر تا حالا نخوندید شازده کوچولو رو، کافیه این بخش رو بخونید تا میخکوب بشید و لحظه شماری کنید برای خوندن بخش های بعدی...
🌹🌹🌹

با ما همراه باشید و دوستاتون رو هم در خوندن این شاهکار سهیم کنید...

@renardfrancais

دوستدار همراهای عزیزم،
روباه🦊
Renard Français

#Chapitre8

J'appris bien vite à mieux connaître cette fleur. Il y 'avait toujours eu, sur la planète du petit prince, des fleurs très simples, ornées d'un seul rang de pétales, et qui ne tenaient point de place, et qui ne dérangeaient personne. Elles apparaissaient un matin dans l'herbe, et puis elles s'éteignaient le soir. Mais celle-là avait germé un jour, d'une graine apportée d'on ne sait où, et le petit prince avait surveillé de très près cette brindille qui ne ressemblait pas aux autres brindilles. Ça pouvait être un nouveau genre de baobab. Mais l'arbuste cessa vite de croître, et commença de préparer une fleur. Le petit prince, qui assistait à l'installation d'un bouton énorme, sentait bien qu'il en sortirait une apparition miraculeuse, mais la fleur n'en finissait pas de se préparer à être belle, à l'abri de sa chambre verte. Elle choisissait avec soin ses couleurs. Elle s'habillait lentement, elle ajustait un à un ses pétales. Elle ne voulait pas sortir toute fripée comme les coquelicots. Elle ne voulait apparaître que dans le plein rayonnement de sa beauté. Eh ! oui. Elle était très coquette ! Sa toilette mystérieuse avait donc duré des jours et des jours. Et puis voici qu'un matin, justement à l'heure du lever du soleil, elle s'était montrée.


Et elle, qui avait travaillé avec tant de précision, dit en bâillant :


- Ah ! Je me réveille à peine... Je vous demande pardon... Je suis encore toute décoiffée...


Le petit prince, alors, ne put contenir son admiration


- Que vous êtes belle !
Renard Français

- N'est-ce pas, répondit doucement la fleur. Et je suis née en même temps que le soleil...


Le petit prince devina bien qu'elle n'était pas trop modeste, mais elle était si émouvante !


- C'est l'heure, je crois, du petit déjeuner, avait elle bientôt ajouté, auriez vous la bonté de penser à moi...


Et le petit prince, tout confus, ayant été chercher un arrosoir d'eau fraîche, avait servi la fleur.


Ainsi l'avait-elle bien vite tourmenté par sa vanité un peu ombrageuse. Un jour, par exemple, parlant de ses quatre épines, elle avait dit au petit prince


Ils peuvent venir, les tigres, avec leurs griffes


Il n'y a pas de tigres sur ma planète, avait objecté le petit prince, et puis les tigres ne mangent pas l'herbe.


- Je ne suis pas une herbe, avait doucement répondu la fleur.


- Pardonnez-moi...


- Je ne crains rien des tigres, mais j'ai horreur des courants d'air. Vous n'auriez pas un paravent ?


"Horreur des courants d'air... ce n'est pas de chance, pour une plante, avait remarqué le petit prince. Cette fleur est bien compliquée..."


- Le soir vous me mettrez sous globe. Il fait très froid chez vous. C'est mal installé. Là d'où je viens...


Mais elle s'était interrompue. Elle était venue sous forme de graine, elle n'avait rien pu connaître des autres mondes. Humiliée de s'être laissé surprendre à préparer un mensonge aussi naïf, elle avait toussé deux ou trois fois, pour mettre le petit prince dans son tort


- Ce paravent ?...


- J'allais le chercher mais vous me parliez !


Alors elle avait forcé sa toux pour lui infliger quand même des remords.


Ainsi le petit prince, malgré la bonne volonté de son amour, avait vite douté d'elle. Il avait pris au sérieux des mots sans importance, et était devenu très malheureux.


"J'aurais dû ne pas l'écouter, me confia-t-il un jour, il ne faut jamais écouter les fleurs. Il faut les regarder et les respirer. La mienne embaumait ma planète, mais je ne savais pas m'en réjouir. Cette histoire de griffes, qui m'avait tellement agacé, eût dû m'attendrir..."


Il me confia encore :


"Je n'ai alors rien su comprendre J'aurais dû la juger sur les actes et non sur les mots. Elle m'embaumait et m'éclairait. Je n'aurais jamais dû m'enfuir ! J'aurais dû deviner sa tendresse derrière ses pauvres ruses. Les fleurs sont si contradictoires ! Mais j'étais trop jeune pour savoir l'aimer."

@renardfrancais
Renard Français

#بخش8

راه شناختن آن گل را خيلی زود پيدا کردم:
تو اخترکِ شهریار کوچولو هميشه یک مشت گل های خيلی ساده در می آمده. گلهایی با یک ردیف گلبرگ که
جای چندانی نمیگرفته، دست و پاگيرِ کسی نمیشده. صبحی سر و کله شان ميان علف ها پيدا میشده
شب از ميان میرفته اند. اما این یکی یک روز از دانه ای جوانه زده بود که خدا میدانست از کجا آمده رود و
شهریار کوچولو با جان و دل از این شاخکِ نازکی که به هيچ کدام از شاخک های دیگر نمیرفت مواظبت
کرده بود. بعيد بنود که این هم نوعِ تازهای از بائوباب باشد اما بته خيلی زود از رشد بازماند و دست به کارِ آوردن
گل شد. شهریار کوچولو که موقعِ نيش زدن آن غنچه ی بزرگ حاضر و ناظر بود به دلش افتاد که باید چيز
معجزه آسایی از آن بيرون بياید. اما گل تو پناهِ خوابگاهِ سبزش سر فرصت دست اندکار خودآرایی بود تا هرچه
زیباتر جلوه کند. رنگ هایش را با وسواس تمام انتخاب میکرد سر صبر لباس میپوشيد و گلبرگ ها را یکی یکی
به خودش میبست. دلش نمیخواست مثل شقایق ها با جامه ی مچاله و پر چروک بيرون بياید.
نمیخواست جز در اوج درخشندگی زیبائيش رو نشان بدهد!...
هوه، بله عشوه گری تمام عيار بود! آرایشِ پر راز و رمزش روزها و روزها طول کشيد تا آن که سرانجام یک روز
صبح درست با بر آمدن آفتاب نقاب از چهره برداشت و با این که با آن همه دقت و ظرافت روی آرایش و پيرایش خودش کار کرده بود خميازه کشان گفت:
-اوه، تازه همين حالا از خواب پا شدهام... عذر میخواهم که موهام این جور آشفته است...
شهریار کوچولو نتوانست جلو خودش را بگيرد و از ستایش او خودداری کند:
-وای چه قدر زیبائيد!
گل به نرمی گفت:
-چرا که نه؟ من و آفتاب تو یک لحظه به دنيا آمدیم...
شهریار کوچولو شستش خبردار شد که طرف آنقدرها هم اهل شکسته نفسی نيست اما راستی که چه قدر
هيجان انگيز بود!
-به نظرم وقت خوردن ناشتایی است. بی زحمت برایم فکری بکنيد.
و شهریار کوچولوی مشوش و در هم یک آبپاش آب خنک آورده به گل داده بود.
با این حساب، هنوزهيچی نشده با آن خودپسندیش که بفهمی نفهمی از ضعفش آب میخورد دل او را شکسته بود. مثلا یک روز که داشت راجع به چهارتا خارش حرف میزد یکهو در آمده بود که:

-نکند ببرها با آن چنگالهای تيزشان بيایند سراغم!
شهریار کوچولو ازش ایراد گرفته بود که:
-تو اخترک من ببر به هم نمیرسد. تازه ببرها که علفخوار نيستند.
گل به گلایه جواب داده بود:
-من که علف نيستم.
و شهریار کوچولو گفته بود:
-عذر میخواهم...
-من از ببرها هيچ ترسی ندارم اما از جریان هوا وحشت میکنم. تو دستگاهتان تجير به هم نمیرسد؟ شهریار کوچولو تو دلش گفت: «وحشت از جریان هوا... این که واسه یک گياه تعریفی ندارد... چه مرموز است
این گل!»
-شب مرا بگذارید زیر یک سرپوش. این جا هواش خيلی سرد است. چه جای بدی افتادم! جایی که پيش از این
بودم...

اما حرفش را خورده بود. آخر، آمدنی هنوز به شکل دانه بود. امکان نداشت توانسته باشد دنياهای دیگری را
بشناسد. شرمسار از این که گذاشته بود سر به هم بافتن دروغی به این آشکاری مچش گيربيفتد دو سه بار
سرفه کرده بود تا اهمالِ شهریار کوچولو را بهش یادآور شود:
-تجير کو پس؟
-داشتم میرفتم اما شما داشتيد صحبت میکردید!
و با وجود این زورکی بنا کرده بود به سرفه کردن تا او احساس پشيمانی کند.
به این ترتيب شهریار کوچولو با همه ی حسن نيّتی که از عشقش آب میخورد همان اول کار به او بد گمان
شده بود. حرفهای بی سر و تهش را جدی گرفته بود و سخت احساس شوربختی میکرد.
یک روز دردِدل کنان به من گفت: -حقش بود به حرفهاش گوش نمیدادم. هيچ وقت نباید به حرف گل ها گوش
داد. گل را فقط باید بوئيد و تماشا کرد. گلِ من تمامِ اخترکم را معطر میکرد گيرم من بلد نبودم چجوری از آن
لذت ببرم. قضيه ی چنگال های ببر که آن جور دَمَغم کرده بود میبایست دلم را نرم کرده باشد...»
یک روز دیگر هم به من گفت: «آن روزها نتوانستم چيزی بفهمم. من بایست روی کرد و کارِ او در باره اش قضاوت
میکردم نه روی گفتارش... عطرآگينم میکرد. دلم را روشن میکرد. نمیبایست ازش بگریزم. میبایست به
مهر و محبتی که پشتِ آن کلکهای معصومانه اش پنهان بود پی میبردم. گلها پُرَند از این جور تضادها. اما خب
دیگر، من خام تر از آن بودم که راهِ دوست داشتنش را بدانم!».

@renardfrancais
Renard Français

Renard Français

Renard Français

Renard Français

Renard Français

Chapitre 9 du Petit Prince

👇👇👇👇
https://t.me/joinchat/AAAAAEGE8RsDKMhDUpL5ZQ
Chapitre 9 du Petit Prince

👇👇👇👇
https://t.me/joinchat/AAAAAEGE8RsDKMhDUpL5ZQ
Renard Français

#Chapitre9

Je crois qu'il profita, pour son évasion, d'une migration d'oiseaux sauvages. Au matin du départ il mit sa planète bien en ordre. Il ramona soigneusement ses volcans en activité. Il possédait deux volcans en activité. Et c'était bien commode pour faire chauffer le petit déjeuner du matin. Il possédait aussi un volcan éteint. Mais, comme il disait :"On ne sait jamais !"Il ramona donc également le volcan éteint. S'ils sont bien ramonés, les volcans brûlent doucement et régulièrement, sans éruptions. Les éruptions volcaniques sont comme des feux de cheminée. Évidemment sur notre terre nous sommes beaucoup trop petits pour ramoner nos volcans. C'est pourquoi ils nous causent des tas d'ennuis.



Le petit prince arracha aussi, avec un peu de mélancolie, les dernières pousses de baobabs. Il croyait ne jamais devoir revenir. Mais tous ces travaux familiers lui parurent, ce matin-là, extrêmement doux. Et, quand il arrosa une dernière fois la fleur, et se prépara à la mettre à l'abri sous son globe, il se découvrit l'envie de pleurer.


- Adieu, dit-il à la fleur.


Mais elle ne lui répondit pas.


- Adieu, répéta-t-il.


La fleur toussa. Mais ce n'était pas à cause de son rhume.


J'ai été sotte, lui dit-elle enfin. Je te demande pardon. Tâche d'être heureux.


Il fut surpris par l'absence de reproches. Il restait là tout déconcerté, le globe en l'air. Il ne comprenait pas cette douceur calme.


- Mais oui, je t'aime, lui dit la fleur. Tu n'en as rien su, par ma faute. Cela n'a aucune importance. Mais tu as été aussi sot que moi. Tâche d'être heureux... Laisse ce globe tranquille. Je n'en veux plus.


- Mais le vent...


- je ne suis pas si enrhumée que ça... L'air frais de la nuit me fera du bien. Je suis une fleur.


- Mais les bêtes...


- Il faut bien que je supporte deux ou trois chenilles si je veux connaître les papillons. Il paraît que c'est tellement beau. Sinon qui me rendra visite ? Tu seras loin, toi. Quant aux grosses bêtes, je ne crains rien. J'ai mes griffes.


Et elle montrait naïvement ses quatre épines. Puis elle ajouta :


- Ne traîne pas comme ça, c'est agaçant. Tu as décidé de partir. Va-t'en.


Car elle ne voulait pas qu'il la vît pleurer. C'était une fleur tellement orgueilleuse...

@renardfrancais

Admin: @renard7