نجوم 
عنوان گروه یا کانال:

نجوم


توضیحات: ارتباط با ما ? @Saber_doosty صفحه اینستاگرام ? https://www.instagram.com/njoom2070 تعرفه تبلیغات گروهی (بیش از 170 هزار نفر) @Sci_Tab
شناسه: njoom2070@
تعداد اعضا: 67779
نجوم

یکی از مشهورترین تصاویر ثبت شده از فضا عکسی شناخته شده با نام طلوع زمین است که توسط فضانوردان آپولو ۸ گرفته شده است. حالا ناسا عکس‌هایی جدید از این پدیده را منتشر کرده که بسیار زیبا بوده و توسط LRO به ثبت رسیده است. LRO از سال ۲۰۰۹ در حال کاوش ماه است.LRO کاوشگری است که از دوربین‌های دارای زاویه‌ی محدود برای بررسی جزئیات سطح ماه بهره می‌برد. اما گروه محققان این بار دوربین را به سمت زمین نشانه رفته و تصاویری بسیار زیبا از طلوع این سیاره را از سطح ماه به ثبت رسانده‌اند. دوربین دارای زاویه‌ی محدود، تصاویر را سیاه و سفید ثبت می‌کند، به این دلیل منجمان از دوربین زاویه‌ی گسترده‌ی این کاوشگر برای ثبت بازتاب نور و رنگ بخشیدن به تصاویر سیاره‌ی ما استفاده کرده‌اند. این محققان در نوشته‌ای در مورد تصاویر این گونه سخن گفته‌اند: @njoom2070

رنگ‌ها در این تصاویر ممکن است همان رنگ‌هایی نباشد که فرد تماشاگر از روی ماه می‌بیند، چرا که چشم انسان به رنگ‌های موجود در طیف بینایی خود بسیار حساس است اما دوربین دارای زاویه‌ی گسترده تنها برخی رنگ‌ها را می‌تواند تشخیص دهد. @njoom2070
این محققان اعلام کرده‌اند که رنگ‌ها شاید واقعی نباشند اما تلاش کرده‌اند تا هر چه بیشتر به آن چه که بیننده از درون کاوشگر می‌بیند، نزدیک باشند.اما نکته‌ی جالب در مورد تصاویر ثبت شده این است که اگر روی ماه ثابت باشید به هیچ عنوان نمی‌توانید طلوع زمین را مشاهده کنید. زمین و ماه همواره در زاویه‌ی یکسانی از یکدیگر قرار دارند و منظره‌ای از زمین که روی ماه دیده می‌شود، همواره یکسان است. اگر بر روی ماه در حال حرکت باشید، می‌توانید طلوع زمین را مشاهده کنید. با توجه به این که ماموریت LRO در سال ۲۰۱۷ پایان خواهد یافت، ممکن است تصاویر منتشر شده، آخرین تصاویر از طلوع زمین قبل از ارسال کاوشگر جدید در اواسط سال ۲۰۲۰ میلادی باشند. @njoom2070
نجوم

نجوم

شیار های موجود در مریخ👇👇👇
نجوم

نجوم

محققان فرانسوی در نشریه "نیچر ژئوساینس" نوشتند که شیارهای سطح مریخ می تواند ناشی از انباشت دی اکسید کربن باشد. در طول زمستان مریخ، لایه منجمدی از دی اکسیدکربن - یخ خشک - در بسیاری از نواحی این سیاره شکل می گیرد. با تصعید لایه یخ دی اکسیدکرن، این گاز در زیر سطح به تله می افتد و به تدریج فشار آن افزایش می یابد. به گفته آنها این گاز، و نه آب مایع، می تواند علت پیدایش شیارهای روی سطح مریخ باشد؛ شیارهایی که در سطح زمین به آبکند معروف است. بعضی محققان می گفتند که اینها شواهدی از گذشته دور و مرطوب مریخ است، اما بسیاری از این شیارها در مقیاس های ژئولوژیکی نسبتا جوان هستند و تعدادی هم تازه درحال شکل گیری اند. عکس های ماهواره ای ناسا نشان می دهد که گودال راسل و تپه شنی عظیم آن محل تشکیل شیارهای تازه است و با کمک همین عکس ها بود که این دو محقق شرایط مزبور را شبیه سازی کردند. @njoom2070
نجوم

تصویر روز ناسا 2 دی @njoom2070
تصویر روز ناسا 2 دی @njoom2070
نجوم

@njoom2070 شهاب‌های جوزایی از کجا می‌آیند؟ آن‌طور که در این عکس ترکیبی پیداست، همه‌ی شهاب‌ها از سمت صورت فلکی دوپیکر می‌آیند. این شهاب‌ها در نتیجه‌ی برخورد ذرات گرد و غبار باقی مانده از سیارک ۳۲۰۰ فیتون با اتمسفر زمین بوجود آمده‌اند. این بارش شهابی هفته‌ی پیش به اوج رسید و در این عکس بیش از ۵۰ شهاب بعلاوه‌ی یک آذرگوی پرنور بالای رصدخانه‌ی «ژینگ‌لانگ» (Xinglong) در چین دیده می‌شود @njoom2070
نجوم

لرزه‌نگار فرانسوی، ماموریت مریخ را به تاخیر انداخت

@njoom2070
لرزه‌نگار فرانسوی، ماموریت مریخ را به تاخیر انداخت

@njoom2070
نجوم

ناسا پرتاب سطح نشین «اینسایت» (Insight) که قرار بود در ماه مارس ۲۰۱۶ به مریخ ارسال شود را به تاخیر انداخت. این تاخیر به دلیل مشکلی که در ابزار لرزه‌نگار فرانسوی سطح نشین بوجود آمده، اتفاق افتاده است. قرار است این فضاپیما بتواند با گوش دادن به لرزش‌های مریخ، به ساختار درونی این سیاره پی ببرد. ناسا هنوز تاریخ جدیدی برای ارسال این فضاپیما اعلام نکرده، با این حال به دلیل وضعیت قرار گیری زمین و مریخ نسبت به یکدیگر، به نظر نمی‌رسد حداقل تا دو سال دیگر این پرتاب انجام شود.

حالا ناسا باید بتواند مشکل این ابزار را حل کند و حساب کند که تاخیر دو ساله، چقدر برای این ماموریت هزینه دارد. برای رسیدن به نتیجه دو ماه زمان نیاز است. «جان گرونسفلد» (John Grunsfeld) از مقامات ارشد علمی ناسا می‌گوید: «تصمیم می‌گیریم که به جلو برویم یا این کار را نکنیم.»

در روز سوم دسامبر، آزمایشگاه JPL ناسا در کالیفرنیا که این ماموریت را مدیریت می‌کند تایید کرد که در گوی فلزی خلاء مهر و موم شده‌ای که سه لرزه‌نگار را نگه می‌دارد، نشتی بوجود آمده است. این ابزار که با نام «آزمایش لرزه‌ای برای ساختار درونی» (SEIS) شناخته می‌شود، یکی از دو ابزار مهم سطح نشین به حساب می‌آید. ابزار دیگر، دماسنجی آلمانی است که قرار است به درون سوراخی که سطح نشین روی مریخ بوجود می‌آورد فرستاده شود. در عوض ابزار SEIS ساخت آژانس فضایی فرانسه است و با قرار گرفتن روی سطح، می‌تواند به لرزش‌های کوچک پوسته‌ی مریخ، یا همان «مریخ‌لرزه‌» گوش دهد.

هرچند که در چند هفته‌ی گذشته آژانس فضایی فرانسه تلاش زیادی برای تعمیر نشتی گوی خلاء انجام داد، ولی ظاهرا این تلاش‌ها بی‌نتیجه بوده‌اند. در روز ۲۰ دسامبر، جوش‌کاری‌های جدید انجام شده روی گوی، در سرمای شدیدی که در آزمایشگاه برای شبیه‌سازی سرمای سطح مریخ ایجاد شده بود، مورد آزمون قرار گرفتند و متاسفانه نتوانستند از نشتی جلوگیری کنند. «بروس بانردت» (Bruce Banerdt) از آزمایشگاه JPL ناسا می‌گوید که این خلاء باید فشاری کمتر از یک-دهم میلی‌بار یا یک-ده‌هزارم فشار جو زمین داشته باشد تا ابزار درست کار کند. نشتی باعث شده بود که فشار درون گوی خلاء به دو-دهم میلی‌بار برسد. او می‌گوید: «مشکل در پوسته‌ی آن بوده است.»

دانشمندانی که روی مریخ کار می‌کنند، از این اتفاق یکه خورده‌اند. «لیزا پرت» (Lisa Pratt) که یک زیست‌شیمی‌دان از دانشگاه ایندیانا و همچنین عضو یکی از کمیته‌های مشاوره برای ماموریت‌های مریخ ناسا است می‌گوید: «همه‌ی ما اکنون ناامید شده‌ایم. نابود، کلمه‌ی بهتری است. همه منتظر بودند که بعد از ماموریت وایکینگ، بتوانیم یک ابزار لرزه‌نگار روی مریخ داشته باشیم.»@njoom2070

پرت به دو سطح‌نشین وایکینگ ناسا که در سال ۱۹۷۶ به مریخ رفتند اشاره می‌کند. این دو نیز دارای ابزارهای لرزه‌نگار بودند. با این حال لرزه‌نگار آن‌ها در قسمت بالای سطح‌نشین‌ها قرار داشت و بر اثر بادهای مریخی، نویز زیادی در آن‌ها ثبت می‌شد. به هنگام شروع ماموریت، لرزه‌نگار وایکینگ ۱ از کار افتاد و لرزه‌نگار وایکینگ ۲ هم بیشتر از این‌که مریخ‌لرزه‌ها را ثبت کند، آشکارکننده‌ی بادهای اتمسفر مریخ بود. پرت می‌گوید لرزه‌نگاری که به خوبی عایق شده،‌ مثل همانی که روی اینسایت وجود دارد، می‌تواند قطر پوسته‌ی مریخ، گوشته و مرزهای هسته‌ی آن را مشخص کند.@njoom2070

این ماموریت ۴۲۵ میلیون دلاری، جدیدترین پروژه از برنامه‌های ارزان‌قیمت اکتشافی ناسا بود. ماموریت اینسایت در رقابت با دو ماموریت دیگر، که یکی از آن‌ها قرار بود قایقی را روی تایتان قمر زحل و دیگری فضاپیمایی را روی چند دنباله‌دار قرار دهد، انتخاب شده بود.@njoom2070
نجوم

شناسایی نزدیک‌ترین سیاره‌‌ به کره‌ی زمین که احتمال زیست‌پذیری دارد @njoom2070
شناسایی نزدیک‌ترین سیاره‌‌ به کره‌ی زمین که احتمال زیست‌پذیری دارد @njoom2070
نجوم

یک سیاره که گفته می‌شود پتانسیل وجود حیات را در خود دارد به تازگی توسط دانشمندان استرالیایی ردیابی شده است و فقط ۱۴ سال نوری با زمین فاصله دارد. این فاصله به اندازه‌ی ۱۲۶ تریلیون کیلومتر از کره‌ی زمین است و به طور غیرقابل دسترسی دور به نظر می‌رسد؛ اما وقتی بدانیم که مریخ، نزدیک‌ترین سیاره به کره‌ی زمین فاصله‌ای به اندازه‌ی ۲۴۹ میلیون کیلومتر از ما دارد به این نتیجه خواهیم رسید که این فاصله در مقیاس ستاره‌ای خیلی هم دور نیست.

این سیاره‌که Wolf 1061c نام دارد، در صورت فلکی مارافسای قرار دارد و ستاره‌ی آن به عنوان سی‌وپنجمین ستاره‌ی شناخته‌شده‌ی نزدیک به زمین است. به گفته‌ی گروه اکتشافی که این سیاره را یافته‌اند، این سیاره به همراه دو سیاره‌ی دیگر دور ستاره‌ای با نام Wolf 1061 در گردش هستند. این ستاره در طبقه‌بندی خود در دسته‌ی ستاره‌های سرخ قرار می‌گیرد و سه سیاره‌ی حول این ستاره احتمالا همانند مریخ به صورت سنگی هستند و احتمال اینکه همانند نپتون حالت گازی داشته باشند کمتر است. پژوهشگر سرپرست این گروه دونکان رایت (Duncan Wright) ستاره‌شناس دانشگاه نیوساوث ولز (UNSW) در این رابطه می‌گوید:

این یافته به طور ویژه‌ای هیجان‌انگیز و جالب است؛ چون هر سه سیاره‌ای که دور این ستاره در گردشند از جرم لازم برای داشتن سطح جامد و سنگی برخوردار هستند. سیاره‌ی میانی که Wolf 1061c است در فاصله‌ای موسوم به دامنه‌ی زندگی قرار دارد که این امر باعث می‌شود احتمال وجود آب و حتی وجود حیات روی سطح این سیاره وجود داشته باشد. از میان این سه سیاره، سیاره‌ای که به ستاره نزدیک‌تر است احتمالا برای وجود حیات بیش از حد گرم خواهد بود و سیاره‌ی دورتر هم بیش از حد سرد است. ولی سیاره‌ی میانی Wolf 1061c در همان فاصله‌ای قرار دارد که برای وجود آب و حیات روی آن مناسب به نظر می‌رسد.
البته این موضوع یه این معنا نیست که سیاره‌ی کشف شده سیاره‌ای شبیه یا همانند زمین باشد. در واقع این سیاره ۴.۳ بار از سیاره‌ی زمین سنگین‌تر است و در هر ۱۸ روز یک بار به دور ستاره‌ی خود می‌گردد. مسافتی که در هر گردش دور مدار خود طی می‌کند چیزی در حدود ۱۰ درصد مسافت مدار زمین دور خورسید است. اگر این سیاره در منظومه‌ی شمسی ما قرار می‌داشت گرمای خورشید بسیار بیشتر از حدی به آن می‌رسید که بتواند برای وجود آب و حیات روی آن مناسب باشد. اما ستاره‌ی Wolf 1061 بسیار سردتر از خورشید است و تخمین زده می‌شود دمای سطح آن چیزی در حدود ۳۳۰۰ درجه‌ی کلوین باشد. این در حالی است که دمای سطح خورشید در حدود ۵۸۰۰ درجه‌ی کلوین است. دکتر رایت در این زمینه می‌گوید:

دلیل دیگری که این کشف را بسیار جالب می‌کند این است که ستاره‌ی گفته شده بسیار آرام و باثبات است. اغلب کوتوله‌های سرخ بسیار فعال بوده و پرتوهای ایکس و شعله‌های بسیار بزرگ آزاد می‌کنند که هر کدام از اینها برای از بین بردن هرگونه حیاتی روی یک سیاره کافی هستند. این ثبات باعث می‌شود که سیاره‌های اطراف ستاره از احتمال بیشتری برای وجود آب و حیات برخوردار باشند. نزدیک بودن سیاره به ستاره منجر به ایجاد پدیده‌ی قفل جزرومدی می‌شود. این پدیده به این معنی است که یک قسمت سیاره همیشه رو به ستاره باشد. این امر باعث می‌شود تا شرایط روی سطح سیاره به مقدار زیادی متغیر باشد. شما در واقع یک قسمت بسیار گرم و یک قسمت بسیار سرد روی این سیاره خواهید دید.
رایت و گروهش از مدل‌سازی اتمسفری استفاده کردند و به این نتیجه رسیدند که گرمای قسمت گرم احتمالا با ایجاد بادهایی روی این سیاره به طور دائم در گردش است.@njoom2070

برای یافتن Wolf1061c در گام نخست، ستاره‌شناسان از اطلاعات به دست آمده توسط طیف‌سنج HARP با استفاده از تلسکوپ ۳.۶ متری رصدخانه‌ی اروپایی در کشور شیلی در دهه‌ی گذشته استفاده کردند. آنها از روش طیف‌سنجی وابل (wobble) برای شناسایی سیاره‌ها استفاده کردند. در این روش تغییرات سیگنال‌های ناشی از اشیایی کوچکی همانند سیاره‌ها در گردش به دور ستاره‌ها ثبت می‌شود. این گروه به پژوهش درباره‌ی سه‌گانه‌ی wolf 1061 ادامه می‌دهند تا ویژگی‌ها و چگونگی گذر سیاره‌ها از جلوی ستاره را بررسی کنند. راب ویتن‌میر (Rob Wittenmeyr) یکی از پژوهشگران گروه می‌گوید:@njoom2070

نزدیکی زیاد سیاره‌ها به Wolf 1061 به این معنی است که برای مشاهده‌ی عبور این سیاره‌ها از مقابل ستاره‌شان به طوری که قابل رویت باشند شانس خوبی وجود دارد. اگر این اتفاق رخ دهد، بررسی اتمسفر این سیاره‌ها در آینده ممکن خواهد بود و در ادامه‌ی آن می‌توانیم به وجود یا عدم وجود امکان حیات روی این سیاره پی ببریم.@njoom2070
نجوم

چرا آسمان شب به رنگ سیاه است؟
@njoom2070
چرا آسمان شب به رنگ سیاه است؟
@njoom2070
نجوم

چرا آسمان شب به رنگ سیاه است؟ ممکن است پاسخ این سوال بدیهی به نظر برسد، ما شب را با تاریکی آن می‌شناسیم؛ خورشید غروب کرده است بنابراین با نگاه به هر نقطه از آسمان، آن را تیره و تار می‌بینیم. البته طبیعتا به جز نقاطی که ستاره‌ای در آن حضور دارد؛ ستاره‌هایی که درخشان و پرنور هستند.تصور کنید که در داخل جنگلی به سر می‌برید و اطراف شما پوشیده از درخت است. به هر نقطه‌ای که نگاه می‌کنید درختی در آنجا وجود دارد؛ درختی بزرگ در مجاورت شما یا تعدادی درخت در فاصله‌ای دورتر از شما. یقینا این وضعیت در مورد ستاره‌ها نیز صدق می‌کند. ما در بطن جهان هستی به سر می‌بریم و با نگاه به هر سمتی از آن، مطمئنا شاهد ستاره‌هایی خواهیم بود؛ میلیاردها و میلیاردها ستاره. ممکن است گمان کنید که ستاره‌ها تمام آسمان شب را پوشانده اند و انبوهی از ستاره‌هایی که در نقاط دوردست واقع شده‌اند، نسبت به ستاره‌های نزدیک، کم فروغ‌تر هستند.

پارادوکس اولبر
عنوان پارادوکس اولبر از نام هاینریش ویلهلم ماتیاس اولبرز، ستاره‌شناس آلمانی قرن ۱۹ گرفته شده است. لازم به ذکر است که معمای تاریک بودن آسمان شب، چندین قرن قبل از او نیز وجود داشته است؛ اما پاسخ این معما، حداقل در زمان حال بسیار واضح است.

روشن و درخشان نبودن آسمان شب به دلیل آن است که جهان نامتناهی و ایستا نیست. چرا که اگر این گونه بود و اگر حضور ستارگان در مکان خود تا بی‌نهایت زمانی ادامه داشت، در این صورت ما شاهد آسمان شب روشن و درخشانی بودیم. اما این واقعیت که ما شاهد چنین چیزی نیستیم، بیان‌گر یک نکته‌ی اساسی در مورد جهانی است که در آن زندگی می‌کنیم.

محدود بودن جهان هستی، توضیحی قانع کننده به نظر می‌رسد؛ اگر شما داخل یک جنگل به سر برده و به عنوان مثال شاهد وجود شکافی در بین درختان بودید، احتمالا به این نتیجه می‌رسیدید که در مجاورت نقطه‌ی پایانی جنگل هستید. اما تاریک بودن تمام نقاط اطراف ما احتمالا به این مفهوم است که علاوه بر متناهی بودن جهان هستی، ما نیز در میانه‌ی آن قرار داریم، که این موضوع نسبتا نامحتمل به نظر می‌رسد.

اما به عنوان توضیحی جایگزین می‌توان جهان هستی را محدود در بُعد زمان دانست؛ به این مفهوم که نور ستاره‌های واقع در نقاط دوردست زمان کافی برای رسیدن به ما را نداشته است.@njoom2070

اثر پدیده‌ی داپلر@njoom2070
اما در حقیقت هیچ کدام از موارد ذکر شده، دلیل این موضوع نیست. دلیل کم فروغ شدن نور ستاره‌های واقع در نقاط دوردست، انبساط جهان هستی است. ادوین هابل در سال ۱۹۲۹ به این موضوع پی برد که کهکشان‌ها و ستاره‌های واقع در نقاط دوردست در حال فاصله گرفتن از ما هستند. او همچنین متوجه این نکته نیز شد که دورترین کهکشان‌ها با بیشترین سرعت در حال فاصله گرفتن از ما هستند.

یافته‌های او منطقی به نظر می‌رسند؛ در طول عمر جهان هستی، کهکشان‌های سریع‌تر، در حال حرکت به سمت نقاط دورتری هستند و این موضوع بر نحوه‌ی دید ما از آن‌ها تاثیر خواهد گذاشت. در اثر پدیده‌ی داپلر، طول موج نور کهکشان‌ها و ستاره‌هایی که در فواصل دورتر و با سرعت بیشتری در حال هستند، بیش‌تر می‌شود. بنابراین به دلیل وقوع این پدیده، نور مرئی این ستاره‌ها به موج‌های رادیویی و مادون قرمزی که توسط انسان قابل رویت نیست، بدل شده و در واقع ناپدید می‌شود. در حقیقت تاریک بودن آسمان شب گواهی بر انبساط جهان هستی است.@njoom2070
نجوم

جدید ترین اخبار و رویدادهای نجومی و کیهان در کانال @njoom2070
جدید ترین اخبار و رویدادهای نجومی و کیهان در کانال @njoom2070
نجوم

ناسا تصویر دقیق‌تری از قلب پلوتو را منتشر کرد @njoom2070
ناسا تصویر دقیق‌تری از قلب پلوتو را منتشر کرد @njoom2070
نجوم

تا به حال ناسا تصاویر بسیاری از سطح سیاره‌ی پلوتو منتشر کرده که در آن‌ها کوهایی از یخ خشک به وضوح مشخص است؛ در تصاویر جدیدی که ناسا منتشر کرده، ناحیه‌ای با نام Tombaugh به چشم می‌خورد که البته پیش از این هم در چندین تصاویر ارسالی نیز این ناحیه مشخص بود. این تصاویر در ماه جولای که نزدیک‌ترین فلای بایِ فضاپیمای New Horizons در حول پلوتو با فاصله‌ی ۹٫۵۵۰ مایلی قرار داشت، بادوربین دوربرد LORRI ثبت شده‌اند.@njoom2070

همان طور که در تصویر نیز مشاهده می‌کنید، در قلب پلوتو یخ‌های خشک با شکل رگه‌هایی به رنگ سیاه وجود دارد. البته دیگر رگه‌ها دارای تپه و بلندی‌هایی هستند که به نظر می‌رسد از دیگر سطوح به وجود آمده‌اند. بر اساس این تصاویر جدید، دانشمندان معتقد هستند که احتمال وجود حیات و تبادل نیتروژن بین سطح و اتمسفر در پلوتو وجود دارد.@njoom2070
نجوم

سرانجام Akatsuki به ناهید رسید @njoom2070
سرانجام Akatsuki به ناهید رسید @njoom2070
نجوم

کاوش فضا مسیر یک طرفه‌‌‌ای است، به عبارتی در این راه شانس دومی نخواهید داشت و تنها یک بار می‌‌‌توانید شانس خود را امتحان کنید! آژانس فضایی ژاپن هم اخیرا یکی از این خوش شانسی‌‌‌های بزرگ را تجربه کرده است. این سازمان به تازگی اعلام کرده که کاوشگر آکاتسوکی توانسته در تلاشی دوباره با موفقیت خود را در مداری دور سیاره‌‌‌ی ناهید قرار دهد.اولین تلاش این کاوشگر برای قرارگیری در مدار ناهید در سال ۲۰۱۰ صورت گرفت که نقص عملکردی در موتور اصلی، این کاوشگر را در مداری به دور خورشید قرار داد. این سفینه‌‌‌ی بی سرنشین در مانور فضایی که به کمک سامانه کنترل کمکی خودکار خود انجام داد توانست پس از ۲۰ دقیقه خود را در نقطه‌‌‌ای قرار دهد که در آنجا کنترل زمینی بتواند دومین مانور را در صورت موفق نشدن مانور نخست انجام دهد. البته خوشبختانه نیازی به کنترل زمینی وجود نداشت و ماهواره توانست با موفقیت مانور اصلی قرارگیری در مدار را به پایان برساند.@njoom2070

این کاوشگر که در سال ۲۰۱۰ به همراه کشتی خورشیدی ایکاروس به فضا پرتاب شده بود برای مطالعه‌‌‌ی جو سیاره‌‌‌ی ناهید به امید شناخت بیشتر این سیاره برای پیش بینی رفتار آن به فضا پرتاب شده بود و سه دوربین فروسرخ، یک تصویربردار فرابنفش، یک دوربین آذرخش و یک نوسانگر فوق پایدار جهت مشاهدات رادیویی بر روی آن قرار داده شده بود.@njoom2070

مانور امروزی این کاوشگر از آن جا نشات گرفته بود که در تلاش نخست و در طول حرکت تزریق به مدار، مطابق انتظارات ارتباطات این کاوشگر پس از قرارگرفتن در پشت سیاره با مرکز کنترل قطع شد، در نتیجه مهندسان مرکز کنترل زمینی مجبور شدند در دورسنجی مدار گرد مشکل را یافته و به حل آن بپردازند. در حقیقت مشکل از آنجا آغاز شده بود که موتور اصلی هیدرازین/نیتروژن تتراکساید این کاوشگر سه دقیقه زودتر خاموش شده بود که خود موجب قرارگیری کاوشگر در مداری با مرکزیت خورشید شده بود. مهندسان بعدتر متوجه شدند که این خاموشی زودهنگام از عملکرد نادرست شیر هلیم ناشی می‌‌‌شد که با فرستادن اکسنده‌‌‌ی بیش از حد به درون محفظه‌‌‌ی احتراق موتور موجب بیش از حد داغ شدن موتور و البته آسیب دیدن آن شده بود.برای نجات ماموریت، تیم مهندسان ابتدا کاوشگر را در وضعیت خواب مصنوعی قرار داده و سپس با بهره گیری از ۸ پرتابگر کمکی فضاپیما مسیر آن را تغییر داده و به سمت ناهید فرستادند. به گفته‌‌‌ی سازمان فضایی ژاپن، ساماندهی پارامترهای مداری این کاوشگر چند روز به طول می‌‌‌انجامد و این کاوشگر کار خود برای مشاهده‌‌‌ی ناهید را پس از آن آغاز خواهد کرد @njoom2070
نجوم

اخترشناسان ستاره‌ای با طوفان‌های شدید و شبیه به سیاره مشتری کشف کرده‌اند @njoom2070
اخترشناسان ستاره‌ای با طوفان‌های شدید و شبیه به سیاره مشتری کشف کرده‌اند @njoom2070
نجوم

به تازگی اخترشناسان ستاره‌ای را کشف کردند که دارای طوفان‌های بزرگ بوده و از لحاظ ظاهری بسیار شبیه به سیاره‌ی مشتری است. این ستاره که W1906 + 40 نام دارد، جزء ستاره‌های سرد به شمار می‌آید. می‌توان گفت طوفان‌های بزرگ صرفا مختص سیاره‌های عظیم‌الجثه‌ای مانند مشتری نیست؛ این نوع طوفان‌ را می‌توان در ستاره‌ها نیز کشف کرد. اخیرا اخترشناسان با استفاده از اطلاعات تلسکوپ اسپیتزر و کپلر ناسا موفق شدند طوفان بسیار بزرگی را در یک ستاره‌ی قهوه‌ای رنگ کوچک و سرد بنام W1906 + 40، مشاهده کنند. دمای این سیاره ۳,۵۰۰ درجه‌ی فارنهایت بوده و شامل ابرهایی پر از مواد معدنی است. مشاهدات تلسکوپ فضایی اسپیتزر در نور مادون قرمز، مسیری تاریک را نشان داده که از لکه‌های مغناطیسی ستاره نبوده است؛ بلکه ابری طوفانی بوده که اندازه ای سه برابر زمین جرم داشته است.از آنجایی که این اولین باری است که طوفانی سهمگین در ستاره‌ای کشف می‌شود، از این‌رو سئوال‌های مبهم بسیاری به وجود می‌آید؛ این ستاره چگونه به وجود آمده؟ آیا این رویداد در ستاره‌ها امری طبیعی است؟ این‌ها سئوالاتی است که تا بررسی کامل ستاره‌های کوتوله همانند W1906 + 40 توسط اخترشناسان، بی پاسخ خواهند ماند. @njoom2070
نجوم

کانال جدید نجوم با به روزترین اخبار و اتفاقات دنیای کیهان، نجوم @njoom2070
کانال جدید نجوم با به روزترین اخبار و اتفاقات دنیای کیهان، نجوم @njoom2070
نجوم

لرزه‌نگار فرانسوی، ماموریت مریخ را به تاخیر انداخت @njoom2070
لرزه‌نگار فرانسوی، ماموریت مریخ را به تاخیر انداخت @njoom2070
نجوم

ناسا پرتاب سطح نشین «اینسایت» (Insight) که قرار بود در ماه مارس ۲۰۱۶ به مریخ ارسال شود را به تاخیر انداخت. این تاخیر به دلیل مشکلی که در ابزار لرزه‌نگار فرانسوی سطح نشین بوجود آمده، اتفاق افتاده است. قرار است این فضاپیما بتواند با گوش دادن به لرزش‌های مریخ، به ساختار درونی این سیاره پی ببرد. ناسا هنوز تاریخ جدیدی برای ارسال این فضاپیما اعلام نکرده، با این حال به دلیل وضعیت قرار گیری زمین و مریخ نسبت به یکدیگر، به نظر نمی‌رسد حداقل تا دو سال دیگر این پرتاب انجام شود.

حالا ناسا باید بتواند مشکل این ابزار را حل کند و حساب کند که تاخیر دو ساله، چقدر برای این ماموریت هزینه دارد. برای رسیدن به نتیجه دو ماه زمان نیاز است. «جان گرونسفلد» (John Grunsfeld) از مقامات ارشد علمی ناسا می‌گوید: «تصمیم می‌گیریم که به جلو برویم یا این کار را نکنیم.»

در روز سوم دسامبر، آزمایشگاه JPL ناسا در کالیفرنیا که این ماموریت را مدیریت می‌کند تایید کرد که در گوی فلزی خلاء مهر و موم شده‌ای که سه لرزه‌نگار را نگه می‌دارد، نشتی بوجود آمده است. این ابزار که با نام «آزمایش لرزه‌ای برای ساختار درونی» (SEIS) شناخته می‌شود، یکی از دو ابزار مهم سطح نشین به حساب می‌آید. ابزار دیگر، دماسنجی آلمانی است که قرار است به درون سوراخی که سطح نشین روی مریخ بوجود می‌آورد فرستاده شود. در عوض ابزار SEIS ساخت آژانس فضایی فرانسه است و با قرار گرفتن روی سطح، می‌تواند به لرزش‌های کوچک پوسته‌ی مریخ، یا همان «مریخ‌لرزه‌» گوش دهد.

هرچند که در چند هفته‌ی گذشته آژانس فضایی فرانسه تلاش زیادی برای تعمیر نشتی گوی خلاء انجام داد، ولی ظاهرا این تلاش‌ها بی‌نتیجه بوده‌اند. در روز ۲۰ دسامبر، جوش‌کاری‌های جدید انجام شده روی گوی، در سرمای شدیدی که در آزمایشگاه برای شبیه‌سازی سرمای سطح مریخ ایجاد شده بود، مورد آزمون قرار گرفتند و متاسفانه نتوانستند از نشتی جلوگیری کنند. «بروس بانردت» (Bruce Banerdt) از آزمایشگاه JPL ناسا می‌گوید که این خلاء باید فشاری کمتر از یک-دهم میلی‌بار یا یک-ده‌هزارم فشار جو زمین داشته باشد تا ابزار درست کار کند. نشتی باعث شده بود که فشار درون گوی خلاء به دو-دهم میلی‌بار برسد. او می‌گوید: «مشکل در پوسته‌ی آن بوده است.»@njoom2070

دانشمندانی که روی مریخ کار می‌کنند، از این اتفاق یکه خورده‌اند. «لیزا پرت» (Lisa Pratt) که یک زیست‌شیمی‌دان از دانشگاه ایندیانا و همچنین عضو یکی از کمیته‌های مشاوره برای ماموریت‌های مریخ ناسا است می‌گوید: «همه‌ی ما اکنون ناامید شده‌ایم. نابود، کلمه‌ی بهتری است. همه منتظر بودند که بعد از ماموریت وایکینگ، بتوانیم یک ابزار لرزه‌نگار روی مریخ داشته باشیم.»@njoom2070

پرت به دو سطح‌نشین وایکینگ ناسا که در سال ۱۹۷۶ به مریخ رفتند اشاره می‌کند. این دو نیز دارای ابزارهای لرزه‌نگار بودند. با این حال لرزه‌نگار آن‌ها در قسمت بالای سطح‌نشین‌ها قرار داشت و بر اثر بادهای مریخی، نویز زیادی در آن‌ها ثبت می‌شد. به هنگام شروع ماموریت، لرزه‌نگار وایکینگ ۱ از کار افتاد و لرزه‌نگار وایکینگ ۲ هم بیشتر از این‌که مریخ‌لرزه‌ها را ثبت کند، آشکارکننده‌ی بادهای اتمسفر مریخ بود. پرت می‌گوید لرزه‌نگاری که به خوبی عایق شده،‌ مثل همانی که روی اینسایت وجود دارد، می‌تواند قطر پوسته‌ی مریخ، گوشته و مرزهای هسته‌ی آن را مشخص کند.@njoom2070

این ماموریت ۴۲۵ میلیون دلاری، جدیدترین پروژه از برنامه‌های ارزان‌قیمت اکتشافی ناسا بود. ماموریت اینسایت در رقابت با دو ماموریت دیگر، که یکی از آن‌ها قرار بود قایقی را روی تایتان قمر زحل و دیگری فضاپیمایی را روی چند دنباله‌دار قرار دهد، انتخاب شده بود.@njoom2070
نجوم

کانال جدید نجوم به روزترین اخبار و اطلاعات در باره نجوم و کیهان @njoom2070
کانال جدید نجوم به روزترین اخبار و اطلاعات در باره نجوم و کیهان @njoom2070
نجوم

سفر به مریخ پرده از سرچشمه‌ حیات زمینی برخواهد داشت @njoom2070
سفر به مریخ پرده از سرچشمه‌ حیات زمینی برخواهد داشت @njoom2070
نجوم

بشر توانسته افرادی برای کاوش و نمونه‌برداری به مریخ بفرستد اما توانایی‌های این ربات‌ها در کندوکاو سیاره‌ی سرخ بسیار کند و محدود است. بر اساس برخی شواهد احتمال می‌رود که شاید سرچشمه‌ی حیات زمینی از سیاره‌ی سرخ باشد. در صورتی که انسان‌ها بتوانند پا روی مریخ بگذارند و ماموریت سفر به مریخ با موفقیت انجام شود شاید بتوان به سرنخ‌های مهمی درباره‌ی سرچشمه‌ی زندگی روی زمین دست یافت. این پدیده به عنوان یکی از بزرگ‌ترین رازهای علمی تاریخ بشر بوده است. بر پایه‌ی یک تئوری به نام پانسپریا (panspermia) که از سده‌ی پنجم پیش از میلاد رواج داشته گفته می‌شود که اشکال خاصی از مواد زیستی هستند که می‌توانند بین سیاره‌ها یا حتی منظومه‌ها جابجا شوند و سیاره‌ها را با عنصر حیاتی خود بارور کنند.

با پیروی از این تئوری برخی دانشمندان احتمال می‌دهند که شاید زندگی اولیه‌ روی زمین در این سیاره شکل نگرفته و به جای آن، مواد حیاتی با برخی تکه‌های مریخی پس از یک برخورد مهیب به سطح زمین رسیده‌اند. هرچند که برخی عقیده دارند این تئوری بسیار بعید است اما برخی دیگر هم معتقدند که پتانسیل این اتفاق هم وجود دارد و نباید به کلی از آن صرف نظر کنیم. در صورت درستی این نظریه ما باید در دیدگاه‌های خود در باره‌ی بخش‌بندی گونه‌های زیستی روی زمین تجدید نظر کنیم.@njoom2070
دانشمندان با بررسی ویژگی‌های جغرافیایی، اتمسفر و ترکیب خاک مریخ دریافته‌اند که میلیاردها سال پیش مریخ یک سیاره‌ی گرم و دارای آب بوده است که این دو مورد به عنوان شرایط اصلی وجود حیات شناخته می‌شوند.@njoom2070
نجوم

کانال جدید نجوم، اخرین اخبار و اطلاعات دنیای نجوم و کیهان @njoom2070
کانال جدید نجوم، اخرین اخبار و اطلاعات دنیای نجوم و کیهان @njoom2070
نجوم

سیاه‌چاله‌های مرکز کهکشان ۵۰ میلیون برابر سنگین‌تر از خورشید هستند
 njoom2070
سیاه‌چاله‌های مرکز کهکشان ۵۰ میلیون برابر سنگین‌تر از خورشید هستند
njoom2070
نجوم

پیش از این درباره‌ی محدودیت جرم سیاه‌چاله‌ها و اینکه یک سیاه‌چاله تا چه حد می‌تواند سنگین باشد ایده‌ای در دست نبود. به تازگی یک بررسی در این زمینه انجام شده و نشان می‌دهد که سیاه‌چاله‌های مرکز کهکشان‌ها می‌توانند تا ۵۰ میلیون برابر جرم خورشید سنگین‌تر شوند.بر اساس پژوهشی که در دانشگاه لیستر انجام شده پژوهشگران به این نتیجه رسیده‌اند سیاه‌چاله‌هایی که در قلب برخی کهکشان‌ها قرار دارند می‌توانند تا مرز پنجاه میلیون برابر جرم خورشید سنگین شوند. این سیاه‌چاله پیش از تخریب لایه‌های دیسک‌های (disk) گازی اطرافشان که باعث نگه‌داری ساختارشان می‌شوند به بیشترین مقدار جرم خود می‌رسند و در صورت داشتن دیسک‌های گازی حول خود سنگین‌تر نخواهند شد.

یک سیاه‌چاله تا چه اندازه‌ می‌تواند به بزرگتر شدن ادامه دهد؟ این سوال در واقع عنوان یک کار پژوهشی بود که توسط پروفسور اندرو کینگ (Andrew King) از دپارتمان فیزیک و ستاره‌شناسی دانشگاه لیستر انجام شده است و در آن به دنبال کاوش درباره‌ی سیاه‌چاله‌های بسیار سنگین در مرکز کهکشان هستند که در اطراف این سیاه‌چاله‌ها فضایی وجود دارند. در این سیاه‌چاله‌ها گازها به صورت دیسک‌های دوار در می‌آیند.

این گازها می‌توانند انرژی خود را از دست داده و سپس به سمت درون سیاه‌چاله‌ها سقوط کرده و در ادامه توسط سیاه‌چاله بلعیده شوند. بنابراین این دیسک‌ها ناپایدار و در عین حال مستعد فروپاشی به تکه‌های کوچک‌تر هستند. کاری که پروفسور کینگ انجام داد در واقع انجام محاسباتی بود برای پی بردن به اینکه یک سیاه‌چاله تا چه حدی می‌تواند سنگین باشد تا بتواند این دیسک‌های گازی را به این صورت پایدار نگه دارد و آنها را به سمت خود نکشد. وی در پایان به یک مقدار شگفت‌انگیز رسید، جرمی به اندازه‌ی ۵۰ میلیون برابر جرم خورشید.

این بررسی نشان می‌دهد که رشد یک سیاه‌چاله بدون داشتن دیسک‌ گازی حول خود متوقف می‌شود، یعنی اینکه بیشترین مقدار تخمین زده برای جرمش همان مقدار ۵۰ میلیون برابر جرم خورشید است. تنها راهی که در آن سیاه‌چاله می‌تواند بزرگتر و سنگین‌تر شود این است که ستاره‌هایی درون سیاه‌چاله سقوط کنند یا اینکه این سیاه‌چاله با سیاه‌چاله‌ی دیگری در هم آمیخته شوند. پروفسور کینگ می‌گوید:@njoom2070

اهمیت این یافته در آن است که ستاره‌شناسان پی برده‌اند در هنگام گسیل شدن پرتوهای بسیار عظیم، سیاه‌چاله‌ها هم دارای جرم تقریبا ماکزیمم خواهند شد. این پرتوها از دیسک‌های گازی در اطراف سیاه‌چاله گسیل می‌شوند. منظور از محدوده‌ی جرم ماکزیممی که ما درباره‌ی آن سخن می‌گوییم این است که سیاه‌چاله نباید از این مقداری که ما به آن دست یافته‌ایم سنگین‌تر شود چون در این صورت دیسک‌های درخشانی که گفتیم نخواهند توانست به این شکل در اطراف سیاه‌چاله بمانند. البته این به این مفهوم نیست که سیاه‌چاله‌های سنگین‌تر به هیچ عنوان نمی‌توانند درست شوند. مثلا اگر سیاه‌چاله‌ای دارای جرمی نزدیک جرم ماکزیمم باشد، می‌تواند با یک سیاه‌چاله‌ی دیگر یکپارچه شود. البته در پی این فرایند آمیختگی دیسک‌های درخشان همانند سیاه‌چاله‌ی قبلی به وجود نخواهد آمد. در این فرایند یکپارچگی، به طور کلی نوری تولید نخواهد شد. با این همه ممکن است به روش دیگری به آزادسازی موج یا انرژی منجر شود. برای مثال هنگام نزدیک شدن نور به آن باعث خمش نور با پدیده‌ی همگرایی گرانشی شود یا اینکه پس از آمیخته شدن دو سیاه‌چاله، موج‌های گرانشی از خود گسیل کنند که این امواج در تئوری نسبیت عام آلبرت اینیشتین پیش‌بینی شده‌اند.@njoom2070
نجوم

کانال جدید نجوم، اخرین اخبار و اطلاعات درباره نجوم و کیهان @njoom2070
کانال جدید نجوم، اخرین اخبار و اطلاعات درباره نجوم و کیهان @njoom2070
نجوم

لایه بیرونی خورشید که نیروی مغناطیسی قابل توجهی در آنجا حکم فرماست @njoom2070
لایه بیرونی خورشید که نیروی مغناطیسی قابل توجهی در آنجا حکم فرماست @njoom2070
نجوم

میدان مغناطیسی خورشید، اثرات ظاهری فراوانی دارد که به مجموعه آنها فعالیت خورشید گفته می‌شود. این فعالیت‌های خورشیدی ازجمله شراره‌ها و لکه‌های خورشیدی روی زمین هم اثر می‌گذارند. برای نمونه می‌توان به خرابی در موج‌های رادیویی و توان الکتریکی اشاره کرد. @njoom2070
نجوم

تصویر نجومی روز ناسا (۵ دی ۹۴): دهانه‌های برخوردی و کهکشان‌های‌ جنوبی

@njoom2070
تصویر نجومی روز ناسا (۵ دی ۹۴): دهانه‌های برخوردی و کهکشان‌های‌ جنوبی

@njoom2070
نجوم

دهانه‌های منطقه‌ی «سرزمین شمالی» استرالیا، در نتیجه‌ی برخورد شهاب‌سنگ‌هایی در ۴ هزار سال پیش بوجود آمده‌اند. آن زمان یک شهاب سنگ بزرگ به اتمسفر زمین برخورد کرد و به قطعات متعدد تبدیل شد. بزرگترین آن‌ها توانست دهانه‌ای به قطر ۱۸۰ متر در زمین ایجاد کند. در قسمت پایین عکس می‌توان به خوبی این دهانه که با چراغ نورپردازی شده را مشاهده کرد. این عکس به صورت پانورامای عمودی گرفته شده و در آسمان، پهنه‌ی شگفت‌آور راه‌شیری دیده می‌شود. در نوار راه‌شیری به خوبی می‌توان سحابی‌ّها و ابرهای غبار سد کننده‌ی راه نور ستارگان را مشاهده کرد. در ضمن ستاره‌های صورت فلکی صلیب جنوبی هم کاملا پیدا هستند. در قسمت پایین عکس و سمت چپ نوار راه شیری، ابر کوچکی را می‌توان دید. این ابر، در حقیقت یکی از کهکشان‌های کوتوله‌ی اقماری منظومه‌ی شمسی به نام «ابر ماژلانی کوچک» است. پایین و سمت راست آن هم نور دیگری به چشم می‌خورد که دقیقا به افق چسبیده است. این نور در حقیقت یک کهکشان اقماری دیگر به نام «ابر ماژلانی بزرگ» است که دارد طلوع می‌کند.@njoom2070
نجوم

ناسا تصویری روشن‌تر از آینده‌ی سیاره‌ی زمین ارائه می‌دهد
@njoom2070
ناسا تصویری روشن‌تر از آینده‌ی سیاره‌ی زمین ارائه می‌دهد
@njoom2070
نجوم

برای اولین بار دانشمندان ناسا نشانه‌هایی از تخریب منظومه‌ی شمسی مشاهده کرده‌اند. در نتیجه‌ی این مشاهدات می‌توانیم تصویری واضح‌تر از انتهای عمر کره‌ی زمین بدست آوریم تا از آینده‌ی سیاره‌ای که بر روی آن زندگی می‌کنیم فضاپیمای کپلر در ماموریت جدید خود بقایایی از یک سیاره را در حال چرخش به دور یک ستاره‌ی مرده یا کوتوله‌ی سفید مشاهده کرده است. تکه‌های این سیاره در صورت فلکی Virgo یا سنبله با فاصله‌ی ۵۷۰ سال نوری از سیاره‌ی زمین قرار دارند. ناسا برای اولین بار است که توانسته به این مشاهدات دست پیدا کند؛ بنابراین می‌توان این اتفاق را می‌توان نشان دهنده‌ی تخریب منظومه شمسی دانست. @njoom2070

روشنایی پرتوهای نور متساعد شده از یک ستاره خورشید مانند هر ۴ ساعت نیم کاسته می‌شوند. کارشناسان معتقدند با مطالعه‌ی دقیق‌تر این پدیده می‌توان به تصویری واضح‌تر از آینده‌ی سیاره‌ی زمین و ما انسان‌ها دست پیدا کنند. طبق ادعای مجله‌ی معتبر Nature پرتو‌های نوری در هر بار مشاهده نزدیک به ۴۰ درصد کاهش پیدا می‌کنند که نشانه‌ای از حرکت مواد بر روی سطح ستاره است. @njoom2070

ستاره‌های مرده می‌توانند انرژی لازم برای از بین رفتن یک سیاره را فراهم کنند. سطح وسیعی از خورشید و دیگر ستاره‌ها از هیدروژن تشکیل شده است و انرژی خود را از هم‌جوشی هسته‌های هیدروژن به دست می‌آورند. زمانیکه هیدروژن در سطح این ستاره‌ها به اتمام برسند، این ستاره‌ها به حجمی بزرگ‌تر تبدیل می‌شوند و در مرحله بعد با فروپاشی این حجم به اجسام کوچک‌تر متلاشی می‌شوند. این اجسام کوچک‌تر به نام کوتوله‌ی سفید شناخته می‌شود که از نیروی مغناطیسی قوی و در نتیجه جاذبه‌ی بالایی برخوردار هستند.

اگرچه عمر سیاره‌ی ما انسان‌ها در آینده‌ای نزدیک به پایان راه خود نمی‌رسد، با این حال این گزارش ما را از آینده‌ای اجتناب‌ناپذیر مطلع می‌سازد.@njoom2070
نجوم

تصویر نجومی روز ناسا (۶ دی ۹۴): ستاره‌ی نفرین شده‌ی اتا شاه‌تخته

@njoom2070
تصویر نجومی روز ناسا (۶ دی ۹۴): ستاره‌ی نفرین شده‌ی اتا شاه‌تخته

@njoom2070
نجوم

«اتا شاه‌تخته» (Eta Carina) یک سامانه‌ی ستاره‌ای دوتایی است که زمانی با انفجاری مهیب از بین می‌رود. کسی نمی‌داند دقیقا کی، ممکن است این انفجار یک سال دیگر یا یک میلیون سال دیگر رخ دهد. جرم این سامانه حدود ۱۰۰ برابر جرم خورشید است و بنابراین می‌تواند تبدیل به یک ابرنواختر عظیم شود. ۱۵۰ سال پیش، روشنایی این سامانه به یکباره افزایش یافت و باعث شد که اتا شاه‌تخته تبدیل به یکی از پرنورترین ستاره‌های آسمان نیمکره‌ی جنوبی شود. دور این سامانه، «سحابی شاه‌تخته» قرار گرفته و به همین دلیل نمی‌توان سامانه‌ی ستاره‌ی دوتایی درونی را به طور مستقیم مشاهده کرد. این سامانه تنها سامانه‌ی ستاره‌ای است که به نظر می‌رسد نور لیزر طبیعی تولید می‌کند. عکس بالا در سال ۱۹۹۶ از سحابی اتا شاه‌تخته گرفته شده و جزییات جالبی را از آن نشان می‌دهد. این سحابی به دو لوب جانبی و یک قسمت داغ مرکزی تقسیم شده است. همچنین رگه‌های شعاعی عجیبی هم روی آن دیده می‌شود. این دو لوب پر از گاز و غباری هستند که نور آبی و فرابنفش تابیده شده از قسمت مرکزی را جذب می‌کند. @njoom2070
نجوم

کانال جدید نجوم، اخرین اخبار و اطلاعات درباره نجوم و کیهان @njoom2070
کانال جدید نجوم، اخرین اخبار و اطلاعات درباره نجوم و کیهان @njoom2070
نجوم

ماه‌نورد چین سنگ‌های جدید روی ماه پیدا کرد @njoom2070
ماه‌نورد چین سنگ‌های جدید روی ماه پیدا کرد @njoom2070
نجوم

دو سالی است که از فرود کاوشگر چینی «یوتو» (Yutu) روی ماه می‌گذرد و این کاوشگر توانسته است نوع سنگ جدیدی کشف کند. بر اساس نتایج تحقیقاتی که اخیرا در نشریه‌ی Nature Communications منتشر شده است، ساختار جدید سنگ‌های کشف شده، اطلاعات بیشتری از چگونگی ساخته شدن ماه می‌دهد.از ۴۰ سال پیش تا به حال، هیچ ماه‌نوردی با فرود نرم روی ماه ننشسته بود و ماه‌نورد یوتو بعد از ۴۰ سال توانست این کار را انجام دهد. کاوشگر Chang-e 3 و یوتو هر دو در ژانویه‌ی سال ۲۰۱۳ میلادی به نرمی روی سطح ماه فرود آمدند. در حالی که ماه‌نورد یوتو، رکورد طولانی‌ترین زمان ماندن روی سطح ماه را دارد، در این مدت زمان کار زیادی انجام نداده است. این ماه نورد تنها چند روز پس از فرودش، با مشکلات فنی مواجه شد و سیستم‌های‌اش از کار افتادند.@njoom2070

با این حال، یوتو توانست صخره‌ها و سنگ‌های اطراف‌اش را بررسی کند. داده‌های این بررسی‌ها، به تازگی به زمین فرستاده شده است. منابعی هم که یوتو پیدا کرده، باعث حیرت دانشمندان شده است. در حالی که کاوشگرهای امریکایی و روسی که در دهه‌های شصت و هفتاد میلادی به ماه رفت بودند، سنگ‌هایی با درصد تیتانیوم بسیار بالا یا بسیار پایین پیدا کرده بودند، سنگ‌هایی که یوتو بررسی کرده است، میزان تیتانیوم متعادلی دارند. گزارش‌ها هم‌چنین می‌گوند که این سنگ‌ها دی‌اکسید آهن بسیار زیادی دارند. @njoom2070

محققان می‌گویند در حالی که ساختار تشکیل دهنده‌ی زمین، در همه جای آن حدودا یکسان است، رگلیتی که سطح ماه را تشکیل داده است، از نقطه به نقطه فرق می‌کند. سنگ‌هایی که یوتو بررسی کرده است هم‌چنین در مجاورت یک دهانه‌ی برخورد کوچک روی ماه بوده‌اند. این دهانه‌ی برخورد که صد میلیون سال پیش به وجود آمده، می‌تواند سنگ‌های دوره‌های مختلف ماه را در خود جای داده باشد. @njoom2070
نجوم

۱۰ واقعیت عجیب و شگفت انگیز درباره نجوم
 @njoom2070
۱۰ واقعیت عجیب و شگفت انگیز درباره نجوم
@njoom2070
نجوم

اگرچه انسان هزاران سال است که به مطالعه آسمان ها و کیهان پرداخته، اما هنوز اطلاعات بسیار اندک و ناچیزی پیرامون فضا و جهان اطراف خود دارد. همچنان که در راستای افزایش دانش و آموخته های خود گام برمیداریم، هر روزه با مسائل شگفت آور جدیدتری آشنا می شویم و این درحالیست که برخی از آنها بسیار پیچیده و گیج کننده می باشند. در ادامه این مقاله به مجموعه ای از شگفت انگیزترین، جالب ترین و عجیب ترین حقایق نجوم و دانش ستاره شناسی اشاره خواهیم نمود.

۱- دانشمندان بر این باورند که ما فقط قادر به دیدن ۵ درصد از ماده در جهان هستی می باشیم. این در حالیست که باقی کیهان از ماده ای نامرئی به نام “ماده تاریک” و همچنین نوع اسرارآمیزی از انرژی به نام “انرژی تاریک” تشکیل شده است.

۲- ستارگان نوترونی آنقدر چگال و متراکم می باشند که در مقام مقایسه، جرم یک قوطی کنسرو از مواد یک ستاره نوترونی ، بیشتر از جرم کره ماه می باشد.

۳- انرژی آزاد شده از خورشید آنقدر زیاد است که حتی تصور آن نیز دشوار است. انرژی آزاد شده از هسته خورشید در هر ثانیه، معادل ۱۰۰ میلیارد بمب اتم می باشد.

تصویر گرافیکی از گالیله

۴- گالیله به اشتباه مخترع تلسکوپ نامیده شده است. نتایج مطالعات تاریخدانان نشان می دهد مخترع اولین تلسکوپ یک عینک ساز هلندی به نام “یوهانس لیپرشی” بوده است. درعین حال گالیله نخستین فردی می باشد که از ابزار تلسکوپ برای مطالعات نجومی و دانش فضا استفاده نموده است.

۵- سیاه چاله ها آنقدر فشرده و چگال بوده و چنان جاذبه شدیدی تولید می نمایند که حتی نور نیز نمی تواند از آن فرار نماید. فیزیکدانان نظری پیش بینی می کنند که شرایطی وجود دارد که تحت آن نور قادر به فرار است. (این وضعیت ‘تابش هاوکینگ’ نامیده شده است) @njoom2070

۶- رسیدن نور ستارگان و کهکشان های دور به ما آنقدر زمان می برد که آنچه ما امروز می بینیم در واقع وضعیت این اجرام را در صدها، هزاران و حتی میلیون ها سال قبل نشان می دهد. از اینرو همانطور که به آسمان می نگریم براستی سفری در زمان و گذشته های بسیار دور داریم.

۷- سحابی خرچنگ بواسطه یک انفجار ابرنواختری در سال ۱۰۵۴ میلادی بوجود آمد. منجمان عرب و نیز ستارشناسان چینی در آن زمان اشاره کرده اند که این انفجار آنقدر درخشان بوده که برای ماه ها باعث روشنی آسمان شب شده و حتی در روشنی روز نیز قابل مشاهده بوده است.

انرژی آزاد شده در هسته خورشید در هر ثانیه، معادل ۱۰۰ میلیارد بمب اتم می باشد

۸- شهاب ها معمولاً فقط ذرات ریز گرد و غبار در حال سقوط از میان جو زمین می باشند. دنباله دارها گاهی اوقات از میان مدار زمین عبور کرده و ردی از گرد و غبار را در مسیر پشت سر خود بر جای می گذارند. سپس همانطور که زمین در مسیر حرکت خود از میان این گرد و غبار عبور می کند ، این ذرات داغ شده و رگه هایی از نور در آسمان شب نمایان می سازند. @njoom2070

۹- اگرچه عطارد نزدیکترین سیاره به خورشید است اما با اینحال گاهی اوقات دمای آن تا منفی ۲۸۰ درجه فارنهایت می رسد. اما چرا؟

از آنجا که سیاره عطارد تقریباً هیچ اتمسفری ندارد، لذا هیچ چیز برای به دام انداختن و نگه داشتن گرما در نزدیکی سطح آن وجود ندارد. از اینرو نیمه تاریک سیاره عطارد (سمتی که از خورشید دور است) بسیار سرد است. @njoom2070

۱۰- اگرچه سیاره زهره نسبت به خورشد، در فاصله ای دورتر از سیاره عطارد قرار دارد، اما به طور قابل ملاحضه ای داغتر از عطارد است. علت این امر جو غلیظ و متراکم سیاره زهره است که باعث حفظ گرما در نزدیکی سطح سیاره می شود.
نجوم

کانال نجوم، اخرین اخبار و اطلاعات درباره نجوم و کیهان @njoom2070
کانال نجوم، اخرین اخبار و اطلاعات درباره نجوم و کیهان @njoom2070
نجوم

عمر جهان چقدر است؟ @njoom2070
عمر جهان چقدر است؟ @njoom2070
نجوم

ستاره شناسان مخصوصا در مورد عمر جهان همواره کنجکاو بوده اند . در طول قرن ها پژوهشگران روحانیون و خداشناسان تلاش کرده اند تا با استفاده از تنها روش موجود یعنی شجره نامه انسان از زمان آدم و حوا عمر جهان را تخمین بزنند. در این بخش آسمونی ، سعی می کنیم شما رو بیشتر با این مسئله آشنا کنیم و این موضوع رو مورد بررسی قرار بدیم پس با آسمونی همراه باشید.

در قرن گذشته زمین شناسان از تابش های ذخیره شده در سنگ ها برای محاسبه عمر جهان استفاده کردند. در مقایسه ، در قرن حاضر ، ماهواره ی WMAP توانسته است با اندازه گیری تابش های منتشر شده از انفجار بزرگ معتبرترین تخمین را برای عمر جهان در اختیار انسان ها قرار دهد.

داده های wMAP آشکار میکنند که جهان در انفجاری آتشین در 13،7 میلیارد سال پیش متولد شده است.

در طول تاریخ یکی از شرم آورترین مسائلی که گریبان گیر کیهان شناسی بوده به دلیل داده های ناقص و معیوبی است که عمر جهان را اغلب از سیارات و ستارگان جوان تر محاسبه میکرده است. آخرین تخمین برای عمر جهان به کوچکی 1 تا 2 میلیارد سال بوده که با عمر زمین (5.4 میلیارد سال ) و پیرترین ستارگان ( 12 میلیارد سال) در تناقض آشکار قرار داشته است. البته این تناقضات اکنون از بین رفته اند.

ماهواره WMAP گره جدیدی را به این مسئله که جهان از چه ساخته شده افزوده است. سوالی که یونانی ها بیش از 2000 سال پیش از خود پرسیدند.در قرن پیش دانشمندان عقیده داشتند که پاسخ این سوال را میدانند. پس از هزاران سال پژوهش های پر زحمت دانشمندان به این نتیجه رسیده اند که جهان تقریبا از صدها نوع مختلف اتم تشکیل شده است.

این اتم ها در جدول متناوب و منظمی که با هیدروژن آغاز میشود تنظیم شده اند. پایه علم شیمی جدید همین جدول است و در حقیقت در تمام کلاس های درس علوم در دبیرستان تدریس میشود. ولی هم اکنون WMAP این تصور را به هم ریخته است.

در تائید تجربیات قبلی ، ماهواره ی WMAP نشان داد که ماده قابل مشاهده که ما در اطراف خود میبینیم ( شامل کوه ها ، سیارات ، ستارگان و کهکشان ها ) یک بخش ناچیز 4 درصدی از کل محتویات ماده و انرژی جهان را تشکیل میدهند. ( بخش اعظم آن 4 درصد به شکل هلیم و هیدروژن و احتمالا تنها 0،03 درصد آن به شکل عناصر سنگین هستند.)

در واقع بخش عمده جهان از ماده ای مبهم و غیر قابل مشاهده با منشا کاملا ناشناخته تشکیل شده است. عناصر آشنایی که دنیای ما را تشکیل میدهند تنها 0.03 درصد جهان را پر کرده اند . از برخی جهات از زمانی که فیزیکدانان به این مسئله پرداخته اند که جهان به وسیله ی شکل های کاملا ناشناخته و جدیدی از ماده و انرژی احاطه شده است ، علم ، قرن ها به گذشته ، به زمان قبل از ظهور فرضیه اتمی بازگشته است.
بر اساس یافته های ، WMAP ، بیست و سه درصد جهان از ماده ای عجیب و ناشناخته به نام ماده ی تاریک ساخته شده که با وجود داشتن وزن و اینکه دوتا دور کهکشان ها حلقه زده است کاملا نامرئی است.ماده تاریک آنقدر زیاد است که تنها در کهکشان راه شیری وزن آن روی هم رفته بیش از 10 برابر وزن مجموع ستارگان مرئی است. با وجود غیر قابل رویت بودن ، دانشمندان میتوانند این ماده تاریک عجیب را به طور غیر مستقیم مشاهده کنند زیرا این ماده درست مانند ذره بیم نور ستارگان را منحرف میکند و بنابراین میتوان مکان آن را از طریق مقدار اعوجاجی که در نور ستارگان زمینه ایجاد میکند تعیین کرد.
با استناد به نتایج عجیب به دست آمده از داده های ماهواره WMA P ستاره شناس پرینستون ، جان باکال، گفته است : ” امروزه ویژگی های معینی را از جهان دیوانه غیر محتملی که در آن زندگی میکنیم ، میدانیم .”

ولی شاید بزرگترین اعجاب در داده های WMAP داده هایی که محافل علمی را متحیر کرد این بود که 73 درصد جهان یعنی بخش عمده آن از نوعی انرژی کاملا ناشناخته و نامرئی به نام انرژی تاریک ساخته شده که در ساختار فضای خالی پنهان است.

انرژی تاریک ، انرژی هیچ ، یا انرژی فضای خالی ، که به وسیله ی انیشتین در سال 1917 معرفی و سپس به وسیله ی خود او رد شد ( او آن را بزرگترین اشتباه خود نامید ) هم اکنون به عنوان نیروی محرک کل جهان مجددا مطرح میشود. در حال حاضر این عقیده وجود دارد که انرژی تاریک ، میدان ضد گرانشی ایجاد میکند که باعث از هم راندن کهکشان ها میشود. سرنوشت نهایی جهان نیز به وسیله ی این انرژی تاریک تعیین میشود .@njoom2070
هیچکس در حال حاضر نمیداند که این انرژی از کجا می آید. کریگ هوگان ستاره شناس دانشگاه واشنگتون در سیاتل می گوید : ” صادقانه بگویم : ما این را نمیفهمیم. با اینکه میدانیم اثرات آن چه هستند سرنخی از این موضوع نداریم …هیچ کس سرنخی ندارد.”@njoom2070
نجوم

با توجه به نظریه اخیر ذرات زیر اتمی ، در محاسبه مقدار این انرژی تاریک به عددی فراتر از 10 به توان 120 میرسیم . چنین فاصله ای بین نتایج نظری و داده های تجربی در تاریخ علم بی سابقه است.
این یکی از بزرگترین شرمساری های تاریخ علم است ؛ اینکه بهترین نظریه ما نمیتواند مقدار بزرگترین منبع انرژی در کل جهان هستی را محاسه کند. مطمئنا قفسه‌ای مملو از جوایز نوبل در انتظار افراد متهوری است که پرده از راز ماده و انرژی تاریک بگشایند .@njoom2070
نجوم

دنباله دارهای غول پیکر حیات در زمین را تهدید می کنند!
@njoom2070
دنباله دارهای غول پیکر حیات در زمین را تهدید می کنند!
@njoom2070
نجوم

ستاره شناسان پس از بررسی دقیق دنباله دارهایی که در دوردست قرار دارند، هشدار داده اند که زمین بیش از آنچه تصور می شد در معرض اصابت سنگ های فضایی غول پیکر قرار دارد.اغلب مطالعاتی که در مورد برخوردهای احتمالی اجرام فضایی با زمین صورت گرفته، روی اجرام موجود در کمربند سیارکها واقع در حد فاصل همسایه بیرونی زمین یعنی مریخ و مشتری که در سمت دیگر آن قرار دارد، متمرکز شده است. اما محققان به کشف صدها دنباله دار غول پیکر ملقب به سنتور که در مدارهای بزرگتر از سیارات منظومه شمسی حول خورشید حرکت می کنند، در طول دو دهه گذشته اشاره و اعلام کردند که وجود این اجرام فضایی، فهرست تهدیدهای فضایی بالقوه را بیش از پیش توسعه می دهد.این گوی های عظیم یخ و غبار معمولا بین ۵۰ تا ۱۰۰ کیلومتر قطر دارند و در یک مدار بیضی شکل ناپایدار در فواصل دورتر از نپتون، یعنی دورترین سیاره منظومه شمسی، به دور خورشید حرکت می کنند. مسیر حرکت این اجرام از بین سیارات غول پیکر مشتری، زحل، اورانوس و نپتون می گذرد. این در حالی است که میدان جاذبه سیارات مذکور در حدود هر ۴۰ هزار تا ۱۰۰ هزار سال، یک دنباله دار را به سوی زمین منحرف می کند.به گفته محققان جرم تنها یک سنتور معادل جرم تمام اجرام فضایی است که تاکنون از کنار زمین عبور کرده و توسط محققان شناسایی شده اند. دانشمندان معتقدند احتمالا برخورد یک دنباله دار با زمین، عامل انتقال آب و مولکول های ارگانیک به زمین و نقطه آغاز حیات در آن بوده است. همچنین برخورد یک دنباله دار با زمین در ۶۵ میلیون سال قبل موجب پایان یافتن عصر دایناسورها شده است.@njoom2070

به اعتقاد محققان با وجود این که وضعیت حرکت دنباله دارها غیرقابل پیش بینی است، در حال حاضر هیچ خطر قریب الوقوعی زمین را تهدید نمی کند. جزئیات بیشتر این پژوهش در نشریه Astronomy & Geophysics منتشر شده است.@njoom2070
نجوم

تصویر نجومی روز ناسا (۸ آذر ۹۴): گرد و غبار سحابی شکارچی

 @njoom2070
تصویر نجومی روز ناسا (۸ آذر ۹۴): گرد و غبار سحابی شکارچی

@njoom2070
نجوم

چه چیزی این زایشگاه ستاره‌ای را در بر گرفته است؟ درباره‌ی سحابی شکارچی، گرد و غبار این کار را کرده است. سحابی شکارچی که در فاصله‌ی ۱۶۰۰ سال نوری از ما قرار دارد، پر از ستون‌های گرد و غبار است. گرد و غبار فضایی که مانع عبور نور مرئی می‌شود، در لایه‌های بیرونی اتمسفر ستاره‌های سرد ساخته و بوسیله‌ی بادهای ذرات باردار در محیط پخش می‌شود. درون سحابی شکارچی، چند خوشه‌ی ستاره‌ای که مهدهای پرورش ستاره‌های نوزاد هستند دیده می‌شود. در چند میلیون سال آینده، بیشتر غبار سحابی شکارچی بر اثر تشکیل ستاره‌های مختلف درون سحابی از بین می‌رود. @njoom2070
نجوم

پرتاب ماهواره رصد وضوح بالای زمین توسط چین @njoom2070
پرتاب ماهواره رصد وضوح بالای زمین توسط چین @njoom2070
نجوم

چین، امروز (سه‌شنبه) پیچیده‌ترین ماهواره رصدگر خود موسوم به Gaofen-4 را به عنوان بخشی از پروژه رصد وضوح بالای زمین به مدار پرتاب کرد. Gaofen-4 از مرکز پرتاب ماهواره شیچانگ در استان جنوبی سیچوآن در سال 00:04 بامداد به وقت محلی بر روی موشک حامل لانگ مارچ-3B به فضا ارسال شد.@njoom2070
این دویست و بیست و دومین پرواز موشک لانگ‌مارچ محسوب می‌شود.@njoom2070
نخستین ماهواره تصویربردار نوری وضوح بالای مدار زمین‌ثابت چین و پیچیده‌ترین ماهواره سنجش از دور و وضوح بالای زمین‌ ثابت جهان است.
پرتاب موفق این ماهواره، نوزدهمین ماموریت فضایی امسال بود. از Gaofen-4 برای پیشگیری از فاجعه و امداد رسانی، نظارت بر بلایای زمین‌شناسی و جنگل و پیش‌بینی هواشناسی استفاده خواهد شد.Gaofen-1 که نخستین ماهواره این پروژه بود، در آوریل 2013 به فضا پرتاب شد@njoom2070
نجوم

۲۲ نکته جالب در مورد منظومه شمسی

@njoom2070
۲۲ نکته جالب در مورد منظومه شمسی

@njoom2070
نجوم

* روی سطح زهره ، خورشید از سمت غرب طلوع می کند .
* درخشندگی سطح خورشید میلیون ها بار بیشتر از تاج های خورشید است ، اما دمای تاج ها میلیون ها بار بیشتر از دمای سطح خورشید است .* سیاره عطارد دارای گودال هایی ست که نور خورشید نمی تواند انتهای آن ها را روشن کند.
* زمین دارای چهار حرکت است : وضعی ، انتقالی ، رقص محوری ، تقدیمی .
* علاوه بر سیاره زحل ، سیاره مشتری و اورانوس و نپتون نیز حلقه دارند .
* تریتون ، قمر نپتون ، تنها قمر بزرگ منظومه شمسی است که ساعتگرد می چرخد .
* زهره در زمان نورانیت ۲۱ برابر پرنور ترین ستاره نور می دهد .
* خورشید در هر ثانیه حدود ۴ میلیون تن از وزن خود را طی تبدیل هیدروژن به هلیوم از دست می دهد .
* سال سیاره زهره کوتاه تر از شبانه روزش است .
* در یکی از قمر های سیاره مشتری ، به نام اروپا آب فشان وجود دارد .
* انسلادوس )یکی از قمر های سیاره زحل( دارای یخ فشان است .
* تنها گیاهی که قابلیت رشد در مریخ را دارد ، شلغم است .
* تا کنون خورشید ۲۱ تا ۱۲ دور به دور مرکز کهکشان راه شیری چرخیده است .
* حرارت و گرمای سیاره زهره برای ذوب کردن فلز سرب کافیست .
* منظومه شمسی ما ، در بازوی اوریون کهکشان راه شیری قرار داد.@njoom2070
* سیاره زحل می تواند روی آب شناور بماند.
* پهنای ماه زمین ، به اندازه پهنای استرالیاست.
* اگر می توانستیم یکی از لکه های خورشیدی را از خورشید جدا کنیم و در قسمتی از فضا قرار دهیم ، به اندازه ماه در حالت کامل )بدر( می درخشید و نورافشانی می کرد .
* به سیاره عطارد یا زهره که کمی پیش از طلوع آفتاب در آسمان مشرق دیده می شود ، ستاره بامدادی ، ستاره صبح و یا ستاره صباحی می گویند .
* به سیاره عطارد یا زهره ، وقتی که اندکی بعد از غروب آفتاب در آسمان مغرب دیده می شوند ، ستاره شامگاهی گویند .
* اگر ماه را به صورت یک سطح مسطح در نظر بگیریم ، فقط آمریکای شمالی و جنوبی را می پوشاند .
* اگر در مریخ باشید ، آسمان شما دیگر آبی نخواهد بود! بلکه شما یک آسمان صورتی رنگ خواهید داشت. @njoom2070
نجوم

تصویر نجومی روز ناسا (۹ دی ۹۴): سحابی پوست روباه

@njoom2070
تصویر نجومی روز ناسا (۹ دی ۹۴): سحابی پوست روباه

@njoom2070
نجوم

این روباه فضایی از غبار کیهانی و گازی که در اثر برخورد با نور و بادهای ستاره‌ها برانگیخته شده، ساخته شده است. شکل، بافت ظاهر و رنگ این سحابی باعث شده که به آن نام «سحابی پوست روباه» (Fox Fur Nebula) بدهند. مناطق سیاه و قرمز، ترکیبی از غبار کیهانی و تابش قرمز رنگ از گاز هیدروژن یونیزه شده هستند. ستاره‌ی خیلی پر نوری که در قسمت بالای عکس می‌بینید، «اس تک‌شاخ» (S Mon) نام دارد که یکی از ستارگان خوشه‌ی ستاره‌ای NGC 2264 است و در فاصله‌ی ۲۵۰۰ سال نوری از ما و در صورت فلکی تک‌شاخ قرار گرفته است. در قسمت مرکز رو به سمت چپ عکس منطقه‌ای تقریبا آبی و بنفش دیده می‌شود که بازتاب کننده‌ی نور این ستاره‌ است. @njoom2070
نجوم

یک سیاهچاله تا چه اندازه می تواند بزرگ شود؟
@njoom2070
یک سیاهچاله تا چه اندازه می تواند بزرگ شود؟
@njoom2070
نجوم

سیاهچاله های مرکز کهکشان ها قبل از اینکه دیسک گازی وابسته به خودشان را از دست دهند می توانند تا پنجاه میلیارد برابر جرم خورشید متورم شوند.سیاهچاله های مرکز کهکشان ها، در اطراف خود نواحی دارند که گاز به دیسک های در حال چرخش ته نشین می شود. این گاز انرژی خود را از دست می دهد و به داخل سیاهچاله می ریزد و از آن تغذیه می کند، اما این دیسک ها ناپایدارند و تمایل دارند به ستاره هایی فروپاشی شوند.

طبق محاسبه ی پروفسور کینگ، سیاهچاله های بزرگ، یک دیسک در حال تشکیل را در لبه خود نگه خواهند داشت که در آینده جرمی حدود ۵۰ میلیارد برابر جرم خورشید را خواهند داشت. مطالعات پیشنهاد می دهد که رشد یک سیاهچاله بدون دیسک متوقف خواهد شد؛ به این معنی که جرم ۵۰ میلیارد برابر خورشید بیشترین مقدار خواهد بود. بنابراین تنها راهی که سیاهچاله می تواند بزرگتر شود این است که به درون یک سیاهچاله بزرگتر سقوط کند و با آن ادغام شود.اهمیت این اکتشاف در این است که ستاره شناسان، سیاهچاله ای با حداکثر مقدار گاز را با مشاهده مقدار زیادی اشعه ی ساطع شده از حلقه های احاطه شده توسط گاز خواهند یافت. محدودیت جرم سیاهچاله یعنی این روند نباید هیچ جرمی را خیلی بزرگتر از جرم هایی که میشناسم ایجاد کند زیرا یک دیسک درخشان وجود ندارد.@njoom2070

تشکیل سیاهچاله های بزرگتر هم امکان پذیر است. مثلا یک سیاهچاله با حداکثر جرم می تواند با یک سیاهچاله بزرگتر ادغام شود و سیاهچاله ای بسیار بزرگ را بسازد. اما طبق این پژوهش هیچ نوری در این ادغام ایجاد نمی شود، ادغام سیاهچاله های بزرگتر هم نمی تواند دیسک گازی درخشانی را ایجاد کند. با این حال یک احتمال دیگر برای تشخیص این نوع سیاهچاله ها از راه های دیگری نظیر، اثر همگرایی گرانشی است که نور این اشعه را خم می کند، یا شاید در آینده با استفاده از امواج گرانشی ساطع شده از ادغام سیاهچاله ها که در نظریه نسبیت عام اینشتین هم پیش بینی شده، بتوان آنها را تشخیص داد@njoom2070
نجوم

نمونه سیاه چاله @njoom2070
نمونه سیاه چاله @njoom2070
نجوم

تصویر نجومی روز ناسا (۱۰ دی ۹۴): انقلاب زمستانی در خلیج کوچک لول‌ورث

@njoom2070
تصویر نجومی روز ناسا (۱۰ دی ۹۴): انقلاب زمستانی در خلیج کوچک لول‌ورث

@njoom2070
نجوم

«خلیج لول‌ورث» (Lulworth) در سواحل جنوبی انگلستان قرار دارد. این عکس زیبا از این خلیج و انقلاب زمستانی خورشید گرفته شده است. زمانی که خورشید از جنوب‌ شرقی‌ترین زاویه‌ی ممکن طلوع و در جنوب غربی‌ترین زاویه‌ی ممکن غروب می‌کند. عکاس پنج عکس از هنگام طلوع تا غروب خورشید گرفته و بدین ترتیب کوتاه‌ترین روز سال را به تصویر کشیده است. قوس خورشید انقلاب زمستانی ۱۰۳ درجه در آسمان کشیده شده است. درباره‌ی این خلیج کوچک باید گفت فرسایشی که موج‌ها در ساحل آهکی ایجاده کرده‌اند باعث شده که به این شکل در آید. ورودی تنگ خلیج باعث شده که شکل پراکنش موج‌ها دایره‌ای باشد. @njoom2070
نجوم

کهکشانی شبیه به هستۀ اتم
@njoom2070
کهکشانی شبیه به هستۀ اتم
@njoom2070
نجوم

این کهکشان در فاصله ۲۱۲ میلیون سال نوری در صورت فلکی شیر قرار دارد که به خاطر ساختار مرکزی اش به الکترون ها و هسته اتم معروف میباشداین دو کهکشان در حال حاضر وارد فاز ادغام شدن در یکدیگر هستند و دو هسته کهکشان به تازگی با هم ترکیب شده اند. @njoom2070

حلقه های بزرگی از گاز و ستارگان اطراف ِ کهکشان را تشکیل می دهند، دیسک کهکشانی با پهنایی حدود ۱۰۰۰۰ سال نوری در چرخش است؛ همچنین ساختار بیرونی کهکشان نیز به احتمال زیاد از گرد و غبار ستاره ای که به سمت بیرون پرتاب شده، تشکیل شده است. کیهان شناسان به تازگی حدود ۴۰ خوشه روشن و جوان کروی شامل میلیون ها ستاره ی جوان آبی درخشان که عمری بین ۵۰ تا ۵۰۰ میلیون سال دارند را در اطراف این کهکشان شناسایی کردند و تخمین می زنند پس از برخورد بین این دو کهکشان پدید آمده باشند. @njoom2070
نجوم

نوسانات درجه حرارت عطارد @njoom2070
نوسانات درجه حرارت عطارد @njoom2070
نجوم

عطارد نزدیکترین سیاره به خورشید است به همین دلیل دمای سطح سوزان آن می تواند تا حدود 450 درجه سانتی گراد در روز افزایش پیدا کند. اما از آنجا که جو این سیاره به اندازه کافی قدرت نگه داشتن حرارت را ندارد، در هنگام شب دمای این سیاره تا حدود منفی 170 درجه سانتی گراد کاهش پیدا می کند. این اختلاف دما در میان شب و روز یک سیاره در بین سیارات منظومه شمسی بسیار شگفت انگیز است. @njoom2070
نجوم

پستی و بلندی های مریخ @njoom2070
پستی و بلندی های مریخ @njoom2070
نجوم

سیاره سرخ رنگ مریخ دارای بلندترین کوه ها و عمیق ترین دره ها در میان سایر سیارات منظومه شمسی است. کوه آتشفشانی عظیم الجثه المپیوس به ارتفاع 27 کیلومتر که ارتفاعی سه برابر قله اورست دارد در این سیاره قرار دارد و این در حالیست که دره ایی عمیق و طویل در نزدیکی استوای مریخ کشیده شده است. نام این دره «مارینر» است و چهار هزار کیلومتر عرض دارد. بعضی از مناطق این دره آنچنان عمیق است که اگر فرض کنیم کوه اورست را درون دره جای داده ایم، شاید نوک قله به لبه های دره نرسد. @njoom2070
نجوم

قله المپوس مریخ  @njoom2070
قله المپوس مریخ @njoom2070
نجوم

برترین رویداد‌های نجومی سال ۲۰۱۵
 @njoom2070
برترین رویداد‌های نجومی سال ۲۰۱۵
@njoom2070
نجوم

دوستان 10 اتفاق برتر نجوم در 2015 رو خدمتتون ارسال میکنم یکم مطلب زیاد ولی یه جا مبفرسم
نجوم

پرواز نزدیک‌گذر فضاپیمای افق‌های نو از کنار پلوتو

@njoom2070
پرواز نزدیک‌گذر فضاپیمای افق‌های نو از کنار پلوتو

@njoom2070
نجوم

یکی از بزرگترین دستاورد‌های علمی سال ۲۰۱۵ افشاگری‌های فضاپیمای افق‌های نو (New Horizons) از جهان منجمد و دور افتاده پلوتو بود. این فضاپیما نشان داد پلوتو جهانی زنده و فعال و شایسته اکتشافات بیشتر است. مواد ارگانیکی که سطح سیاره را نارنجی کرده‌اند،‌ کوه‌های چند‌ کیلومتری از آب منجمد و صفحات منجمد شده نیتروژنی و اتمسفر از ویژگی‌هایی برخوردار هستند که این سیاره کوتوله را به نقطه‌ای هیجان‌انگیز و ارزشمند برای ماموریت‌های بعدی تبدیل کرده‌ است. @njoom2070
نجوم

کشف وجود آب در مریخ @njoom2070
کشف وجود آب در مریخ @njoom2070
نجوم

اعلام اینکه مریخ دارای سیستم آب‌های روان است برای زمینی‌ها از اهمیت بالایی برخوردار بود،‌ زیرا هرجا آب مایع و جاری باشد،‌ حیات نیز هست. این به آن معنی است که انسان باید شرایطی که در آن امکان وجود آب مایع و در نتیجه احتمال وجود حیات فراهم می‌شود را از نو بررسی کند. مریخ از زمانی که فضاپیمای ماون ناسا کشف کرد بادهای خورشید عامل از بین رفتن اتمسفر مریخ شده و این سرزمین مملو از یخ را در حدود چهار میلیارد سال پیش به کویری برهوت تبدیل کرده،‌ مورد توجه بیشتری قرار گرفت. @njoom2070
نجوم

تماس کاوشگر فیلای با خانه @njoom2070
تماس کاوشگر فیلای با خانه @njoom2070
نجوم

بیدار شدن و تماس کاوشگر فیلای با خانه دلیل خوبی برای انجام مطالعات بیشتر روی دنباله‌دارها خواهد بود. این کاوشگر روباتیک که در سال ۲۰۱۴ با کمک فضاپیمای روزتا روی دنباله‌دار P67 فرود آمد پس از ۶۰ ساعت فعالیت به دلیل اتمام باتری‌هایش و قرار گیری در منطقه‌ای تاریک که امکان شارژ شدن باتری‌های خورشیدی را نیز از بین می‌برد،‌ خاموش شد. این کاوشگر در ۱۴ ژوئن ۲۰۱۵ بانزدیک‌تر شدن دنباله‌دار به خورشید دوباره به کار افتاد و پیامی را روی توئیترش منتشر کرد: سلام زمین، صدای من را می‌شنوی؟ یکی از بزرگترین شگفتی‌هایی که از این دنباله‌دار کشف شده‌ است، وجود حجمی باورنکردنی از آب سنگین در این دنباله‌دار است به حدی که میزان آن سه برابر آب‌های سنگین اقیانوس‌های زمین است. @njoom2070
نجوم

کشف سرزمین‌های بیگانه توسط کپلر

@njoom2070
کشف سرزمین‌های بیگانه توسط کپلر

@njoom2070
نجوم

فضاپیمای کپلر ناسا به جستجوی خود برای یافتن سیاره‌های بیگانه در اطراف ستاره‌هایی در کهکشان راه شیری ادامه می‌دهد، حتی پس از آنکه نقص فنی امکان رصد دقیق را در این تلسکوپ فضایی از بین برد. آخرین کشف‌های کپلر تعداد سیاره‌های تایید شده‌اش را به ۱۰۳۰ سیاره رسانید.

یکی از جالب‌توجه‌ترین این کشف‌ها سیاره‌ای سنگی و شبه‌زمینی بود که در مدار ستاره‌ای شبیه به خورشید در حرکت بود،‌ سیاره‌ای که به پسرعموی زمین شهرت پیدا کرد. با این همه هنوز مشخص نیست این سیاره قابل سکونت است یا خیر زیرا فاصله زیاد سیاره تا زمین امکان بررسی اتمسفر آن را از بین برده‌ است. @njoom2070
نجوم

تلاش برای شکار بیگانه‌های فضایی

@njoom2070
تلاش برای شکار بیگانه‌های فضایی

@njoom2070
نجوم

طرح ابتکاری ۱۰۰ میلیون دلاری میلیاردر روس یوری میلنر برای استفاده از دو رادیو تلسکوپ بزرگ جهان برای جستجو در میان میلیون‌ها ستاره و ۱۰۰ کهکشان نزدیک با هدف ردیابی بیگانگان فضایی، از دیگر خبرهای مهم نجومی سال به شمار می‌رود. این پروژه با نام Breakthrough Listen از دو رصد‌خانه پارکز در استرالیا و لیک بهره خواهد برد تا شاید بتواند سیگنال‌های ارتباطی بیگانگان فضایی را ردیابی کند.
نجوم

فیلم مریخی @njoom2070
فیلم مریخی @njoom2070
نجوم

کم پیش می‌آید که فیلمی به اندازه‌ای علمی باشد که بتوان از آن به عنوان یک منبع آموزشی یاد کرد، اما فیلم مریخی یکی از این موارد استثنا بود. در این فیلم با دقتی بالا به فیزیک دینامیک مداری،‌ سیستم‌های پشتیبان حیات، زیست‌شناسی در فضا و هزینه گزافی که افراد باید برای انجام اکتشافات فضایی بپردازند پرداخته‌ است. با این‌همه طوفان شنی که در این فیلم به تصویر کشیده شده‌ است از واقعیت فاصله دارد. @njoom2070
نجوم

ابرماه خونین

@njoom2070
ابرماه خونین

@njoom2070
نجوم

ابرماه خونین

@njoom2070
ابرماه خونین

@njoom2070
نجوم

یکی از پرطرفدارترین رویداد‌های آسمانی امسال ماه‌گرفتگی در شرایطی بود که ماه در نزدیک‌ترین فاصله‌اش تا زمین،‌ حضیض، قرار داشت،‌ پدیده‌ای که به ابرماه شهرت دارد. در ماه‌گرفتگی کامل از آنجایی که نور خورشید از میان اتمسفر زمین به ماه می‌تابد،‌ چهره ماه سرخ‌رنگ می‌شود،‌ از این رو ابرماه امسال با رنگ سرخ نیز همراه شد و زمینه آغاز شایعات زیادی را فراهم آورد و به پرطرفدارترین رویداد آسمانی سال تبدیل شد. این رویداد بار دیگر در سال ۲۰۳۳ تکرار خواهد شد. @njoom2070
نجوم

مطالعات فضاپیمای سپیده دم روی سرس

@njoom2070
مطالعات فضاپیمای سپیده دم روی سرس

@njoom2070
نجوم

ماموریت فضاپیمای سپیده دم در مدار سیاره کوتوله سرس در سال ۲۰۱۵ تحت‌الشعاع پرواز نزدیک‌گذر افق‌های نو از کنار پلوتو قرار گرفت. با این‌همه کشف مناطق درخشانی روی این سیاره کوتوله شگفتی دانشمندان را برانگیخت تا حدی که ناسا نظرسنجی آنلاینی را آغاز کرد تا از مردم برای توضیح این لکه های درخشان کمک بخواهد. @njoom2070
نجوم

پرتاب کاوشگر لیزا

@njoom2070
پرتاب کاوشگر لیزا

@njoom2070
نجوم

آژانس فضایی اروپا با پرتاب کاوشگر لیزا(LISA) به فضا در ماه دسامبر ۲۰۱۵ تلاش خود برای مطالعه درباره امواج گرانشی آغاز کرد. این سیستم ردیاب ماموریت خود را تا سال ۲۰۱۶ آغاز نخواهد کرد. لیزا اولین قدم عملی فناوری برای ردیابی امواج گرانشی به شمار می‌رود که تلاش دارد با محاسبه نوسانات در ریزموج‌های فضا‌-زمان، که به واسطه برخورد سیاهچاله‌ها ایجاد می‌شوند،‌ به مطالعه آخرین پیش‌بینی آلبرت اینشتین،‌ یعنی امواج گرانشی بپردازد. @njoom2070
نجوم

کشت کاهوی فضایی

@njoom2070
کشت کاهوی فضایی

@njoom2070
نجوم

فضانوردان ساکن ایستگاه فضایی بین‌المللی اولین انسان‌هایی هستند که طعم کاهویی که در فضا پرورش داده شده را چشیده‌اند. موفقیت در کشت دادن کاهو در فضا نشان می‌دهد انسان در آینده می‌تواند غذای خود را در فضا تامین کند، توانایی که برای مهاجرت احتمالی آینده انسان به سیاره‌ای دیگر بسیار حیاتی به شمار می‌رود. @njoom2070
نجوم

10 اتفاق برتر نجوم در سال 2015 👆👆👆
نجوم

به آسمان سفر کنید...                          با کانال نجوم در آسمان سیر کنید:                                 https://telegram.me/njoom2070
به آسمان سفر کنید... با کانال نجوم در آسمان سیر کنید: https://telegram.me/njoom2070
نجوم

تصویر نجومی روز ناسا (۱۲ دی ۹۴): آسمان نورانی سال جدید

@njoom2070
تصویر نجومی روز ناسا (۱۲ دی ۹۴): آسمان نورانی سال جدید

@njoom2070
نجوم

به هنگام تحویل سال نوی میلادی، خورشید مقداری از جرم تاج خود را (CME) روانه‌ی زمین کرد و در نتیجه یک طوفان ملایم ژئومغناطیسی رخ داد. به همین دلیل آسمان مناطق نزدیک به قطبین زمین، حسابی رنگارنگ و زیبا شد. این عکس در استرالیا گرفته شده و در آن درخشش زیبای قرمز رنگ شفق قطبی دیده می‌شود. به جز شفق قطبی، نورهای زیبای دیگری هم در آسمان حضور دارند، از جمله راه‌شیری جنوبی، ستاره‌های آلفا و بتا قنطورس و ستاره‌های پرنور صلیب جنوبی. در بالای شاخه‌های درختی که در سمت راست رو به مرکز عکس قرار دارد، یکی از کهکشان‌های اقماری راه‌شیری به نام «ابر ماژلانی بزرگ» دیده می‌شود. ابر ماژلانی کوچک هم پایین در بین شاخه‌ها است. ستاره‌ی خیلی پرنوری که در بالای یکی از شاخه‌های همین درخت دیده می‌شود، «آخرالنهر» نام دارد. آخرالنهر پرنورترین ستاره‌ی صورت فلکی «نهر» است. @njoom2070
نجوم

با اینکه این سیاره دیگر در منظومه شمسی نمی دانند اما یکی از ترسناکترین سیاره های کهکشان است. پلوتون در طرح ها به صورت برفی به نظر می آید اما این سیاره پوشیده شده از نیتروژن یخ زده، کربن مونواکسید ومتان است و در تمام 248 سالی زمینی، که طول می کشد به دور خورشید بچرخد به همین صورت یخ زده ادامه می دهد. در یک روز آفتابی و بسیار گرم دمای هوا می تواند در پلوتون به -228 درجه سانتی گراد می رسد که به نظر بسیار مطبوع است! @njoom2070
نجوم

عکس پلوتون @njoom2070
عکس پلوتون @njoom2070
نجوم

در این عکس که فضاپیمای نیوهورایزنز در روز ۱۳ ژوییه ی ۲۰۱۵ از فاصله ی ۷۸۰ هزار کیلومتری، با دوربین شناسایی برد بلند خود (LORRI، لوری) گرفته، پلوتو تقریبا همه ی چارچوب را پوشانده است. این آخرین و پرجزییات ترین عکسی است که فضاپیما پیش از رسیدن به نزدیک ترین فاصله در روز ۱۴ ژوییه به زمین فرستاده. رنگ های تصویر از داده های کم وضوح تری که دستگاه رالف (Ralph) در اوایل روز ۱۳ ژوییه گرد آورده بود به دست آمده. چیزی که در این تصویر بیش از همه به چشم می خورد ساختار گسترده و روشنی است که نام غیررسمی “قلب” بر آن گذاشته شده و حدود ۱۶۰۰ کیلومتر پهنا دارد. این قلب هم-مرز با ساختارهای تیره ی استوای پلوتو و نیز یک زمینه ی لکه لکه ی پیچیده در خاورش است. ولی حتی با این وضوح هم، بیشتر سطح درون این قلب به اندازه ی چشمگیری هموار و بدون ویژگی به نظر می رسد، که می تواند نشانه ی فرآیندهای زمین شناختیِ در حال انجام در آن باشد. @njoom2070
نجوم

اخرین اخبار و اطلاعات در باره دنیای نجوم و کیهان
https://telegram.me/joinchat/A6_oRzvX9IaMY21tGz-U_Q
با ما به دنیای بی مرز سفر کنید
اخرین اخبار و اطلاعات در باره دنیای نجوم و کیهان
https://telegram.me/joinchat/A6_oRzvX9IaMY21tGz-U_Q
با ما به دنیای بی مرز سفر کنید